Hosea 6

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1“Kari, kag magbalik kita sa Ginoo; kay sia nagkusnit, kag sia magaayo sa aton; sia nagpilas, kag bugkosan niya kita.

2Sa tapus ang duha ka adlaw buhion niya kita; sa ikatlong adlaw banhawon niya kita, kag magakabuhi kita sa atubangan niya.

3Magkilala kita, magsonod kita sa pagkilala sa Ginoo; ang iya paggowa masaligan subong sang kaagahon; magaabut sia sa aton subong sang ulan, subong sang ulan nga olihi nga nagabunyag sang duta.”

4O Efraim, ano bala ang himoon ko sa imo? O Juda, ano ang himoon ko sa imo? Kay ang imo pagkaayo subong sang panganud sang kaagahon, subong sang ton-og nga nagakapanas sing aga pa.

5Busa ginpulud ko sila paagi sa mga manalagna, ginpatay ko sila paagi sa mga polong sang akon baba, kag ang imo mga paghukom subong sang kapawa nga nagabanaag.

6Kay ginahandum ko ang malig-on nga paghigugma kag indi ang halad, ang pagkilala sang Dios, labi pa sa mga halad-nga-sinonog.

7Apang sila kaangay kay Adam naglalis sang katipan; didto nagluib sila batok sa akon.

8Ang Galaad banwa sang mga nagabuhat sing kalautan, nadagtaan ini sang dugo.

9Subong sang mga kabon sang mga buyong nga nagapuut sa tawo, sa amo ang hut-ong sang mga sacerdote; nagapamatay sa dalanon pa Siquem, hoo, nakahimo sila sing kahigal.

10Sa panimalay sang Israel nakakita ako sing butang nga makahalanguyus; didto makita ang pagkamakihilawason sa Efraim, ang Israel nadagtaan.

11Amo man, O Juda, may tig-alani nga natangdo sa imo.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →