bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
1 Corinthians 2
1 Corinthians 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 3 →
1
Mengkono uga nalikané aku nemoni kowé, para sedulur, tekaku ora karo tembung sing muluk-muluk utawa nganggo kawityaksanan sing luhur enggonku nglantarké wewadiné Gusti Allah marang kowé.
2
Awit aku wis mutuské yèn ora nduwé karep weruh apa-apa ing tengahmu kejaba Yésus Kristus, ya kuwi Panjenengané sing dipentèng.
3
Lan menèh tekaku nemoni kowé kuwi karo ringkih lan wedi banget nganti gemeter.
4
Enggonku guneman utawa enggonku ngabaraké ora nganggo tembung-tembungé kawityaksanan sing ngyakinaké, nanging karo buktiné kekuwatané Roh,
5
supaya pertyayamu aja gumantung marang kawityaksanané manungsa, nanging kekuwatané Gusti Allah.
6
Senajan mengkono aku ngomongké kawityaksanan ing golongané wong sing wis pada mateng, nanging duduk kawityaksanané jagat iki, lan duduk kawityaksanané para pangwasané jagat iki, ya kuwi pangwasa sing bakal diilangaké.
7
Nanging sing pada tak wartakké kuwi kawityaksanané Gusti Allah sing kesimpen lan ora dingertèni, sing wis dityawiské karo Gusti Allah ing sak durungé jagat digawé, kanggo kamulyan kita.
8
Lan pangwasané jagat iki ora ana sing weruh kawityaksanan iki, awit yèn pada weruh mesti ora nganti pada nyalip Gusti sing Mahaluhur.
9
Nanging kaya sing ketulis, tembungé: “Sing ora tau dideleng karo mripat, lan ora tau krungu karo kuping, lan sing ora tau tukul ing atiné manungsa, wis dityawiské karo Gusti Allah, kuwi kabèh kanggo para sing pada nrésnani Panjenengané.”
10
Awit Gusti Allah wis ngomongké bab kuwi marang kita karo Roh, awit Roh kuwi nliti samubarang kabèh, uga bab sing kesimpen karo Gusti Allah.
11
Awit sapa ta ing antarané manungsa sing bisa weruh apa sing ketemu ing atiné, kejaba mung rohé manungsa kuwi déwé ing atiné? Mengkono uga ora ana wong sing weruh apa sing manggon ing Gusti Allah kejaba Rohé Gusti Allah.
12
Kita ora nampani rohé jagat, nanging Roh sing asalé sangka Gusti Allah, supaya kita pada bisa weruh apa sing dadi pawèhé Gusti Allah marang kita.
13
Lan kita pada ngekèki katerangan bab kasukman marang wong-wong kasukman, enggon kita ngomongké bab kawelasané Gusti Allah kuwi nganggo tetembungan sing ora diwulangké marang kita awit kawityaksanané manungsa, nanging awit Roh.
14
Nanging manungsa kadonyan ora nampani apa sing asalé sangka Rohé Gusti Allah, awit bab kuwi kanggo wong mau dianggep bodo; lan wong kuwi ora bisa ngerti, awit bab mau mung bisa digagas sak tyara kasukman.
15
Nanging wong kasukman kuwi mriksa samubarang kabèh, nanging awaké déwé ora dipriksa karo liyané.
16
Awit: “Sapa ta sing weruh pikirané Gusti, nganti bisa ngekèki rembukan marang Panjenengané?” Nanging kita pada kanggonan pikirané Kristus.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16