bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Kings 2
2 Kings 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 3 →
1
Ing waktu nabi Elia arep diunggahké menyang swarga karo GUSTI nganggo lésus, Elia lunga sangka Gilgal ditutké karo Elisa.
2
Elia ngomong marang Elisa: Kowé kèria ing kéné, awit GUSTI ngutus aku menyang Bétel. Nanging Elisa nyauri, tembungé: Ing asmané GUSTI sing urip lan kanggo uripé sampéyan déwé, kula tenan ora bakal ninggalké sampéyan. Dadi terus pada lunga menyang Bétel.
3
Ing waktu semono terus ana nabi ing Bétel sak rombongan sing pada metuk Elisa lan pada ngomong: Apa sampéyan wis ngerti, yèn ing dina iki guru sampéyan bakal diangkat menyang swarga karo GUSTI? Semauré: Aku ya wis ngerti, pada menenga waé!
4
Elia terus ngomong marang Elisa: Hé Elisa, kowé kèria ing kéné, awit aku dikongkon karo GUSTI menyang Yériko. Nanging semauré: Ing asmané GUSTI sing urip, lan kanggo uripé sampéyan déwé, kula mesti ora bakal ninggalké sampéyan. Terus pada teka ing Yériko.
5
Ing waktu kuwi ana nabi ing Yériko sak rombongan sing pada nyedaki Elisa lan pada ngomong: Apa sampéyan ngerti, yèn guru sampéyan bakal diangkat menyang swarga karo GUSTI? Semauré: Aku ya wis ngerti, pada menenga waé!
6
Elia terus ngomong marang Elisa: kèria ing kéné, awit aku dikongkon karo GUSTI menyang laut Yordan. Semauré: Kanggo GUSTI sing urip, lan kanggo uripé sampéyan déwé kula tenan ora bakal ninggalké sampéyan. Terus pada nerusaké mlakuné.
7
Rombongan nabi mau ana sèket sing pada ngetutké, nanging terus pada ngadek lan nyawang sangka kadohan, waktu wong loro pada ngadek ing pinggir laut Yordan.
8
Elia terus njupuk jubahé, digulung lan disabetké ing banyu, nganti mbiyak ngiwa nengen; wong loro terus pada nyabrang mlaku ing gasikan.
9
Bareng wis pada nyabrang, Elia terus ngomong marang Elisa: njaluka apa, sing bakal tak tindakké marang kowé, sak durungé aku diangkat sangka ngarepmu? Semauré Elisa: Kula njaluk rong bagéan rohé sampéyan.
10
Tembungé Elia: Sing kok jaluk kuwi perkara sing angèl. Nanging yèn kowé bisa weruh enggonku diangkat sangka ngarepmu, kowé mesti bakal kelakon kaya mengkono déné yèn ora, ya bakal ora kelakon.
11
Waktu ijik pada nerusaké mlakuné lan omong-omongan, dadakan ana kréta murup, digèrèt karo jaran murup sing misah wong loro, Elia terus munggah ing swarga ing sak tengahé lésus.
12
Waktu Elisa weruh sing mengkono, terus mbengok: bapak kula, bapak kula! Krétané Israèl kabèh lan para wongé sing pada numpak jaran! Sakwisé mengkono terus wis ora kètok menèh. Elisa terus nyandak sandangané lan disuwèk dadi loro,
13
lan terus njukuk jubahé Elia sing wis tiba lan terus budal mulih lan ngadek ing pinggir laut Yordan.
14
Jubahé Elia sing wis tiba mau terus dityandak lan disabetké ing banyu lan mbengok: “Endi GUSTI, Gusti Allahé Elia?” Bareng banyuné disabet terus mbiyak ngiwa nengen, Elisa terus nyabrang.
15
Waktu rombongan nabi sangka Yériko weruh Elisa sangka kadohan, terus pada ngomong: Elisa wis kanggonan rohé Elia! Wong-wong mau terus pada nemoni Elisa lan pada nyembah ing lemah,
16
lan ngomong: Ing waktu kita weruh. Lelakon mau para abdi iki ana wong lanang sèket sing kendel-kendel. Kita ya bèn pada lunga nggolèki guru sampéyan, aja-aja dèkné diangkat karo Rohé GUSTI terus diuntyalké menyang nduwuré salah sijiné gunung utawa salah sijiné jurang. Semauré Elisa: Aja pada kongkonan!
17
Nanging bareng pada ndesek penjaluké nganti ndadèkké isin, Elisa terus ngomong: Ya wis pada kongkonen lunga! Terus pada kongkonan wong sèket. Wong kuwi pada nggolèki nganti telung dina suwéné, nanging ora ketemu.
18
Bareng pada bali menyang Elisa, sing ijik manggon ing kuta Yériko, pada diomongi mengkéné: “Aku apa ora wis ngomong: Aja pada budal!”
19
Wong sing manggon ing kuta kono terus pada ngomong marang Elisa: Saiki tyoba didelok! Kuta iki apik, nanging banyuné ora apik lan ing negara iki terus ana bayi sing lair kluron!
20
Tembung semauré Elisa: “Aku jupukna kendi anyar lan isènana uyah. Lan ya terus pasrahké.”
21
Elisa terus lunga menyang sumberé banyu, terus dityemplungi uyah mau lan ngomong: Mengkéné tembungé GUSTI: “Banyu iki wis Tak dadèkké séhat lan bakal ora kelakon menèh ana sing mati utawa bayi sing lair kluron.”
22
Sak nalika banyuné dadi séhat nganti ing dina iki tyotyok tembungé Gusti sing wis digelar karo Elisa.
23
Elisa terus lunga sangka kono menyang Bétel. Waktu lunga munggah, ana botyah-botyah sing pada metu sangka kuta kono terus pada moyoki dèkné lan mbengok: “Hé gundul, munggah; munggaha, hé gundul!”
24
Elisa terus ménguh lan bareng weruh botyah-botyah mau, terus pada disepatani ing asmané GUSTI. Terus ana bruwang loro sing metu sangka alas, lan nyempal-nyempal botyah-botyah mau patang puluh loro tyatyahé.
25
Sangka kono Elisa terus lunga menyang gunung Karmèl lan sangka kono mulih menyang Samaria.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25