Colossians 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Awit sangka kuwi yèn kowé wis pada mèlu ditangèkké bareng karo Kristus, pada nggolèkana sembarang ing nduwur, ya kuwi panggonané Kristus ana, sing njagong ing sak tengené Gusti Allah.

2Pada nggatèkna apa sing nang nduwur, aja ing bumi.

3Awit kowé wis pada mati lan uripmu kuwi kebuntel bareng karo Kristus, ing Gusti Allah.

4Yèn Kristus sing dadi urip kita kuwi bakalé ngétok, kowé ya bakal pada mèlu ngétok karo Panjenengané ing kamulyan.

5Mulané kowé pada matènana samubarang sing kadonyan ing awakmu, ya kuwi laku bédang, tumindak rusuh, ngumbar hawa nepsu, kepénginané daging, mengkono uga pikiran srakah, sing pada karo nyembah marang brahala,

6kabèh kuwi njalari nesuné Allah [marang para wong duraka].

7Ing mauné kowé ya pada nglakoni mengkono, nalika kowé ijik pada rumaket marang perkara-perkara mau.

8Nanging saiki, kuwi mau kabèh buwangen, ya kuwi nesu, brangasan, sing ala, pitenah lan tembung-tembung kotor sing kok utyapké.

9Aja nganti kowé pada goroh-gorohan menèh, awit kowé wis pada ngutyuli kamanungsan lawas sak pertingkahé,

10lan wis nganggokké kamanungsan anyar sing tansah dianyarké, supaya pada olèh kaweruh sing bener miturut gambaré Sing Nyiptaké;

11ing kono wis ora ana wong Yunani utawa Ju, wong disunat lan wong sing ora disunat, wong Barbar utawa wong Skit, abdi utawa wong merdéka, nanging Kristus kuwi sing sak kabèhé lan ing samubarang kabèh.

12Mulané awit kowé wis pada dadi pilihané Gusti Allah, sing wis disutyèkké lan ditrésnani, pada nduwéa welas asih, loma, andap asor, alusé pikiran, lan sabar.

13Pada sabar-sinabara, ngapura-apuranen yèn ana sing nduwé niat kepéngin mbales alané, kayadéné Gusti Allah enggoné wis ngapura kowé, kowé uga tumindaka mengkono.

14Lan sing ngungkuli kuwi kabèh: nandangana katrésnan, kuwi sing ndadèkké siji lan nyampurnakké.

15Supaya tentrem-rahayuné Kristus ngwasani ing atimu, awit ya kaya mengkono kuwi enggonmu pada dityeluk dadi awak siji. Pada memujia maturkesuwun.

16Supaya tembungé Kristus manggon ing tengahmu karo lubèr, terus enggonmu pada wulang-wulangan lan éling-élingké nganggo sak kabèhé kawityaksanan uga lan ngidungké masmur, kidung pamuji lan kidung kasukman, kowé pada pasrah maturkesuwun marang Gusti Allah sak njeruhné atimu.

17Lan kabèh apa sing kok tindakké karo tembung utawa karo penggawé, kuwi kabèh lakonana ing asmané Yésus, karo maturkesuwun marang Gusti Allah, Bapak kita lantaran Panjenengané.

18Para wong wadon, pada manuta marang bojomu lanang, kaya sak pantesé ing Gusti.

19Para wong lanang, bojomu wadon trésnanana lan aja nganti kok kasari.

20Para botyah, pada manuta marang wong tuwamu ing kabèh perkara, awit kuwi ndadèkké senengé Gusti.

21Para bapak, aja nglarakké atiné anakmu, supaya aja nganti semplak.

22Para batur, manuta marang bendaramu ing ndonya iki ing kabèh perkara, aja mung ing ngarepé waé enggonmu nggawé senengé, nanging karo sak kabèhé ati awit sangka wedi marang Gusti,

23lan kabèh apa sing kok tindakké kuwi tindakna karo sak kabèhé atimu kayadéné kanggo Gusti, ora kanggo manungsa.

24Kowé wis pada weruh, yèn Gusti bakal ngekèki warisan sing wis ditemtokké kanggo berkahmu. Kristus kuwi bendara, lan kowé dadi abdiné.

25Sapa waé sing nggawé kesalahan, kuwi bakal nanggung kesalahané, awit Gusti ora mbédakké wong.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →