bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
1 Corinthians 13
1 Corinthians 13
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 14 →
1
Senajan aku bisa ngutyapké sak rupané basané manungsa lan mulékat, nanging yèn ora nduwé katrésnan, aku pada waé kaya gong sing ngumandang utawa ketyer sing gumenjrèng.
2
Senajan aku kanggonan kapinteran bisa nubuat, ngerti sak rupané perkara lan weruh sak kabèhé kaweruh, lan senajan aku nduwé pengandel sing sampurna nganti bisa mindah gunung, nanging yèn aku ora nduwé katrésnan, kuwi ora ajiné babar pisan.
3
Lan senajan aku ngedum-edum sembarang duwèkku kabèh, malah senajan aku masrahké awakku supaya diobong, nanging yèn ora nduwé katrésnan, kuwi ora maédahi apa-apa marang aku.
4
Katrésnan kuwi sabar; katrésnan kuwi loma; ora mèri, ora gemunggung lan kementus.
5
Katrésnan kuwi ora saru tumindaké lan ora golèk kepénaké awaké déwé. Katrésnan kuwi ora gampang nesu lan ora nyimpen kesalahané liyané.
6
Katrésnan kuwi ora bungah awit sangka anané tumindak sing ora adil, nanging awit sangka kabeneran.
7
Katrésnan kuwi nutupi samubarang, ngandel samubarang, ngarep-arep samubarang, nyabari samubarang.
8
Katrésnan kuwi ora ana entèkké; nubuat kuwi bakal ana pungkasané; basa roh bakal mandek; kaweruh bakal entèk.
9
Awit kaweruh kita kuwi ora genep, lan nubuat kita ora sampurna.
10
Nanging sak tekané sing sampurna, sing ora sampurna kuwi bakal entèk.
11
Nalika aku ijik botyah, tembungku kaya botyah, pangrasaku kaya botyah, pikiranku kaya botyah. Bareng saiki aku wis déwasa, kahananku kaya botyah mau wis tak buwang.
12
Awit kita saiki pada weruh gambar sing ora tyeta ing pangilon, nanging mbésuk kita bakal pada ndeleng adu-arep. Saiki aku mung weruh ora karo sampurna, nanging mbésuk aku bakal weruh karo sampurna, pada kaya enggonku dikenal.
13
Dadiné kari telung perkara iki, ya kuwi: Pertyaya, pengarep-arep lan katrésnan, nanging sing gedé déwé ing antarané kuwi, ya kuwi: katrésnan.
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16