Zephaniah 1

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

Jump to: Chapter 2 →

1Amo ini ang mensahe sang Ginoo nga ginhatag kay Sofonias sa panahon nga si Josias nga anak ni Amon amo ang hari sang Juda. Si Sofonias anak ni Cusi, si Cusi anak ni Gedalias, si Gedalias anak ni Amarias, kag si Amarias anak ni Haring Ezequias.

2Ang Ginoo nagsiling, “Laglagon ko ang tanan nga butang sa duta,

3tanan nga mga tawo kag mga kasapatan, mga pispis kag mga isda. Papason ko ang mga malaut. Laglagon ko ang tanan nga mga tawo, kag wala sing mabilin nga buhi. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.

4“Silutan ko ang mga tawo sang Jerusalem kag ang bug-os nga Juda. Dulaon ko ang nabilin nga pagsimba kay Baal didto, kag wala sing bisan isa nga makadumdom sang mga pari nga pagano nga nagaalagad sa iya.

5Laglagon ko ang bisan sin-o nga nagasaka sa ibabaw sang atop kag nagasimba sa adlaw, bulan, kag mga bituon. Laglagon ko man ang nagasimba sa akon kag nagasumpa sa pag-unong sa akon, pero nagasumpa sa ngalan sang dios nga si Moloc.

6Laglagon ko yadtong nagbiya kag wala na nagasunod sa akon, yadtong wala nagapalapit sa akon ukon nagapangayo nga tuytoyan ko sila.”

7Ang adlaw malapit na nga ang Ginoo magahukom. Maghipos kamo sa atubang sang Ginoo nga Gamhanan. Ang Ginoo nagaaman sa paghalad sang iya mga tawo kag nag-agda sa mga kaaway sa pagpang-agaw sang mga pakabutang sang Juda.

8Ang Ginoo nagasiling, “Sa sadto nga adlaw sang pagpamatay silutan ko ang mga opisyales, ang mga anak sang hari, kag ang tanan nga nagasunod sang mga pagginawi sang mga dumoluong.

9Silutan ko ang tanan nga nagasimba kaangay sang nagasimba sa diosdios kag nagapangawat kag nagapamatay agod ila mapuno sang ila mga inagaw ang balay sang ila agalon.”

10Ang Ginoo nagasiling, “Sa sadto nga adlaw mabatian ang singgit sa Pwerta sang Isda sa Jerusalem. Mabatian ang hinibi sa bag-o nga bahin sang siudad kag ang daku nga huganas sa mga kabakuloran.

11Magpanalambiton kag maghinibi kamo kon mabatian ninyo ini, kamo nga nagakabuhi sa naubos nga bahin sang siudad, tungod kay ang tanan nga mga negosyante magakalamatay!

12“Sa sadto nga tion magadala ako sing suga kag magausisa sang Jerusalem. Silutan ko ang mga tawo nga kontento kag nagasalig sa ila kaugalingon nga nagasiling, ‘Ang Ginoo indi maghimo sing maayo ukon malain.’

13Ang ila manggad panguhaon kag ang ila mga balay pagagub-on. Magapatindog sila sing mga balay pero indi nila ini maestaran ukon magatanom sila sing mga ubas pero indi sila makainom sang iya bino.”

14Ang daku nga adlaw sang Ginoo malapit na—malapit na gid kag madasig ang iya pag-abot! Sa sadto nga adlaw ang mga tawo magakasubo sang tuman bisan ang pinakamaisog nga mga soldado magapanghayhay!

15Mangin-adlaw yadto sang kaakig, kagamo, kalisod, kalaglagan kag kapierdihan, adlaw sang kadulom kag kasubo, maitom kag magal-om nga adlaw,

16adlaw nga napun-an sang pagpatunog sang trumpeta kag singgit sa inaway sang mga soldado nga nagasalakay sang napamakuran nga mga siudad kag sang mataas nga mga tore.

17Ang Ginoo nagasiling, “Magapadala ako sing mga kalalat-an sa mga tawo agod ang tagsatagsa magalakat kaangay sang bulag nga tawo. Nagpakasala sila sa akon, kag karon ang ila dugo pagaiula kaangay sang tubig kag ang ila mga bangkay mabilin nga madunot sa duta.”

18Sa sadto nga adlaw kon ang Ginoo magapakita sang iya kaakig, bisan ang tanan nila nga pilak kag bulawan indi makaluwas sa ila. Ang bug-os nga duta malaglag paagi sa kalayo sang iya kaakig. Butangan niya sing katapusan—hinali nga pagtapos—ang tagsatagsa nga nagaestar sa duta.

Jump to: Chapter 2 →