James 3

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Na bithibh, mo bhraithrean, ʼnur moran mhaighistirean, le fios gum faigh sibh breitheanas nas mua.

2Oir tha sinn uile ciontach an iomadh nì. Mur eil duine ciontach ann am facal, tha e ʼna dhuine coimhlionta; tha e comasach air strian a chur ri chorp uile.

3Oir fiach tha sinn a cur chabstairean am bial nan each, gus iad a bhith umhailt dhuinn, us tionndaidh sinn mun cuairt an corp uile.

4Seall longan, ged is mor iad, agus air an greasad le gaoithean laidir, a dhʼ aindeoin sin bheirear mun cuairt iad le stiuir bhig, taobh air bith a dhʼ iarras beum an stiuradair.

5Mar sin is ball beag gu dearbh an teanga, us ni i raiteachas mor. Seall nach crion an teine, ʼs nach mor a choille a lasas e!

6Agus is teine an teanga, saoghal de dhʼ olc. Tha an teanga air a suidheachadh am measg ar ball, a truailleadh na coluinne uile, ʼsa lasadh cuairt ar beatha, ʼs i fhein laiste bho iutharna.

7Tha h-uile gné ainmhidhean, us ian, us nathraichean, ʼs de sheorsa eile, air an dianamh soitheamh, ʼs cheannsaicheadh iad le nadur an duine:

8Ach cha n-eil duine idir a ʼs urrainn an teanga cheannsachadh; is olc luasganach i, lan de phuinsean marbhtach.

9Leatha tha sinn a beannachadh Dhe agus an Athar; us leatha tha sinn a mollachadh dhaoine, a tha air an dianamh ri iomhaigh Dhe.

10As an aon bhial tha beannachadh agus mollachadh a tighinn. Mo bhraithrean, cha chòir do na nichean so bhith mar so.

11An cuir tobar a mach as an aon suil uisge milis, agus uisge searbh?

12An urrainn do chraoibh-fhige dearcan-fiona thoirt a mach, mo bhraithrean, no do ʼn fhionain fioguisean? Cha mhua is urrainn do shàile uisge milis a thoirt bhuaithe.

13Co tha ʼna dhuine glic ʼs air fhaghlum ʼnur measg? Fiachadh e le deagh ghiulan ʼobair fhein ann an ciuine a ghliocais.

14Ach ma tha eud searbh agaibh, us conas ʼnur cridheachan, na dianaibh uaill, ʼs na bithibh ʼnur briagadairean an aghaidh na firinne:

15Oir cha so gliocas, a tha tighinn bho na h-ardaibh, ach gliocas talmhaidh, colaidh, diabhluidh.

16Oir far a bheil farmad us consachadh, an sin tha iomluas, agus a h-uile droch ghniomh.

17Ach an gliocas a tha bho na h-ardaibh, an toiseach gu dearbh tha e geamnaidh, an sin sitheil, stuama, furasd a chomhairleachadh, aontachail do mhath, lan de dhʼ iochd ʼs de dheagh thoradh, gun a bhith toirt breth, gun cheilg.

18Us tha toradh a cheartais air a chur ann an sith do luchd-dianamh na sithe.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →