1 Thessalonians 5

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 4 Jump to:

1Nanging para sedulur, kanggo waktu lan wantyiné ora perlu ditulis kanggo kowé,

2awit kowé déwé wis pada weruh karo tyeta, yèn dinané Gusti kuwi tekané kaya maling ing wantyi mbengi.

3Yèn wong-wong pada omong: Kabèh tentrem lan ora ana bebaya - nanging dadakan wong-wong pada katekan tyilaka, kayadéné wong wadon meteng jalaran mbayi - mesti bakal pada ora bisa ngéndani.

4Nanging kowé, para sedulur, kowé pada ora urip ing pepeteng, nganti kowé pada kagèt ing dina kuwi sing tekané kaya maling,

5awit wong kabèh kuwi pada dadi anaké pepadang lan anaké awan. Kita kuwi duduk wong-wongé wengi utawa wong-wongé pepeteng.

6Awit sangka kuwi apiké kita aja pada turu kaya wong-wong liyané, nanging pada tangia lan jaga-jaga.

7Jalaran wong sing pada turu, kuwi turuné ing wantyi mbengi, lan sing pada mendem, kuwi enggoné mendem ing wantyi mbengi.

8Nanging kita iki wong-wongé awan, mulané kita pada sing ati-ati, kudu nganggokké jubahé pertyaya lan katrésnan lan kupluké pengarep-arepé keslametan.

9Awit Gusti Allah ora netepaké kita supaya nampani bebendu, nanging supaya olèh keslametan awit Yésus Kristus, Gusti kita,

10sing wis ninggal kanggo kita, supaya kita, dadia jaga-jaga, dadia turu, pada urip bareng karo Panjenengané.

11Mulané kowé pada éling-élingna lan mbanguna marang pepada, kayadéné sing pantyèn pada kok lakoni.

12Penjalukku marang kowé kabèh, para sedulur, pada hurmatana wong-wong sing mempeng ing penggawé ing tengahmu, sing nuntun kowé ing Gusti lan sing ngekèki pepéling marang kowé,

13lan supaya pada kok ajèni sing banget karo katrésnan awit sangka penggawéané. Tansah pada uripa karo rukun ing tengahmu.

14Kita uga pada ngekèki pepéling marang kowé, para sedulur, wong sing uripé pada ora ketata, élingna; wong sing pada tyilik atiné bombongen; wong sing pada ringkih, bélanana; sing sabar marang wong kabèh.

15Pada gatèkna, supaya aja ana wong sing mbales ala marang wong sing nggawé ala, nanging tansah pada ngupayaa marang sing betyik, marang pepadamu lan marang wong kabèh.

16Tansah pada bungaha.

17Aja mandek enggonmu ndedonga.

18Pada maturkesuwun ing sembarang perkara, awit kuwi sing dikarepké karo Gusti Allah ing Kristus Yésus kanggo kowé.

19Aja nyirep Roh,

20lan aja ngrèmèhké nubuat.

21Periksanen samubarang kabèh, lan tyekelen sing betyik.

22Pada ngedohana sak rupané sing ala.

23Supaya Gusti Allah sing nduwé katentreman kuwi nyutyèkké kowé ing sak kabèhé lan supaya roh, jiwa lan badanmu dijaga karo tanpa tyiri nalika tekané Yésus Kristus, Gusti kita.

24Panjenengané sing manggil kowé kuwi setia, Panjenengané uga bakal nggenepi.

25Para sedulur, kita pada dongakna.

26Salamku kabèh marang para sedulur tunggal pertyaya karo ambungan sing sutyi.

27Kanggo asmané Gusti penjalukku karo banget marang kowé, supaya layang iki diwatyakké marang sedulur tunggal pertyaya kabèh.

28Kawelasané Yésus Kristus, Gusti kita, nunggal ing kowé kabèh.

← Chapter 4 Jump to: