2 Peter 3

Irish 1970 (An Tiomna Nua 1970 (Ó Cuinn))

← Chapter 2 Jump to:

1Is í sin an dara litir atá scríofa agam chugaibhse, a lucht na páirte, agus i gceachtar acu mhúscail mé bhur n-aigní dílse ag cur i gcuimhne daoibh;

2chun go gcuimhní sibh ar thairngreachtaí na bhfáithe agus ar aitheanta an Tiarna agus an tSlánaitheora tri bhur n-aspail.

3Ar dtús bíodh seo agaibh le tuiscint, go dtiocfaidh sna laethanta deireanacha scigirí magúla, a leanfas mian a dtola féin

4agus a déarfas “Cá bhfuil gealltanas a theachta? Mar ó thit a gcodladh ar ár sinsir, fanann gach ní mar a bhí ó thus cruthaithe na cruinne.”

5Dúnann siad a súile dʼaon turas ar an bhfírinne seo, go raibh na neamha ann fad ó shin le briathar Dé, agus talamh an domhain a deilbh-íodh as uisce agus trí uisce,

6agus gur tríd a chuaigh an díle thar an domhan a bhí ann gur scriosadh é.

7Ach leis an mbriathar céanna sin tá na neamha agus an talamh atá anois ann á dtaisceadh le haghaidh tine, agus iad á gcaomhnú go dtí lá an bhreithiúnais agus lá scriosta lucht an oilc.

8Ach ná bígí dall ar an bpointe seo, a lucht na páirte, go bhfuil aon lá amháin mar mhíle bliain ag an Tiama, agus mile bliain mar aon lá amháin.

9Ní bhíonn sé ag déanamh moille ina ghealltanas siúd is go bhfuil siad ann a mheasas gur moill í, ach is amhlaidh a bhíonn sé foighneach libh, ó nach toil leis aon duine a bheith á scriosadh, ach go dtiocfadh siad uile chun aithreachais.

10Ach tiocfaidh lá an Tiama mar a thiocfadh gadaí, agus imeoidh na neamha le fuaim mhór ard, agus leáfaidh an tine na dúile, agus dófar an talamh is a bhfuil dʼoibreacha air.

11Ó beidh siad seo uile á leá, cad é an cineál daoine naofa diaganta ba choir a bheith ionaibhse,

12ag fanacht agus ag cur dlúis le teacht lá Dé, nuair a lasfar agus leáfar na neamha, agus a choscrófar na dúile dá barr?

13Ach de réir a ghealltanais-sean, fanaimid le neamha úmua agus le talamh úmua a bheas ina áras cónaithe ag an bhfíréantacht.

14Mar sin, a lucht na páirte, ó tá sibh ag dréim leis seo, bígí ar bhur ndícheall go bhfaighidh sé sibh gan smál gan ainimh, agus i síocháin.

15Agus measaigí gur slánú í foighne ár dTiarna. Is mar sin freisin a scríobh ár mbráthair ionúin Pól chugaibh de réir na heagnaíochta a bronnadh air,

16ag tagairt dó sin mar a dhéanann sé ina litreacha uile. Tá nithe dothuigthe iontu, a ndéanann lucht an ain-eolais agus na guagachta a chlaonadh chun a scriosta féin, mar a dhéanann siad leis an gcuid eile den scrioptúr.

17Ó tá a fhios sin agaibh roimh ré, a lucht na páirte, seachnaígí, ar eagla go gcartfar ar shiúl sibh le hearráid lucht éagráif-eachta agus go gcuirfear de bhur mboinn sibh.

18Ach fásaigi aníos i ngrásta agus in eolas ár dTiama agus ár Slánaitheora Íosa Críost. Bíodh an ghlóir aige anois agus go lá na síoraíochta. Áiméan.

← Chapter 2 Jump to: