bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
1 Samuel 26
1 Samuel 26
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 27 →
1
Ana wong sangka Sif ngadep marang Saul ing Gibéa lan ngomong: “Daved ndelik ing pegunungan Hakila ing ara-ara samun.”
2
Saul terus jaga-jaga lan lunga menyang ing ara-ara samun ditutké wong Israèl sing dipilih 3000 nguber Daved menyang ing ara-ara samun Sif.
3
Saul ngedekké tarup ing gunung Hakila ngadep menyang ara-ara samun ing pinggir dalan. Nanging Daved manggon ing ara-ara samun. Bareng Daved ngerti, yèn Saul nututi menyang ing ara-ara samun,
4
terus kongkonan para ngindik, terus pada weruh yèn, Saul teka tenan.
5
Daved terus lunga marani panggonan tarup-tarupé. Bareng Daved weruh Saul karo Abnèr anaké Nèr, penggedéné suradadu, Saul turu ing sak tengahé tarupé, nanging para suradaduné tarupé ing sak ubengé.
6
Daved terus ngomong marang Akimèlèk, wong Hèt lan Abisai anaké Seruya, seduluré Yoab mengkéné: “Sapa sing mèlu aku marani tarup-tarupé Saul.” Semauré Abisai: “Kula sing bakal mèlu.”
7
Daved karo Abisai tekan ing panggonané suradadu ing wayah mbengi lan ing kana Saul kétok turu ing sak tengahé tarup-tarupé, tumbaké mantyep ing lemah ing nduwuré sirahé, nanging Abnèr lan balané pada ngglétak ing sak ubengé.
8
Abisai terus ngomong marang Daved: “Ing dina iki Gusti Allah wis masrahaké satru sampéyan ing tangan sampéyan, mulané lilanana kula ngentyepké Saul ing lemah karo tumbak iki, tyukup mung sak jojohan waé, ora usah kaping pindo.”
9
Nanging Daved ngomong marang Abisai: “Aja kok patèni piyambaké, awit sapa ta sing ndemoké tangané marang wong sing dijebati GUSTI, bisa utyul sangka paukuman?”
10
Daved ngomong menèh: “Kanggo asmané GUSTI sing urip, GUSTI déwé sing bakal matèni Saul, embuh nganti tekan ing patiné, embuh awit ngluruk perang lan mati ing peperangan.
11
Supaya GUSTI ngedohké aku sangka ndemoké tanganku marang wong sing dijebatani GUSTI. Tumbak ing nduwuré sirahé lan kendi kuwi jupuken lan hayuk pada lunga.”
12
Daved terus njupuk tumbak lan kendi sangka nduwuré sirahé Saul, wong loro kuwi terus pada mundur. Ora ana sing weruh, ora ana sing ngonangi, ora ana sing nglilir, awit kabèh pada turu kepati, awit GUSTI nggawé supaya wong-wong kuwi pada turu kepati.
13
Bareng Daved wis teka ing sabrangé ing sisih kana, terus ngadek ing putyuké gunung, rodok adoh dadi leté adoh karo wong-wong mau.
14
Daved terus mbengok marang suradadu-suradaduné lan Abnèr anaké Nèr, tembungé: “Abnèr, kenèng apa sampéyan ora semaur?” Abnèr nyauri: “Kowé kuwi sapa sing mbengok marang ratu.”
15
Daved ngomong menèh marang Abnèr: “Sampéyan kuwi wong lanang? Sapa ing antarané bangsa Israèl sing madani sampéyan? Kenèng apa sampéyan ora njaga marang ratu sampéyan? Awit ana wong sangka tunggalé rayat sing teka arep matèni, ratu sampéyan.
16
Sing kok tandangi kuwi ora apik. Kanggo asmané GUSTI sing urip, sampéyan wajip dipatèni, awit sampéyan ora njaga ratu sampéyan sing dijebatani GUSTI. Saiki, sampéyan deloken ing ngendi tumbak lan kendiné ing nduwuré sirahé ratu?”
17
Saul ora pangkling marang swarané Daved, terus ngomong: “Kuwi apa swarané, anakku Daved?” Daved nyauri tembungé: “Ya duh ratu kula, iki swara kula.”
18
Daved terus ngomong menèh: “Kenèng apa ta sampéyan kok nyia-nyia abdimu iki? Apa kesalahan kula? Kesalahan ala apa ta, tangan kula?
19
Mulané, ratu muga gelem ngrungokna tembungé abdimu iki. Yèn GUSTI sing ngongkon sampéyan supaya nglawan marang kula, muga Gusti ngambu ambuné kurban sing dipasrahké, nanging yèn kuwi para anak-anaké manungsa, kenènga paukuman ing ngarepé GUSTI, awit wong-wong kuwi pada nundungi kula, nganti kula ora olèh panduman sangka duwèké GUSTI, Gusti Allah karo tembungé: Lungaa, ngabektia marang allah liyané.
20
Mulané, getih kula aja nganti kutah ing bumi adohna sangka ngarepé GUSTI. Awit ratuné Israèl ngarah nyawa kula, kaya ngoyak pitik alasan ing pegunungan.”
21
Saul terus ngomong: “Aku iki nggawé dosa, muliha duh anakku Daved, awit aku ora bakal nindakké ala menèh marang kowé, awit ing dina iki kowé ngéman marang nyawaku; tindak-tandukku kuwi tenan tanpa pikiran lan aku kesasar babar pisan.”
22
Nanging Daved nyauri tembungé: “iki tumbak duwèké ratu! Kongkonen salah sijiné abdi sampéyan nyabrang kanggo njupuk tumbaké iki.
23
GUSTI bakal mbales sing apik lan kasetiané saben wong, awit GUSTI ing dina iki wis masrahaké sampéyan ing tangan kula, nanging abdimu ora gelem ngelungké tangané marang wong sing dijebatani karo GUSTI.
24
Kaya nyawa sampéyan wis kula éman ing ngarep kula, mengkono uga nyawa kula diémana ing ngarepé GUSTI, lan muga Panjenengané ngluwari kula sangka kabèh bebaya.”
25
Saul terus ngomong marang Daved: “Supaya kowé kaberkahan, duh anakku Daved. Apa waé sing kok tandangi, mesti kowé bisa nindakké.” Daved terus neruské mlakuné sak paran-paran lan Saul mulih menyang omahé.
← Chapter 25
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 27 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31