1 Timothy 6

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 5 Jump to:

1Wong kabèh sing nyangga momotan awit enggoné dadi batur, kuwi nganggepa bendarané wis sak pantesé nampani sak kabèhé panghurmatan, supaya asmané Gusti Allah lan piwulangé aja dièlèk-èlèk.

2Yèn bendarané mau wong pertyaya, aja nganti dilongi penghurmatané awit pada tunggal sedulur ing Kristus, nanging malah saya apiké enggoné ngladèni, awit bendara sing nampani wohé peladènané kuwi sedulur sing pertyaya lan ditrésnani. Wulangna lan élingna kabèh iki.

3Yèn ana wong sing mulangké piwulang liyané lan ora miturut tembungé sing bener - ya kuwi tembungé Gusti kita Yésus Kristus - lan sing ora miturut piwulang sing tyotyok karo pangabekti kita,

4wong kuwi keminter, nanging sejatiné ora ngerti apa-apa. Pernyakité ya kuwi nggolèk-nggolèk perkara lan mlintir tembung, sing njalari mèri, padudon, pitenah, mikir ala,

5tukaran ing antarané wong-wong sing pikirané ora waras menèh lan sing wis kélangan kabeneran, sing ngira yèn pangabekti kuwi dadi sumberé untungé.

6Pantyèn yèn pangabekti kuwi dibarengi ati sing rasa tyukup, kuwi ngekèki untung gedé.

7Awit enggon kita teka ing ndonya ora karo nggawa apa-apa, lan kita uga ora bisa nggawa apa-apa, enggon kita ninggalké ndonya mau.

8Angger wis ana pangan lan sandang, wis tyukup.

9Nanging wong sing kepéngin sugih pada tiba ing panggoda lan kena ing kala-jiret lan kepénginan werna-werna sing kosong lan nggawé tyilaka, sing nibakké manungsa marang tyilaka lan karusakan.

10Awit oyoté sak kabèhé sing ala kuwi kesemsem duwit, lan karo enggoné nguber duwit kuwi sakwijiné wong pada nyimpang sangka pertyaya lan nyèksa awaké déwé karo kasusahan werna-werna.

11Nanging kowé, hé, manungsané Gusti Allah, ngedohana kuwi kabèh, ngubera marang keadilan, pangabekti, pengandel, katrésnan, kesabaran lan pikiran andap asor.

12Nindakna pertandingan sing betyik ing pengandel, nggayuha urip langgeng. Ya kanggo sing kaya mengkono kuwi enggonmu dipanggil lan ngetokké pengaku pertyaya sing bener, diseksèni karo wong okèh.

13Ing ngarepé Gusti Allah sing ngekèki urip marang samubarang lan ing ngarepé Kristus Yésus sing wis ngekèki paseksi sing bener ing ngarepé Pontius Pilatus, aku ndesek marang kowé:

14Pepakon iki tetepana tanpa tyiri lan tanpa salah, nganti tekané wantyiné Gusti kita Yésus Kristus ngétok,

15ya kuwi ing waktuné sing bakal ditemtokké karo Pangwasa siji lan sing dadi sumberé keslametan, Ratuné para ratu lan Gustiné para Gusti.

16Ya mung Panjenengané kuwi sing ora tunduk karo pati, sing nang kraton pepadang, sing tanpa kena diampiri. Ora ana wong siji waé sing tau weruh Panjenengané, jalaran pantyèn ora bisa weruh Panjenengané. Kanggo Panjenengané kuwi kehormatan lan pangwasa sing langgeng! Amin.

17Para wong sugih ing ndonya iki pada élingna, supaya aja pada gemunggung lan aja pada nduwé pengarep-arep marang samubarang sing ora tetep kahanané, kayata kasugihan, nanging ngarep-arepa marang Gusti Allah, sing ngekèki kita samubarang karo lubèr, supaya pada kita rasakké.

18Pada élingna, supaya pada nglakoni penggawé betyik, dadi sugih ing bab kabetyikan, gelem pawèh lan ngedum-edum bandané

19lan karo mengkono pada nglumpukké dasar sing betyik, supaya ing bakalé, pada olèh urip sing tenan.

20Hé, Timotius, apa sing wis dipertyayakké marang kowé kuwi jaganen. Guneman sing kosong lan ora sutyi lan padudon sing asalé sangka apa sing dianggep kaweruh, kuwi singkirana.

21Awit ana wong sak untara sing mulangké kuwi, lan karo mengkono wis pada nyimpang sangka pertyayané. Kawelasan nunggal ing kowé!

← Chapter 5 Jump to: