bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
2 Kings 7
2 Kings 7
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 8 →
1
Elisa terus ngomong: Pada rungokna tembungé GUSTI: Sésuk kira-kira wayah mengkéné glepung sing apik déwé sak taker bakal rega sak sèkel lan jewawut rong taker bakal rega sak sèkel ing gapurané Samaria.
2
Nanging penggedéné suradadu, sing dadi ajudané ratu, nyauri marang abdiné Gusti Allah, tembungé: Senajan GUSTI nggawé jendéla-jendéla ing langit, apa bisa kedadian ngono kuwi? Semauré abdiné Gusti Allah: Tenan sampéyan bakal weruh kuwi karo mripatmu déwé, nanging ora bakal mèlu mangan.
3
Ing ngarep gapura ana wong papat sing pada lara lépra. Sing siji ngomong marang sijiné: Apa perlune kita pada lungguhan ing kéné nganti mati?
4
Yèn omong: Hayuk pada mlebu kuta, kuta ijik ngalami ora ana pangan, kita bakal pada mati ing kana. Yèn ing kéné, ya bakal pada mati. Saiki hayuk pada mlebu waé menyang tarupé suradadu Aram. Yèn kita pada dijarké waé, kita ya bakal pada urip, yèn dipatèni, ya pada mati.
5
Bareng wis soré terus pada ngadek lan pada mlebu ing tarupé wong Aram. Nanging waktu tekan ing pinggir panggonan suradaduné wong Aram, ing kono wis ora ana wong.
6
Awit GUSTI wis nggawé suradadu Aram pada krungu swarané kréta, jaran lan para penggedéné suradadu, pada rerasanan: Wah ratu ing Israèl wis njaluk tulung lan mbayar marang ratuné wong Hèt lan ratu wong Egipte supaya pada nyerang marang kita.
7
Awit kuwi terus pada ngadek lan ing wayah soré kuwi pada mlayu; tarup-tarupé, jaran-jaran, kimar-kimaré pada ditinggal waé, pada mlayu nylametké uripé.
8
Bareng wong sing pada lara lépra mau tekan ing pinggir tarupé, terus pada mlebu ing sakwijiné tarup lan terus mangan lan ngombé. Sakwisé mengkono, terus pada njupuki sangka kono emas lan slaka lan sandangan terus lungaa ndelikké barang-barang mau kabèh. Terus pada bali, mlebu ing tarup liyané lan uga ngangkati barang-barang sangka kono, lan sakwisé terus pada lungaa ndelikké barang-barang mau.
9
Terus pada rerasanan: Sing pada dilakoni iki ora apik. Iki dina apik, nanging kita kok pada meneng-menengan waé. Yèn kita pada ngentèni nganti wayah ésuk, kita bakal pada nampa ukuman. Mulané saiki hayuk pada lunga ngabarké bab iki ing kraton.
10
Wong mau terus pada budal lan terus mbengok-banter marang para sing njaga gapurané kuta lan nyritakké marang wong-wong kuwi, tembungé: Kita wis pada mlebu ing tarupé wong Aram, jebul ing kono wis ora ana wong lan wis ora krungu swarané wong, mung jaran lan kimar dityentyang; tarup-tarupé pada ditinggal glanggang.
11
Wong sing njaga gapura mau terus pada tyeluk-tyeluk lan ngabarké bab kuwi ing kraton.
12
Senajan ijik mbengi, ratu uga terus tangi lan ngomong marang para pegawéné: Kowé pada tak omongi, apa karepé wong Aram kuwi kanggo kita. Wong kuwi pada ngerti, yèn kita iki pada ngalami ora bisa mangan, mulané pada metu sangka tarupé lan pada ndelik ing panggonan rata lan mikir: Yèn wong Israèl metu sangka kuta, bakal pada dityekel uripan, terus pada mlebu ing kuta.
13
Salah sakwijiné pegawéné ngomong: Hayuk kita jikuk jaran lima sangka sing ijik ing kuta iki; pantyèn kahanané pada karo kabèh wong Israèl, sing wis pada mati kuwi! hayuk kita ngongkon wong, terus pada ndelok kahanané.
14
Sakwisé mau terus pada njupuk kréta loro sak jarané; ratu terus préntah marang wong-wong mau supaya nguber parané suradadu Aram, tembungé: Pada lungaa, lan deloken!
15
Terus pada nututi nganti tekan ing laut Yordan, tenan sak uruté dalan kuwi kétok kebak sandangan lan piranti sing pada dibuwang karo wong Aram waktu pada gugup mlayu. Para kongkonan terus bali lan ngomong bab kuwi marang ratu.
16
Kabèh wong sing manggon ing kuta terus pada metu ngrampasi panggonan tarupé wong Aram. Awit sangka kuwi glepung sing apik déwé rega sak sèkel sak taker, lan jewawut rong taker regané sak sèkel, tyotyok tembungé GUSTI.
17
Penggedéné suradadu sing dadi ajudané ratu mau dikongkon njaga ing gapura, nanging kuwi terus kepidak-pidak karo rayat ing kono nganti mati, tyotyok karo tembungé abdiné Gusti Allah, sing diomong waktu ratu teka nemoni Elisa.
18
Sak terusé kelakon uga apa sing diomongké abdiné Gusti Allah marang ratu: Sésuk ésuk ing waktu iki ing gapurané kuta Samaria jewawut rong taker rega sak sèkel lan glepung sing apik déwé sak taker rega sak sèkel.
19
Waktu kuwi penggedé suradadu mau ngomong marang abdiné Gusti Allah: Senajan GUSTI nggawé jendéla-jendéla ing langit, bab iki kepriyé bisa kedadian? Nanging nabi Elisa ngomong: Tenan sampéyan bakal weruh karo mripatmu déwé, nanging ora bakal mèlu mangan.
20
Mengkono kedadian marang wong mau: Rayat ngidak-idak dèwèké ing gapura nganti mati.
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25