bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
1 Samuel 25
1 Samuel 25
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 24
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 26 →
1
Samuèl mati; sakkèhé wong Israèl pada nglumpuk nangisi lan ngubur piyambaké ing omahé ing Rama. Lan Daved terus tata-tata lan terus budal menyang ing ara-ara samun ing Paran.
2
Waktu ing Maon ana sakwijiné wong lanang sing nduwé penggawéan ing Karmèl. Wong kuwi sugih banget; nduwé wedus gèmbèl 3000 lan wedus 1000. Wong kuwi mbeneri nyukur wedus-wedusé.
3
Wong kuwi jenengé Nabal lan bojoné Abigail. Wong wadon kuwi pinter ing pikiran lan ayu rupané, nanging sing lanang kuwi kasar lan watekké ala. Wong kuwi turunané Kalèb.
4
Waktu Daved krungu ing ara-ara samun, yèn Nabal ijik nyukur wedusé,
5
terus kongkonan wong sepuluh, kuwi pada diomongi: “Menyanga ing Karmèl lan nemoni Nabal. Takokna keslametané atas jenengku
6
lan tekakna kabar keslametanku iki marang dèwèké: Muga slamet! Muga slamet sampéyan, brayaté sampéyan, lan wong sing pada mèlu sampéyan.
7
Mentas waé kula nampa kabar, yèn sampéyan ijik nyukur wedus. Nanging para pangon sampéyan ora tau kita rusuhi lan ora ana wedus siji waé sing ilang sak njeruhné kita pada ing Karmèl.
8
Sampéyan déwé bisa takon para pangon sampéyan déwé, mesti bakal ngomong marang sampéyan yèn pantyèn mengkéné. Mulané wong kuwi pada olèha kawelasan sampéyan, iki apa ora mbeneri dina riyaya? Sampéyan gelema ngekèki apa waé marang para abdi sampéyan iki lan marang anakmu Daved.”
9
Sak tekané ing kana kongkonané Daved pada ngomong marang Nabal atas asmané Daved sak kabèhé kaya sing dadi pawelingé Daved, terus pada ngentèni.
10
Nanging Nabal nyauri marang para kongkonané Daved mau, semauré: “Daved kuwi sapa? Anaké Isai kuwi sapa? Ing waktu iki okèh para batur sing minggat ninggal bendarané.
11
Apa pantes aku njupuk rotiku, banyu ombèn-ombènku lan kéwan belèhanku sing tak belèh kanggo wong-wongku tukang ngguntingi, tak wènèhaké marang wong sing ora nggenah sangka ngendi tekané?”
12
Para kongkonané Daved terus pada bali lan sak baliné pada ngomong marang Daved persis kaya sing diutyapké karo Nabal marang wong-wong mau.
13
Daved terus ngomong marang balané: “Kowé kabèh pada nyengkelita pedang!” Terus pada nyengkelit pedang; Daved déwé uga nyengkelit pedangé. Ing waktu semono ana wong 400 sing pada ngetutké Daved ngluruk, nanging sing 200 pada kèri nunggu barang-barangé.
14
Nanging Abigail, bojoné Nabal, dikabari karo salah sakwijiné baturé, semauré: “Ngertènana, Daved mentas kongkonan wong sangka ara-ara samun ngabari slamet marang bendara kita, nanging malah diunèn-unèni ala.
15
Nanging wong-wong kuwi pada apik banget sing ditindakké marang kita, pada ora nglarani kita lan kita pada ora kélangan apa-apa sak lawasé kita pada sesrawungan karo wong-wong kuwi ing pangonan.
16
Wong-wong kuwi pada kaya waé pager témbok ing sak ubengé kita awan wengi, sak suwéné kita pada ngengon wedus ing sak tyedaké.
17
Mulané, sampéyan pikir lan sampéyan timbang-timbang, apa sing apik sing sampéyan kudu lakoni, awit wis ditemokaké, yèn bendara kula uga sak keluwargané bakal olèh tyilaka, nanging bendara kita kuwi pikirané ala, nganti ora bisa diajak rembukan.”
18
Abigail gelis-gelis terus njupuk roti 200 iji, anggur rong kantong, wedus gèmbèl lima sing wis diolah, roti gandum limang taker, kuku kismis 100 emplèk, kuku anjir 200 iji, diemotké ing kimar;
19
terus préntah marang para baturé: “Mlakua ndisiki aku, aku gelis nututi kowé.” Nanging Nabal, bojoné ora diwènèhi weruh.
20
Waktu wong wadon kuwi numpak kimar medun metu ing tengahé gunung, Daved lan sak balané uga medun nuju marang dèwèké; sak nalika pada petukan.
21
Mbiyèn Daved wis ngomong: “Tanpa guna enggonku pada ngayomi bandané wong kuwi ing ara-ara samun, nganti ora kélangan apa-apa, kabetyikanku kok diwales sing ala.
22
Gusti Allah supaya nibakké paukuman marang Daved, malah ngungkuli kuwi, yèn nganti sésuk ing kono ijik ana wong lanang siji waé sing urip.”
23
Waktu Abigail weruh Daved, gelis-gelis medun sangka kimaré, terus sujut nyembah ing ngarepé Daved, nganti tekan ing lemah.
24
Abigail nyembah ing sikilé Daved lan ngomong: “Duh bendara kula, kula déwé sing nyangga kesalahan. Supaya dililani kula ngomong ing ngarepé sampéyan, kula njaluk ngrungokké tembungé abdimu iki.
25
Bendara kula aja nganti mikir marang Nabal, sing watekké ala kuwi, sebab kaya jenengé Nabal ya goblok wongé. Nanging kula, abdimu, ora ngerti wong-wong sing sampéyan utus.
26
Awit sangka kuwi, duh bendara kula, kanggo asmané GUSTI, sing urip lan asmamu, sing dipenggak karo GUSTI enggèn sampéyan bakal ngutahké getih lan nandangi déwé nggolèki kabeneran, ya bèn kaya Nabal mungsuh sampéyan lan wong sing bakal nindakké ala marang sampéyan.
27
Mulané pisungsung sing digawa karo abdimu iki dikèkké marang para wong sing pada mèlu sampéyan.
28
Sampéyan muga gelem ngapura kesalahané abdimu, awit GUSTI mesti bakal mbangun malih turun-turunané sampéyan sing kuwat; sampéyan kuwi nindakké perangé GUSTI, lan ora ana sing ala sing ditemokké ing sampéyan ing sak lawasé uripé sampéyan.
29
Yèn ana wong sing ngadek bakal nggolèki nyawa sampéyan, nyawa sampéyan bakal dirumat ing buntelan panggonané para wong sing urip ing ngarepé GUSTI, Gusti Allah sampéyan, mung nyawané para mungsuh sampéyan bakal dibandilaké sangka tukang bandil.
30
Yèn GUSTI nindakké sing tyotyok karo kabèh kabetyikan-Né kaya sing dipréntahké Gusti marang sampéyan lan sampéyan dikongkon dadi ratuné bangsa Israèl,
31
sampéyan ora perlu susah ing ati lan getun awit ngutahké getih tanpa sebab, lan sampéyan nandangi déwé nggolèki kabeneran. Lan yèn GUSTI nindakké sing apik marang bendara kula, muga éling marang abdimu iki.”
32
Daved terus ngomong marang Abigail: “Pinujia asmané GUSTI, Gusti Allahé Israèl, sing ngutus kowé metuk aku ing dina iki.
33
Pinujia kawityaksananmu lan pinujia kowé déwé, nanging ing dina iki kowé menggak aku sangka enggonku arep ngutahké getih lan nandangi déwé nggolèki kabeneran.
34
Nanging kanggo asmané GUSTI, Gusti Allahé Israèl sing urip, sing menggak aku sangka enggonku arep nindakké memala marang kowé, yèn kowé ora gelis-gelis teka metuk aku, wong-wongé Nabal sing lanang mesti ora bakal ana siji-sijia sing kèri urip nganti ing wayah ésuk.”
35
Daved terus nampani sangka wong wadon kuwi apa sing dipasrahké marang dèkné, lan ngomong: “Muliha karo slamet; lan aku wis krungu tembungmu lan bakal nuruti penjalukmu.”
36
Sak mulihé Abigail tekan ing panggonané Nabal, wong ijik nganakké pésta ing omahé wis kaya péstané ratu. Nabal bungah-bungah nganti mendem kepati, mulané sing wadon ora dityritani sak ketyap-ketyapa, nganti tekan ésuk.
37
Nanging ésuké, waktu Nabal wis ora mendem, ijik dityritani karo bojoné kanggo sakkèhé perkara kuwi. Dadakan jantungé mandek ing dadané lan awaké kaku.
38
Lan sakwisé let sepuluh dina kuwi GUSTI ngukum Nabal, nganti dadi lan patiné.
39
Waktu kabaré dikrungu karo Daved, tembungé: “Pinujia asmané GUSTI, sing mbélani aku ing bab nyenyamahé Nabal marang aku lan ngendek abdiné sangka penggawé ala. GUSTI wis nampekké penggawé alané Nabal marang sirahé déwé.” Daved terus kongkonan wong ngomongké karo Abigail enggoné arep didadèkké bojoné.
40
Para abdiné Daved terus nemoni Abigail ing Karmèl lan ngomong marang wong wadon kuwi mengkéné: “Daved ngutus kula nemoni sampéyan, sampéyan apa gelem dijukuk dadi bojoné?”
41
Wong wadon kuwi terus menyat ngadek, sujut nyembah sendeku rainé nganti ing lemah lan ngomong: “Abdimu kuwi sakjané mung kepéngin dadi wong sing ngisuhi sikilé para abdimu iki.”
42
Abigail terus gelis-gelis tata-tataa lan numpak kimaré lan diteraké batur wadon lima. Abigail budal ngetutké kongkonané Daved kuwi, lan terus dadi bojoné Daved.
43
Uga Ahinoam wong Yisreèl wis dijikuk dadi bojoné. Wong wadon loro mau dadi bojoné.
44
Nanging Saul wis ngekèkké Mikal, anaké wadon marang Palti anaké Lais, sing sangka Galim.
← Chapter 24
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 26 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31