Micah 1

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

Jump to: Chapter 2 →

1Facal an Tighearna, a thàinig gu Micah am Morastach, ann an làithean Iotaim, Ahais, agus Heseciah, rìghrean Iùdah; a chunnaic e a‑thaobh Shamaria agus Ierusaleim.

2Èisdibh, O shlòigh, an t‑iomlan dhibh: thoir fa‑near, O thalaimh, agus na h‑uile a tha ann; agus biodh an Tighearna Iehòbhah na fhianais nur n‑aghaidh, an Tighearna as a theampall naomh.

3Oir feuch, thig an Tighearna a‑mach as a àite; agus thig e a‑nuas, agus saltraidh e air ionadan àrda na talmhainn.

4Agus leaghar na slèibhtean foidhe, agus sgoiltear na glinn: mar chèir fa chomhair an teine, mar uisgeachan a dhòirtear thar bruaich chorraich.

5Airson easaontas Iàcoib tha seo uile, agus airson lochdan taigh Israeil. Ciod e easaontas Iàcoib? Nach e Samaria? Agus ciod iad ionadan àrda Iùdah? Nach iad sin a tha ann an Ierusalem?

6Uime sin nì mise Samaria na càrn anns a’ mhachair, na h‑àit airson suidheachadh fhìonlios; agus taomaidh mi sìos a clachan don ghleann, agus leigidh mi ris a bunaitean.

7Agus brisear a dealbhan snaidhte gu lèir nam bloighdean, agus loisgear a tuarasdal gu lèir le teine, agus an t‑iomlan de a h‑iodhalan leagaidh mise sìos nan làraich: oir de thuarasdal strìopaich chruinnich i a h‑ionmhasan; agus gu tuarasdal strìopaich tillidh iad.

8Air an adhbhar sin nì mise caoidh agus àrd‐ghul; siùbhlaidh mi rùisgte agus lomnochd: nì mi caoidh mar na dràgoin, agus cumha mar nigheanan na caillich‐oidhche.

9Oir tha a creuchd do‑leigheas, oir thàinig i gu Iùdah; thàinig i gu geata mo shluaigh‐sa, gu Ierusalem.

10Na cuiribh an cèill e ann an Gat; na guilibh air aon chor; ann an taigh Aphrah aornagain thu fhèin anns an luaithre.

11Imich air falbh, a bhean‐àiteachaidh Shaphir, led nàire air a leigeadh ris: cha deachaidh luchd‐àiteachaidh Shanam a‑mach gu tuireadh: O Bheteseil, gheibh e uaibhse àite‐seasaimh.

12Gu dearbh tha bean‐àiteachaidh Mharoit a’ feitheamh airson maith; gu dearbh thàinig olc a‑nuas on Tighearna gu geata Ierusaleim.

13Ceangail an carbad ris an each luath, O thusa a tha ag àiteachadh Lacheis. B’ise bu toiseach peacaidh do nighinn Shioin: oir annadsa fhuaireadh easaontais Israeil.

14Uime sin bheir thu tìodhlacan do Mhoreset‐Gat: bidh taighean Achsib nam mealladh do rìghrean Israeil.

15Agus bheir mise oighre ad ionnsaigh‐sa, O bhean‐àiteachaidh Mharesah; thig e gu Adulam, glòir Israeil.

16Dèan maol thu fhèin, agus dèan do bhearradh airson do chloinn àillidh; sgaoil, mar an iolair, do mhaoile; oir dh’fhalbh iad uat ann am braighdeanas.

Jump to: Chapter 2 →