1 Timothy 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Sangka Paulus, rasulé Kristus Yésus miturut préntahé Gusti Allah, Juruslamet kita, lan Kristus Yésus pengarep-arep kita,

2marang Timotius, anakku sing sejati sak njeruhné pertyaya: Kawelasan, kabetyikan, lan katentreman sangka Gusti Allah, Bapak lan Kristus Yésus, Gusti kita!

3Nalika aku arep nerusaké mlakuku menyang bawah Makédonia, kowé wis tak wanti-wanti, supaya tetep ing Efésus lan ngomongi wong-wong liyané, supaya aja mulangké piwulang liyané,

4utawa dongéng lan kitab turunané sing ora ana entèkké, sing olèh-olèhé mung angen-angené, lan duduk tatanan keslametan sing dikèkké Gusti Allah sak njeruhné pertyaya.

5Sing dituju ing pituduh kuwi, ya kuwi katrésnan sing tukul sangka ati sing sutyi lan pikirané ati sing murni lan sangka pertyaya sing jujur.

6Nanging ana wong sing nyimpang sangka kuwi lan terus kesasar ing omongan sing tanpa guna.

7Wong-wong kuwi arep dadi juru piwulang angger-anggeré Torèt, nanging ora ngerti marang tembung-tembungé déwé lan perkara-perkara sing diwulangké karo sak temené.

8Kita pada weruh, yèn angger-anggeré Torèt kuwi betyik, yèn bener enggoné nggunakké,

9ya kuwi karo pangertèn, yèn angger-anggeré Torèt kuwi ora kanggo wong sampurna, nanging kanggo wong duraka lan brangasan, wong lamis lan wong dosa, kanggo wong kadonyan lan sing tanpa agama, kanggo sing matèni bapak lan ibuné, kanggo wong sing kulina matèni,

10kanggo wong sing nandangi bédang lan bédang pada lanangé, kanggo wong sing kulina nyolong, kanggo wong sing tukang ngapusi, kanggo wong sing seneng sumpah palsu, lan sak terusé samubarang kabèh sing ora apik karo piwulang sing bener,

11sing dilandesi karo Injilé Gusti Allah sing luhur lan dipuji, kaya sing wis dipertyayakké marang aku.

12Aku maturkesuwun marang Panjenengané, sing nguwatké aku, ya kuwi Kristus Yésus, Gusti kita, awit Panjenengané nganggep aku setia, lan masrahké peladènan iki marang aku,

13aku sing mauné tukang ngèlèk-èlèk, nglarani lan kereng, nanging wis olèh kabetyikan-Né, awit kuwi kabèh tak lakoni sangka ora ngertiku sak njeruhné ora pertyaya.

14Malah kawelasané Gusti kita kuwi wis dikèkké nganti lubèr marang aku karo pertyaya lan katrésnan sak njeruhné Kristus Yésus.

15Tembung iki nyata lan pantes dipertyaya tenan: “Kristus teka ing ndonya perlu mitulungi slamet marang wong dosa,” lan antarané para wong dosa kuwi aku iki sing gedé déwé dosané.

16Nanging malah awit sangka kuwi aku olèh kabetyikan-Né, supaya ing aku sing gedé déwé dosané iki, Yésus Kristus mbuktèkké sak kabèhé kesabaran-Né. Karo mengkono, aku dadia tulada kanggo wong sing bakal pada pertyaya marang Panjenengané lan pada olèh urip langgeng.

17Panghurmatan lan kamulyan tekan sak lawas-lawasé dipasrahké marang Ratuné sak kabèhé jaman, Gusti Allah sing langgeng, sing ora kétok lan sing siji! Amin.

18Kuwajipan iki tak pasrahké marang kowé, anakku Timotius, tyotyok karo apa sing wis dinubuatké kanggo kowé, supaya awit nubuat kuwi kowé ngupaya marang penggawéan sing apik karo pertyaya lan pikiran ati sing murni.

19Ana wong sak untara sing wis ngemohi pikirané ati sing murni kuwi, awit sangka kuwi pertyayané kandas,

20kayata: Himénéus lan Alèksander, sing wis tak pasrahké marang sétan, supaya pada kapok enggoné ngèlèk-èlèk.

Jump to: Chapter 2 →