bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
1 Chronicles 13
1 Chronicles 13
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 14 →
1
Daved rembukan karo para pemimpiné suradadu 1000 lan suradadu 100 lan karo kabèh pengarep.
2
Tembungé Daved marang pasamuan Israèl kabèh mengkéné: “Yèn kowé pada nganggep apik lan yèn dililani karo GUSTI, Gusti Allah kita, hayuk pada nyebar kongkonan marang para sedulur kita sing ijik pada manggon ing sak tanah pangwasané Israèl kabèh, lan kejaba kuwi marang para imam lan para wong Lèwi ing kuta-kuta, sing diubengi karo tanah pangonané, supaya wong-wong kuwi pada nglumpuk mréné.
3
Lan menèh hayuk pada ngelih petiné Gusti Allah kita mréné, awit jamané Saul kita ora pada mikir bab kuwi.”
4
Ing kono kabèh ing kumpulan pada ngomong, yèn bakal pada nindakké bab kuwi, awit usul kuwi dianggep apik karo wong sak bangsa kabèh.
5
Daved terus nyeluk sakkèhé wong Israèl wiwit ing kali Sikor ing negara Egipte nganti tekan ing sak tyedaké dalan menyang ing kuta Hamat, pada dikongkon mboyong petiné Gusti Allah sangka Kiryat-Yearim.
6
Daved terus lunga menyang ing Baala, ing Kiryat-Yearim, sing klebu panggonan Yéhuda, ditutké karo wong Israèl kabèh, arep mboyong petiné Gusti Allah ing kana, sing diarani nganggo asmané GUSTI sing njagong ing sak nduwuré kerubim.
7
Petiné Gusti Allah ditumpakké ing kréta sing anyar sangka omahé Abinadab, nanging sing nglakokké kréta mau Uza lan Ahio.
8
Daved lan wong Israèl kabèh pada jogètan ing ngarepé Gusti Allah karo ngetokké kekuwatan, diiringi karo kidungan, siter, harep terbangan, ketyer lan trompèt.
9
Bareng tekan ing penggilingané gandum Kidon, Uza terus ngelungké tangané nyekel peti mau, awit sapi-sapiné pada kejrungup.
10
Ing kono GUSTI terus nesu banget marang Uza, Uza dipatèni, awit tangané digrayahké marang peti mau; dèwèké ninggal ndonya ing ngarepé Gusti Allah.
11
Daved nesu, awit GUSTI ngukum Uza karo tyara sing medèni kuwi; mulané panggonan kono terus diarani Peres-Uza nganti sepréné.
12
Waktu kuwi Daved terus dadi wedi marang Gusti Allah, terus ngomong: “Kepriyé enggonku bisa mboyong petiné Gusti Allah kuwi menyang ing panggonanku.”
13
Awit sangka kuwi Daved ora gelem mindah peti mau menyang ing panggonan omahé, ing kutané Daved, nanging Daved terus ménggok, peti digawa menyang ing omahé Obèd-Edom, wong Gat.
14
Petiné Gusti Allah mau enggoné manggon ing sak tengahé brayaté Obèd-Edom suwéné telung sasi lan GUSTI mberkahi brayaté Obèd-Edom lan sakkèhé barang duwèké.
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29