James 1

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

Jump to: Chapter 2 →

1Tha Seumas, seirbhiseach Dhè, agus an Tighearna Iosa Crìosd, a’ cur beannachd a‑chum an dà‑threubh‐dheug a tha air an sgapadh o chèile.

2Mo bhràithrean, measaibh mar an uile ghàirdeachas nuair a thuiteas sibh ann an iomadh gnè dheuchainnean;

3Air dhuibh fios seo a bhith agaibh, gun obraich dearbhadh ur creidimh foighidinn.

4Ach biodh aig an fhoighidinn a h‑obair iomlan fhèin, a‑chum gum bi sibh diongmhalta agus iomlan, gun uireasbhaidh nì sam bith.

5Ma tha aon neach agaibh a dh’uireasbhaidh gliocais, iarradh e o Dhia, a bheir do gach neach gu pailt, agus nach dèan maoidheadh; agus bheirear dha e.

6Ach iarradh e le creideamh, gun a bhith fo amharas sam bith: oir an tì a tha fo amharas, is cosmhail e ri tonn na fairge a shèidear le gaoith, agus a tha air a luasgadh a‑null agus a‑nall.

7Oir na saoileadh an duine sin gum faigh e nì air bith on Tighearna.

8Tha fear na h‑inntinn dhùbailte neo‐sheasmhach na uile shlighean.

9Dèanadh am bràthair a tha ìosal gàirdeachas na àrdachadh:

10Ach an duine saoibhir na ìsleachadh: do bhrìgh mar bhlàth an fheòir gun tèid e seachad:

11Oir air èirigh don ghrèin le dian‐theas, crìonaidh i am feur, agus tuitidh a bhlàth, agus thèid maise a dhreach am mugha: is amhail sin mar an ceudna a sheargas an duine saoibhir na shlighean.

12Is beannaichte an duine a ghiùlaineas buaireadh: oir nuair a dhearbhar e, gheibh e crùn na beatha, a gheall an Tighearna don dream a ghràdhaicheas e.

13Na abradh neach sam bith nuair a bhuairear e, Tha mi air mo bhuaireadh le Dia: oir cha chomasach Dia a bhuaireadh le olc, cha mhò a bhuaireas e neach sam bith.

14Ach tha gach duine air a bhuaireadh, nuair a thàirngear, agus a thàlaidhear, e le a ana‑miann fhèin.

15An sin air a bhith don ana‑miann torrach, beiridh e peacadh: agus air don pheacadh a bhith air a chrìochnachadh, beiridh e bàs.

16Na bithibh air ur mealladh, mo bhràithrean gràdhach.

17Tha gach uile dheagh thabhartas agus gach uile thìodhlac iomlan on àirde, a’ teachd a‑nuas o Athair na soillse, maille ris nach eil atharrachadh, no sgàil tionndaidh.

18O a thoil fhèin ghin e sinn le facal na fìrinn, a‑chum gum bitheamaid nar gnè chiad‐toraidh de a chreutairean.

19Uime sin, mo bhràithrean gràdhach, biodh gach duine ealamh a‑chum èisdeachd, mall a‑chum labhairt, mall a‑chum feirge:

20Oir chan obraich fearg duine fìreantachd Dhè.

21Uime sin cuiribh uaibh gach uile shalchar, agus anabarr mìoruin, agus gabhaibh dur n‑ionnsaigh le macantas am facal a tha air a shuidheachadh annaibh, a tha comasach air ur n‑anaman a thèarnadh.

22Ach bithibh‐se nur luchd cur‐an‑gnìomh an fhacail, agus na b’ann nur luchd‐èisdeachd a‑mhàin, gur mealladh fhèin.

23Oir ma tha neach air bith na fhear‐èisdeachd an fhacail, agus chan ann na fhear‐dèanamh da rèir, is cosmhail e ri duine a tha ag amharc air a aghaidh nàdarra fhèin ann an sgàthan:

24Oir bheachdaich e air fhèin, agus dh’imich e roimhe, agus dhìochuimhnich e air ball ciod an coslas duine a bha ann fhèin.

25Ach ge bè a bheachdaicheas gu dùrachdach air lagh coileanta na saorsa, agus a bhuanaicheas ann, gun e a bhith na fhear‐èisdeachd dearmadach, ach na fhear‐dèanamh na h‑obrach, bidh an duine seo beannaichte na dhèanadas.

26Ma shaoileas neach air bith nur measg gu bheil e diadhaidh, gun a bhith a’ cur srèin ra theangaidh, ach a’ mealladh a chridhe fhèin, is dìomhain diadhachd an duine seo.

27Is i seo an diadhachd fhìorghlan agus neo‐shalach am fianais Dhè agus an Athar, dìlleachdain agus bantraichean fhiosrachadh nan trioblaid, agus neach ga choimhead fhèin gun smal on t‑saoghal.

Jump to: Chapter 2 →