Habakkuk 3

Icelandic 2007 (Biblían (2007))

← Chapter 2 Jump to:

1Bæn Habakkuks spámanns. Með Shigionot-lagi.

2Drottinn, ég hef heyrt orðstír þinn, mér stafar ógn af afrekum þínum. Endurtaktu þau nú á þessum árum, já, opinberaðu þau á þessum árum. Minnstu miskunnar í reiði þinni.

3Guð kemur frá Teman, Hinn heilagi frá Paranfjalli. Tign hans þekur himininn og dýrð hans jörðina alla:

4Ljómi hans er sem lýsi af nýjum degi og stafi geislum á alla vegu; þar er máttur hans fólginn.

5Á undan honum fer farsóttin, í fótspor hans drepsóttirnar.

6Hann stígur á jörðina svo að hún nötrar, fyrir augum hans skelfast þjóðirnar, fjöllin ævafornu molna sundur og þær sökkva, hæðirnar eilífu, gönguleið hans forðum.

7Ég sé voðann í tjöldum Kúsans, tjalddúka Midíans feykjast til.

8Drottinn, ert þú reiður fljótunum? Beinirðu bræði þinni að fljótunum eða heift þinni svo að hafinu að þú akir þar með hesta þína fyrir sigurvagninum?

9Þú mundar boga þinn og mettar streng hans örvum, landið klýfur þú niður í árgljúfur.

10Fjöllin nötra er þau líta þig og steypiregn dynur yfir. Djúpin hefja upp raust sína og lyfta höndum sínum hátt.

11Sól og tungl víkja ekki úr stað sínum er ljómi örva þinna fer hjá og bjarminn af leiftrandi spjóti þínu.

12Í bræði treður þú jörðina og kremur þjóðir í heift þinni.

13Þú heldur af stað þjóð þinni til frelsunar og til fulltingis þínum smurða. Þú mölvar mæniás hins rangláta og brýtur hús hans til grunna.

14Með kylfu þeirra sjálfra molarðu höfuð leiðtoga þeirra sem geystust fram til að feykja mér burt, þeirra sem skemmta sér við að yfirbuga lítilmagnann í laumi.

15Þú treður hafið með hestum þínum svo að vötnin freyða.

16Þetta hef ég heyrt og það ólgaði innra með mér, varir mínar skulfu er það barst mér. Bein mín tærðust og ég varð valtur á fótum. Með hugarró mun ég þó bíða neyðardagsins, dagsins sem kemur yfir þá þjóð sem fer ránshendi gegn oss.

17Þótt fíkjutréð beri ekki blóm og vínviðurinn engan ávöxt; þótt gróði ólífutrésins bregðist og akrarnir gefi enga fæðu; þótt sauðféð hverfi burt úr kvíum og nautgripir úr fjósum,

18skal ég samt gleðjast í Drottni og fagna yfir Guði hjálpræðis míns.

19Drottinn, Guð minn, er styrkur minn. Fætur mína gerir hann fráa sem fætur hindarinnar og leyfir mér að fara um hæðir mínar. Til söngstjórans. Með strengleik mínum.

← Chapter 2 Jump to: