Habakkuk 2

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1En ég held varðstöðu minni og dvelst í varðturninum, bíð átekta uns ég sé hvað hann boðar mér og hvernig hann svarar umkvörtunum mínum.

2Drottinn svaraði mér og sagði: Skrá þú þessa vitrun. Skrá hana á töflur svo skýrt að hana megi lesa á hlaupum

3því að spáð er fyrir um ákveðinn tíma, traustur vitnisburður gefinn um ókomna tíð. Þótt töf verði á skaltu bíða engu að síður því að þetta rætist vissulega og án tafar.

4Hugur hans hefur reigt sig um of og horfið af réttri braut, en hinn réttláti mun lifa fyrir trú sína.

5Hins vegar verður hinum guðlausa hrokagikk refsað, sem hefur þanið svelg sinn sem heljardjúpin, er óseðjandi eins og sjálfur dauðinn, hefur sópað að sér öllum lýðum og safnað undir sig öllum þjóðum.

6Sannarlega munu þær allar hafa hann að háði og spotti í hálfkveðnum vísum. Þær munu segja: Vei þeim sem rakar að sér eigum annarra. Hve miklu lengur verður svo? Æ þyngri verður skuldabyrði hans.

7Óvænt munu lánardrottnar þínir vitja þín. Og þeir sem innheimta hrella þig og svipta þig öllum eigum.

8Sjálfur hefurðu rænt margar þjóðir. Þær sem eftir verða taka eigur þínar herfangi fyrir manndrápin og ofbeldið sem landið sætti, borgin og allir íbúar hennar.

9Vei þeim sem aflar húsi sínu illfengins gróða svo að hann geti hreykt sér í hreiðri sínu og gengið hinu illa úr greipum.

10Smán hefurðu bakað húsi þínu með eyðingu margra þjóða, og fyrirgert lífi þínu.

11Steinninn mun þá hrópa úr múrveggnum og tréð í burðarásunum taka undir.

12Vei þeim sem reisir borg á manndrápum og stofnar byggð með rangindum.

13Er það ekki Drottinn allsherjar sem veldur því að strit lýðsins fuðrar upp í eldi og þjóðirnar erfiða til einskis?

14En heimsbyggðin mun mettast af þekkingu á dýrð Drottins eins og vatnið fyllir höfin.

15Vei þér sem gerir aðra ofurölvi og blandar heift þinni í drykkinn til þess að sjá nekt þeirra.

16Smánin mun metta þig, ekki sæmdin. Sjálfur skaltu drekka og verða reikull á fótum. Bikarinn í hægri hendi Drottins kemur einnig til þín og spýjan yfir vegsemd þína.

17Ódæðin gegn Líbanonsfjalli munu koma yfir þig og dráp búsmalans reynast þér dýrkeypt vegna mannvíganna og ofbeldisins sem landið sætti, borgin og allir íbúar hennar.

18Hvað hefur skurðgoð gagnað? Það er maður sem hefur skorið það út. Hvaða gagn er að steyptu líkneski, lygafræðara? Hvernig getur smiðurinn treyst á mállaust goðið sem hann hefur mótað?

19Vei þér sem segir „vaknaðu“ við tré eða „rístu upp“ við lífvana stein. Veitir hann fræðslu? Vissulega er hann prýddur gulli og silfri en andinn er enginn.

20En Drottinn er í sínu heilaga musteri. Öll jörðin veri hljóð frammi fyrir honum.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →