Hebrews 4

Gaelic (Scottish) (An Tiomnadh Nuadh anns an Eadar-Theangachadh Ùr Gàidhlig 2017 )

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Mar sin, math dh'fhaodte gum bu chòir eagal a bhith oirnn, fhad 's a tha gealladh fhathast ann a dhol a‑steach dha fhois‑san, air eagal 's gum biodh coltas air fear sam bith agaibh a bhith ann an easbhaidh.

2Oir, gu deimhinn, chaidh an soisgeul a shearmonachadh dhuinne, dìreach mar a chaidh dhaibhsan, ach cha robh am facal a chuala iadsan gu buannachd dhaibh, o nach robh e air aonadh le creideamh anns an fheadhainn a chuala e.

3Oir tha sinne a chreid a' dol a‑steach dhan fhois; mar a thuirt e: “Mar sin, mhionnaich mi nam fheirg Cha tèid iad a‑steach dham fhois.” Ged, gu deimhinn, a chaidh na h‑obraichean aige a chrìochnachadh bho stèidheachadh an t‑saoghail.

4Oir thuirt e an àiteigin mar seo mun t‑seachdamh latha, “Agus ghabh Dia fois air an t‑seachdamh latha o na h‑obraichean aige gu lèir.”

5Agus san àite sin a‑rithist, “Cha tèid iad a‑steach dham fhois.”

6Mar sin, on a th' aig feadhainn fhathast ri dhol a‑steach innte, agus o nach deach an fheadhainn a chuala an soisgeul a‑cheana a‑steach innte air sgàth eas‑ùmhlachd,

7a‑rithist tha e a' suidheachadh latha àraidh, “an‑diugh,” mar a tha e ag ràdh ann an Daibhidh às dèidh ùine cho fada, mar a chaidh a ràdh a‑cheana: “An‑diugh, ma chluinneas sibh a ghuth, na cruadhaichibh ur cridheachan.”

8Oir nam biodh Iosua air fois a thoirt dhaibh, cha bhiodh Dia air bruidhinn às dèidh sin mu latha eile.

9Mar sin tha latha Sàbaid fhathast ann airson sluaigh Dhè.

10Oir esan a chaidh a‑steach dhan fhois, ghabh e fois o na h‑obraichean aige cuideachd, mar a ghabh Dia o a chuid‑san.

11Feuchamaid ma‑thà air a dhol a‑steach dhan fhois sin air eagal 's gun tuit fear sam bith a rèir an aon seòrsa eiseimpleir de dh'eas‑ùmhlachd.

12Oir tha facal Dhè beò is èifeachdach agus nas gèire na claidheamh dà fhaobhair sam bith, a' ruighinn eadhon gus an sgaradh eadar anam is spiorad, uilt is smior agus tuigseach mu smuaintean is rùintean a' chridhe.

13Agus chan eil creutair sam bith air falach mu choinneamh‑san; ach tha a h‑uile sìon lom is rùisgte do shùilean an Aoin dhan fheum sinne cunntas a thoirt.

14Mar sin, on a tha àrd‑shagart mòr againn a chaidh a‑steach tro na nèamhan, Ìosa Mac Dhè, cumamaid gu daingeann ar n‑aidmheil.

15Oir chan eil àrd‑shagart againne nach urrainn co‑fhaireachdainn a nochdadh dhar laigsean; ach a chaidh a bhuaireadh anns gach rud coltach rinn fhèin, ach às aonais peacaidh.

16Bu chòir dhuinn tighinn ma‑thà le dànachd gu rìgh‑chathair nan gràs, airson 's gun tèid tròcair a thoirt dhuinn agus gum faigh sinn gràs airson cuideachaidh tràthail.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →