Colossians 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Awit karepku, supaya kowé pada weruh, sepira gedéné kangèlanku sing tak alami kanggo kowé lan para wong ing Laodikia, lan ya kanggo sapa waé sing durung tau ngerti marang pribadiku,

2supaya pada olèh panglipur atiné, lan pada dadi siji sak njeruhné katrésnan, terus bisa nggayuh aji lan keyakinané pangertèn uga weruh wewadiné Gusti Allah ya kuwi Kristus,

3awit ing Panjenengané disimpen sak kabèhé ajiné kawityaksanan lan kaweruh.

4Bab iki tak omongaké marang kowé, supaya aja nganti ana wong sing mbujuk kowé nganggo tembung sing apik.

5Awit senajan aku déwé ora ing sak tengahmu, nanging ing sak njeruhné roh aku lan kowé pada dadi siji, lan aku rumangsa bungah weruh uripmu sing ketata lan pertyayamu sing kuwat ing Kristus.

6Kowé wis pada nampani Kristus Yésus, Gusti kita, mulané uripmu tetepa ing Panjenengané.

7Pada ngoyota ing Panjenengané lan dibangun ing nduwuré Panjenengané, mundak tambah-tambah kuwat pertyayamu, kayadéné sing wis diwulangké marang kowé lan atimu kebaka maturkesuwun.

8Ngati-ati, aja nganti ana sing mbanda kowé nganggo ngèlmu filsafaté sing omong kosong lan miturut piwulang turun-tumurun lan roh-rohé jagat, sing ora miturut marang Kristus.

9Awit ing Panjenengané kuwi, sak wutuhé kasampurnané Gusti Allah manggon ing Panjenengané,

10lan kowé wis pada kebak ing Panjenengané, sing dadi sirahé sak rupané pemrintah lan pangwasa.

11Ing Panjenengané enggonmu pada disunat, duduk sunat sing ditindakké karo manungsa, nanging karo sunat Kristus sing rupa utyulé badan sangka dosa,

12awit ing Panjenengané kowé pada mèlu dikubur karo baptisan, lan ing Panjenengané mèlu ditangèkké uga lantaran pertyayamu marang penggawéané kuwasané Gusti Allah, sing wis nangèkké Panjenengané sangka antarané wong mati.

13Mengkono uga kowé, senajan mauné kowé pada mati karo panerakmu lan ora sunat sak tyara lair, wis diuripké karo Gusti Allah bareng karo Panjenengané, ya kuwi sakwisé Panjenengané ngapura sak kabèhé panerak kita,

14karo mbatalké layang tanda utang, sing dilandesi karo katentuan-katentuané angger-angger sing ndakwa lan ngantyam marang kita. Nanging kuwi wis dilebur karo kepaku ing kayu salip.

15Panjenengané wis mblèjèti para pemrintah lan para pangwasa lan pada didadèkké tontonan sing kebukak, ing arak-arakan kemenangan-Né.

16Awit sing mengkono, aja nganti ana wong sing ngadili kowé bab mangan lan ngombé, utawa bab dina riyaya sasi anyar lan dina sabat.

17Awit kuwi kabèh mung dadi ayang-ayangé apa sing bakal kelakon, nanging wujudé ya kuwi Kristus.

18Aja nganti kemenanganmu kuwi diwurungké karo wong sing kétoké andap asor lan ngabekti marang mulékat, lan menèh ngunggul-unggulké wahyu bab kahanan sing ora kétok, uga tanpa dasar enggoné gemunggung karo pikirané sing tyara kadonyan,

19nanging ora ngugemi marang sirah, sing njalari badan sekujur disangga lan ditalèni dadi siji karo otot-otot lan ros-rosan, tukul miturut tyarané Gusti Allah.

20Yèn kowé wis mèlu mati bareng karo Kristus lan luwar sangka para rohé jagat, kenèng apa kowé kok ijik nuruti marang pernatan rupa-rupa, kaya kowé ijik pada urip ing ndonya,

21kayata: aja ndemèk iki, aja ngityipi kuwi, aja nyénggol iki,

22kabèh kuwi mung rupa barang sing bakal rusak sak njeruhné dikanggokké lan mung nuruti préntah lan piwulangé manungsa.

23Pernatan-pernatan mau senajan kétoké kebak kawityaksanan, nganggo pangabekti rerékané déwé, kayata: andap asor, nyiksa-badan, kuwi ora ana paédahé kejaba mung kanggo kemaremané urip kedagingan.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →