bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
John 20
John 20
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 19
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 21 →
1
Ing dina kaping pisan ing minggu kuwi, wantyi ésuk mruput, nalika ijik peteng, Maria Makdaléna menyang kuburan lan weruh yèn watu tutupé kuburan wis kebukak sangka kuburané.
2
Terus mlayu nemoni Simon Pétrus lan muridé liyané sing ditrésnani karo Yésus lan pada dikabari: “Gusti dijikuk wong sangka kuburan, lan kita ora ngerti ing ngendi enggoné ndèkèkké.”
3
Pétrus lan muridé liyané mau terus pada budal menyang kuburan.
4
Wong loro kuwi pada mblayu bebarengan, nanging muridé liyané kuwi playuné luwih gelis tenimbang Simon Pétrus, terus luwih ndisik tekané ing kuburan.
5
Lan bareng nginguk menjeruh, weruh yèn moriné wis didèkèkké nang kono; nanging dèwèké ora mlebu.
6
Simon Pétrus olèhé nututi ya terus tekan lan terus mlebu ing kuburan, lan weruh moriné ing kono,
7
nanging mori kanggo nalèni sirahé Yésus ora tyampur karo moriné, nanging wis dilempit didèkèkké dèwèkan ing panggonan liya.
8
Muridé liyané sing ndisik tekané ing kuburan mau ya terus mlebu, terus weruh lan pertyaya.
9
Awit suwéné murid-murid mau durung pada mengertèni isiné Kitab sing ndunungké, yèn Panjenengané bakal kudu tangi sangka antarané wong mati.
10
Muridé loro kuwi mau terus pada mulih.
11
Nanging Maria Makdaléna ngadek ing sak njabané kuburan karo nangis. Sak njeruhné nangis ngguguk ing kuburan,
12
weruh ana mulékat loro nganggo jubah putih, pada njagong, sing siji ing nduwur, sijiné ing ngisor tilas panggonan layoné Yésus.
13
Mulékat kuwi terus pada ngomong marang Maria: “Ibu, kena apa kowé nangis?” Semauré Maria: “Gustiku dijikuk wong lan kula ora ngerti ing ngendi enggoné ndèkèkké.”
14
Sakwisé ngomong mengkono, terus nolèh nang mburi lan weruh Yésus ngadek ing kono, nanging ora mengertèni, yèn kuwi Yésus.
15
Yésus terus ngomong: “Ibu, kena apa kowé nangis? Kowé nggolèki sapa?” Maria ngira yèn kuwi tukang taman, terus ngomong: “Bapak, yèn sampéyan sing jikuk Panjenengané, kula sampéyan tyritani, ing ngendi anggèn sampéyan ndèkèkké, kula tak jikuk.”
16
Yésus terus ngomong: “Maria!” Maria terus minger lan ngomong ing basa Ibrani: “Rabuni!” Tegesé: Guru.
17
Tembungé Yésus: “Aja nggondèli Aku, awit Aku durung lunga menyang Bapak-Ku, nanging lungaa nemoni para sedulur-Ku, lan pada omongana, yèn Aku arep lunga menyang Bapak-Ku lan Bapakmu nang Gusti Allah-Ku lan Gusti Allahmu.”
18
Maria Makdaléna terus lunga ngabaraké marang para muridé: “Aku wis weruh Gusti!” lan sing ngomongi bab kuwi mau uga Panjenengané.
19
Bareng ing wantyi mbengi ing dina kaping pisan minggu kuwi para muridé Yésus pada nglumpuk ing sakwijiné panggonan, lawangé pada dikantyingi awit sangka wediné marang wong Ju. Nalika kuwi Yésus teka ing tengah-tengahé para muridé lan ngomong: “Tentrem-rahayu anaa ing kowé kabèh!”
20
Sakwisé ngomong mengkono, terus ngétokké tangané lan wetengé marang para muridé. Para muridé kuwi pada bungah nalika weruh Gusti.
21
Yésus terus ngomong menèh: “Tentrem-rahayu anaa ing kowé kabèh! Kayadéné Bapak enggoné ngutus Aku, mengkono uga saiki Aku ngutus kowé.”
22
Sakwisé ngomong mengkono, Panjenengané terus ndamoni para muridé lan diomongi: “Pada tampanana Roh Sutyi.
23
Yèn kowé pada ngapura dosané wong, kuwi dosané dingapura; yèn kowé pada netepaké dosané, kuwi dosané ijik tetep ana.”
24
Nanging Tomas, tunggalé muridé rolas kuwi, sing diarani Didimus, wantyi Yésus teka ora bareng karo kantya-kantyané.
25
Mulané, para muridé liyané pada ngomongi: “Kita wis pada weruh Gusti!” Nanging Tomas ngomong: “Sak durungé aku weruh tilaké paku ing tangan-Né lan sak durungé aku ndulek tilas paku kuwi nganggo drijiku lan wetengé tak rogoh nganggo tanganku, aku ora pertyaya babar pisan.”
26
Bareng tekan wolung dinané, para muridé Yésus pada ing njeruh omah kuwi menèh lan Tomas ya ing kono. Nalika lawangé pada dikantyingi, Yésus teka terus ngadek ing tengah-tengahé para muridé lan ngomong: “Tentrem-rahayu anaa ing kowé!”
27
Terus ngomong marang Tomas: “Drijimu atungna mréné, delengen tangan-Ku, lan elungna tanganmu, dèlèhna ing weteng-Ku lan kowé aja nganti ora pertyaya menèh, nanging pertyayaa!”
28
Tomas nyauri, semauré: “Duh Gusti kula, Gusti Allah kula!”
29
Tembungé Yésus: “Awit kowé wis weruh Aku, nganti kowé pertyaya. Rahayu wong sing pada ora weruh, nanging pertyaya.”
30
Ijik okèh menèh tanda liyané sing ditindakké karo Yésus ing ngarepé para muridé, sing ora disebut ing kitab iki,
31
nanging apa sing wis ketulis, supaya kowé pada pertyaya, yèn Yésus kuwi Kristus, Putrané Gusti Allah, lan supaya karo pertyayamu, kowé pada nduwèni urip ing asma-Né.
← Chapter 19
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 21 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
Recommended Reading
Commentary
John Commentaries
→
Devotional
John Devotional Guide
→
Get This Bible
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname) Study Bible
→