James 1

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

Jump to: Chapter 2 →

1Si Santiago, ulipon sang Dios kag sang Ginoong Jesu-Cristo, Sa napulog duha ka kabikahan sa nag-alaplaag: Pag-abiabi.

2Mga kauturan ko, kabiga ninyo nga bug-os nga kalipay kon makasugata kamo sing madamu nga mga pagtilaw,

3kay nakahibalo kamo nga ang pagtilaw sang inyo pagtoo nagahikot sing pagkalig-on.

4Kag pahikota sing bug-os ang pagkalig-on, agud nga mahimpit kamo kag mabug-os, nga walay kakulangan.

5Kon may yara sa inyo nga nakulangan sing kaalam, papangayoa sia sa Dios nga nagahatag sing maalwan sa tanan nga tawo kag wala nagabasul, kag hatagan sia sini.

6Apang papangayoa sia nga may pagtoo, sa walay pangduhaduha, kay ang nagaduhaduha kaangay sang balud sang dagat nga ginapalid kag ginatumbo sang hangin.

7Kay indi maghunahuna inang tawo nga ang tawo nga duha sing paino-ino, nga mahuyang sa tanan niya nga paggawi, magabaton sing bisan ano nga butang sa Ginoo.

9Pahimayaa ang utud nga kubus sa iya mataas nga kahimtangan,

10kag ang manggaranon sa iya pagkakubus, bangud nga subong sang bulak sang hilamon magataliwan sia.

11Kay ang adlaw nagasaka nga may masingkal nga init kag nagalaya sang hilamon; ang iya bulak nagakapulak, kag ang iya katahum nagakawala. Sa amo ang manggaranon nga tawo magakalayong sa tunga sang iya mga pagpaninguha.

12Bulahan ang tawo nga nagabatas sang pagtilaw, kay sa tapus sia matilawan magabaton sia sang purungpurung sang kabuhi nga ginsaad sang Dios sa mga nagahigugma sa iya.

13Walay tawo nga sang ginasulay sia magsiling, “Ginasulay ako sang Dios”; kay ang Dios indi masulay sang malaut kag sia gid wala nagasulay sa bisan kay sin-o nga tawo;

14apang ang tagsa ka tawo ginasulay kon ginabuyok sia kag ginahaylo sang iya kaugalingon nga kailigbon.

15Niyan ang kailigbon kon nakapanamkon nagapanganak sing sala; kag ang sala kon maggulang nagapamunga sing kamatayon.

16Dili kamo magpadaya, hinigugma ko nga mga kauturan.

17Ang tagsa ka maayong hatag kag ang tagsa ka dolot nga himpit nagagikan sa hitaas, halin sa Amay sang mga kapawa nga sa iya walay pagliwanliwan ukon landong sang pagbalhin.

18Sa iya kaugalingon nga kabubut-on nangin-anak kita niya paagi sa polong sang kamatooran agud nga kita magmanginsari sang una nga mga bunga sa iya mga tinuga.

19Kilalaha ini, hinigugma kong mga kauturan. Ang tagsa ka tawo magmadagmit sa pagpamati, magmahinay sa paghambal, magmakuli sa pagpangakig,

20kay ang kaakig sang tawo wala nagahikot sang pagkamatarung sang Dios.

21Busa isikway ang tanan nga kahigkoan kag kalakasan sang kalautan kag batona nga may pagpaubus ang polong nga ginpaturuk, nga makaluwas sang inyo mga kalag.

22Apang magmanugtuman kamo sang polong, kag dili manugpalamati lamang, nga nagadaya sang inyo kaugalingon.

23Kay kon ang bisan sin-o manugpamati sang polong kag indi manugtuman, kaangay sia sa tawo nga nagatan-aw sang iya kinaugali nga nawung sa salaming;

24kay ginatan-aw niya ang iya kaugalingon kag nagahalin kag sa gilayon nalimot kon ano nga bagay sang tawo sia.

25Apang ang nagatolok sa himpit nga kasogoan, ang kasogoan sang kahilwayan, kag nagapadayon, nga indi malimoton nga manugpamati kondi manugtuman nga nagabuhat, ining tawo manginbulahan sa iya binuhatan.

26Kon ang bisan sin-ong tawo nagahunahuna sa iya kaugalingon nga masimbahon, nga wala nagapugung sang iya dila kondi nagadaya sang iya tagiposoon, ang pagtoloohan sining tawo walay pulus.

27Ang putli nga pagtoloohan kag walay dagta sa atubang sang Dios kag Amay amo ini: ang pagduaw sa mga ilo kag balo nga mga babayi sa ila kapipit-an, kag sa pagtipig sang iya kaugalingon nga walay dagta sa sining kalibutan.

Jump to: Chapter 2 →