Galatians 1

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

Jump to: Chapter 2 →

1Pòl abstol (chan ann o dhaoine, no tre dhuine, ach tre Iosa Crìosd, agus tre Dhia an t‑Athair, a thog suas e o na mairbh),

2Agus na bràithrean uile a tha maille rium, a‑chum eaglaisean Ghalàtia:

3Gràs dhuibh, agus sìth o Dhia an t‑Athair, agus o ar Tighearna Iosa Crìosd;

4A thug e fhèin airson ar peacaidhean, a‑chum gun saoradh e sinn on droch shaoghal a tha an làthair, a rèir toil Dhè agus ar n‑Athar‐ne:

5Dhàsan gu robh glòir gu saoghal nan saoghal. Amen.

6Is ioghnadh leam gun d’atharraicheadh sibh cho luath uaithesan, a ghairm sibh tre ghràs Chrìosd, gu soisgeul eile:

7Nì nach soisgeul eile; ach tha dream àraidh gur buaireadh, len àill soisgeul Chrìosd a thilgeadh bun‐os‑cionn.

8Ach nan dèanamaid‐ne, no aingeal o nèamh, soisgeul eile a shearmonachadh dhuibh, ach an soisgeul a shearmonaich sinn dhuibh, biodh e mallaichte.

9Amhail a thubhairt sinn roimhe, tha mise ag ràdh a‑nis a‑rìs mar an ceudna, Ma shearmonaicheas neach sam bith soisgeul eile dhuibh, ach an soisgeul a ghabh sibh, biodh e mallaichte.

10Oir a bheil mi a‑nis a’ cur impidh air daoine, no air Dia? No a bheil mi ag iarraidh daoine a thoileachadh? Oir nam bithinn fhathast a’ toileachadh dhaoine, cha bhithinn am sheirbhiseach aig Crìosd.

11Ach tha mi a’ toirt fios dhuibh, a bhràithrean, an soisgeul a shearmonaicheadh leamsa, nach ann a rèir duine a tha e.

12Oir cha b’ann o dhuine a fhuair mi e, cha mhò a theagaisgeadh dhomh e, ach tre fhoillseachadh Iosa Crìosd.

13Oir chuala sibh mo chaitheamh‐beatha‐sa anns an aimsir a chaidh seachad, ann an creideamh nan Iùdhach, gun do rinn mi thar tomhas geur‐leanmhainn air eaglais Dhè, agus gun d’fhàsaich mi i:

14Agus gun tàinig mi air m’aghaidh ann an creideamh nan Iùdhach thar mòran dem chomhaoisean am measg mo chinnich fhèin, air dhomh a bhith na bu ro‑eudmhoire mu ghnàthannan mo shinnsireachd.

15Ach nuair a b’i deagh thoil Dhè, a sgar o bhroinn mo mhàthar mi, agus a ghairm mi tre a ghràs,

16A Mhac fhèin fhoillseachadh annam, a‑chum gun searmonaichinn e am measg nan Cinneach; air ball cha do chuir mi comhairle ri feòil agus fuil:

17Cha mhò a chaidh mi suas do Ierusalem, a‑chum na muinntir sin a bha nan abstoil romham; ach chaidh mi do Aràbia, agus a‑rìs thàinig mi air m’ais gu Damascas.

18An dèidh sin an ceann trì bliadhna, chaidh mi suas gu Ierusalem, a dh’fhaicinn Pheadair, agus dh’fhan mi maille ris còig‐làithean‐deug.

19Ach neach air bith eile de na h‑abstoil chan fhaca mi, ach Seumas, bràthair an Tighearna.

20A‑nis anns na nithean a tha mi a’ sgrìobhadh dhuibh, feuch, an làthair Dhè, chan eil mi a’ dèanamh brèige.

21Na dhèidh sin thàinig mi gu crìochan Shiria agus Chilicia;

22Agus cha robh eòlas orm a‑thaobh m’fhaicinn aig eaglaisean Iudèa, a bha ann an Crìosd:

23Ach a‑mhàin chuala iad, An tì anns an àm a chaidh seachad a bha gar geur‐leanmhainn, gu bheil e a‑nis a’ searmonachadh a’ chreidimh a bha e a’ sgrios roimhe seo:

24Agus thug iad glòir do Dhia air mo shon‐sa.

Jump to: Chapter 2 →