2 Timothy 2

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Niyan ikaw, anak ko, magpakabakud sa bugay nga yara kay Cristo Jesus,

2kag ang imo nabatian sa akon sa atubangan sang madamu nga saksi itugyan mo sa mga tawo nga matutum nga sarang makapanudlo sa iban man.

3Mag-ambit ka sang imo bahin sang pag-antus subong nga maayong soldado ni Cristo Jesus.

4Walay soldado nga yara sa pag-alagdan nga nagapasaw-id sa mga palangitan-an sang pagkabuhi, sanglit nga ang iya katuyoan amo ang pagpahamuut sa naglista sa iya.

5Ang manughampang sa paindis-indis indi mapurungan kon indi sia magpaindis-indis sono sa pagsolondan.

6Ang mangunguma nga nagapangabudlay dapat nga mangin-una sa pag-ambit sang mga patubas.

7Panumduma ang akon ginapamolong, kay ang Ginoo magahatag sa imo sing paghangup sa tanan nga butang.

8Panumduma si Jesu-Cristo, nga nabanhaw gikan sa kaliwat ni David, sono sa ginwali sa akon maayong balita,

9ang maayong balita nga tungud sini nagaantus ako kag yara sa mga gapus, kaangay sa malauton. Apang ang polong sang Dios wala magapus.

10Busa akon ginabatas ang tanan nga butang tungud sa mga pinili, agud nga sila man makaagum sang kaluwasan nga kay Cristo Jesus nagaupud sa himayang dayon.

11Matuud ang pinamolong: Kon napatay kita kaupud niya, magakabuhi man kita kaupud niya;

12kon nagabatas kita, magahari man kita kaupud niya; kon ipanghiwala ta sia, sia man magapanghiwala sa aton:

13kon kita dimatutum, sia nagapadayon nga matutum— kay sia indi makapanghiwala sang iya kaugalingon.

14Pahanumduma sila sini, kag tulini sila sa atubang sang Ginoo, nga dili magbinanggianay nahanungud sa mga polong, nga walay kapuslanan, kondi nagalaglag sang mga nagapamati.

15Magtinguha sing maayo gid sa pagpakita sang imo kaugalingon sa Dios subong nga pinakamaayo, manugpangabudlay nga indi kinahanglan magkahuya, nga nagagamit sing matadlong sang polong sang kamatooran.

16Likawi ang dibalaan nga mga pagwakal, kay ini magadala sang mga tawo sa pagkadidiosnon pa gid,

17kag ang ila polong magaab-ab subong sang kalamayo. Sa ila amo si Himeneo kag si Fileto,

18nga naglipas sa kamatooran sa pagsiling nga ang pagkabanhaw nagligad na. Sila nagatublag sang pagtoo sang iban.

19Apang ang malig-on nga sadsaran sang Dios nagapadayon, nga may sini nga pat-in: “Ang Ginoo nakakilala sang mga iya,” kag, “Ang tagsatagsa nga nagahingalan sang ngalan sang Ginoo maglikaw sa kalautan.”

20Sa dakung balay yara indi lamang ang mga suludlan nga bulawan kag pilak kondi man mga suludlan nga kahoy kag lunang, kag ang iban sa paggamit nga dungganon, ang iban sa didungganon.

21Kon ang bisan sin-o magpaninlo sang iya kaugalingon gikan sa didungganon, niyan manginsuludlan sia nga galamiton sa kadungganan, nga pinakabalaan kag mapuslanon sa agalon sang balay, nga handa sa bisan anong maayong buhat.

22Gani palagyo ka sa mga kailigbon nga pinamatan-on kag tuyoa ang pagkamatarung, pagtoo, gugma, kag paghidait, kaupud sa mga nagapanawag sa Ginoo gikan sa tagiposoon nga putli.

23Dumilii ang binuang kag pinakok nga pagsinuay; nahibaloan mo nga sila nagapatubo sang mga pagbinanggianay.

24Kag ang ulipon sang Ginoo dili dapat magpakigbanggianay kondi magmalolo sa tanan, sampaton sa pagpanudlo, mapinaumuron,

25nagasaway nga may pagpaubus sang mga kasumpung niya. Ang Dios ayhan magatugut sa ila sa paghinulsul kag sa pagkilala sang kamatooran,

26kag makapalagyo sila sa siod sang yawa, sa tapus nga napamihag niya sila sa paghimo sang iya kabubut-on.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →