1 Timothy 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Iki tembung sing bener: “Wong sing kepéngin nggayuh lungguhan pamongé pasamuan, kuwi kepéngin nindakké penggawéan sing apik.”

2Mulané pamongé pasamuan kuwi kudu sing tanpa tyiri, sing bojoné siji, bisa ngwasani uripé, wityaksana, sopan, seneng ngekèki pondokan, pinter mulangi,

3ora kesemsem anggur, ora gampang nesu, sumanak, seneng ngrukunké, ora mata duwiten,

4dadi pemimpiné brayat sing betyik, sing dihurmati lan diajèni karo anak-anaké.

5Yèn wong ora bisa mimpin brayaté déwé, kepriyé enggoné bisa ngurus pasamuané Gusti Allah?

6Aja wong sing durung suwé enggoné mratobat, supaya aja dadi gemunggung lan kena paukuman kaya sing kelakon kanggo iblis.

7Menèh nduwèni jeneng sing betyik ing sak njabané pasamuan, supaya aja kena digugat wong lan tiba ing jireté iblis.

8Mengkono uga para diaken ya kudu wong sing kajèn, sing ora méntyla-méntylé, ora kesemsem anggur, ora srakah,

9nanging wong sing bisa nyimpen wewadiné pertyaya ing sak njeruhné pikiran atiné sing sutyi.

10Wong kuwi ya kudu dijajal ndisik, terus pada ditetepaké ing penggawéan ngladèni kuwi, sakwisé ketara yèn tanpa tyiri.

11Mengkono uga bojoné kudu sing kajèn, sing ora seneng mitenah, bisa ngwasani uripé lan kena dipertyaya ing samubarang.

12Diaken kuwi kudu sing bojoné siji lan betyik enggoné ngurus anak-anaké lan brayaté.

13Awit wong-wong sing betyik enggoné ngladèni kuwi olèh lungguhan sing betyik, terus sak njeruhné pertyaya marang Kristus Yésus bisa ngekèki paseksi karo kendel.

14Kabèh kuwi tak tulis marang kowé, senajan pengarep-arepku bisa gelis niliki kowé.

15Dadi, yèn ana telatku kowé bisa weruh, kepriyé uripé wong sing dadi brayaté Gusti Allah, ya kuwi pasamuané Gusti Allah sing urip, tyagak panyangga lan dasaré kabeneran.

16Sak temené luhur wewadiné pangabekti kita kuwi: “Panjenengané sing wis ngétok nganggo ujut manungsa, wis dibeneraké awit karo Roh, sing ngétok marang para mulékat, diwartakké ing antarané para wong kapir, sing dipertyaya ing jagat, diangkat sak njeruhné kamulyan.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →