bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
John 4
John 4
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 5 →
1
Bareng Yésus weruh yèn wong Farisi wis pada krungu kabar yèn Panjenengané pada olèh murid lan enggoné mbaptis luwih okèh tenimbang Yohanes,
2
- senajan duduk Yésus déwé sing mbaptis, nanging para muridé -
3
Panjenengané terus ninggalké Yudéa, lunga mulih menyang Galiléa.
4
Panjenengané kudu ngliwati Samaria.
5
Terus teka ing sakwijiné kuta ing Samaria, sing diarani Sikar, tyedak karo lemah sing mbiyèn dikèkké karo Yakub marang Yosèf, anaké.
6
Ing kono ana sumuré Yakub. Yésus krasa kesel sangka enggoné mlaku, terus njagong ing pinggir sumur kono. Nalika semono kira-kira jam rolas.
7
Terus ana wong wadon Samaria teka arep ngangsu. Yésus ngomong marang wong mau: “Aku wènèhana ngombé!”
8
Awit para muridé wis pada menyang kuta tuku pangan.
9
Wong wadon Samaria mau terus ngomong: “Kepriyé Panjenengan, wong Ju kok njaluk ngombé marang kula wong Samaria?” [Awit wong Ju ora srawung karo wong Samaria.]
10
Yésus nyauri, tembungé: “Yèn kowé mangertèni pawèhé Gusti Allah, lan sapa Panjenengané sing ngomong marang kowé: Aku wènèhana ngombé, mesti kowé sing njaluk marang Panjenengané, terus kowé dikèki banyu urip.”
11
Semauré wong wadon mau: “Gusti, Panjenengan ora nduwé timba, nanging sumuré jeru, sangka ngendi anggèn Panjenengan olèh banyu urip kuwi?
12
Apa Panjenengan ngluwihi leluhur kita Yakub sing ngekèkké sumur kuwi marang bangsa kita? Piyambaké uga ngombé sangka sumur kuwi, semono uga para anak uga kéwané.”
13
Yésus nyauri, tembungé: “Sapa waé sing ngombé banyu iki bakal ngelak menèh,
14
nanging sapa waé sing ngombé banyu pawèh-Ku, bakal ora ngelak tekan sak lawas-lawasé. Malah banyu pawèh-Ku mau ing njeruhné wong kuwi bakal dadi sumber, sing mantyur terus tekan urip langgeng.”
15
Semauré wong wadon mau: “Gusti, kula kèki banyu kuwi, supaya aja nganti ngelak, lan ora susah ngangsu mréné menèh!”
16
Tembungé Yésus: “Lungaa, undangen bojomu, terus balia mréné!”
17
Semauré wong wadon mau: “Kula ora nduwé bojo.” Tembungé Yésus: “Bener omongmu, yèn kowé ora nduwé bojo.
18
Awit enggonmu bebojoan wis dibalèni kaping lima, nanging sing saiki kuwi duduk bojomu. Pantyèn bener omongmu sing mengkono kuwi.”
19
Semauré wong wadon mau: “Gusti, saiki kula wis tyeta, yèn Panjenengan kuwi nabi.
20
Para leluhur kita enggoné sujut ana gunung kuwi, nanging Panjenengan ngomong, yèn Yérusalèm panggonané wong pada ngabekti.”
21
Tembungé Yésus: “Ngandela marang Aku, hé, wong wadon, bakal tekan ing wantyiné kowé pada ngabekti marang Bapak, ora ing gunung iki, lan ya ora ing Yérusalèm.
22
Kowé kuwi pada ngabekti marang sing ora pada kok kenal. Kita iki pada ngabekti marang sing pada kita kenal. Awit keslametan kuwi tekané sangka bangsa Ju.
23
Nanging bakal ana wantyiné, malah saiki wis tekan wantyiné para wong ngabekti sing sejati kuwi enggoné pada ngabekti marang Bapak ing sak njeruhné Roh lan kabeneran, awit para wong sing kaya mengkono kuwi sing dikarepké karo Bapak.
24
Gusti Allah kuwi Roh, lan sapa waé sing pada ngabekti marang Panjenengané, enggoné ngabekti kuwi kudu ing sak njeruhné roh lan kabeneran.”
25
Tembungé wong wadon mau: “Kula ngerti yèn Mésias arep teka, sing uga disebut Kristus; kuwi tekané arep nduduhké samubarang marang kita.”
26
Tembungé Yésus: “Ya Aku iki Panjenengané sing omongan karo kowé.”
27
Nalika semono para muridé teka, lan pada nggumun awit Yésus omong-omongan karo wong wadon. Nanging ora ana siji sing ngomong: “Apa sing Panjenengan karepaké?” Utawa: “Wong kuwi Panjenengan omongi apa?”
28
Wong wadon mau terus ninggal kendiné ing kono, terus lunga menyang kuta lan tyrita marang wong-wong ing kono:
29
“Hayuk pada delengen, ing kana ana wong sing ngomongké marang aku sak kabèhé lelakon. Apa sajaké wong kuwi Kristus?”
30
Wong-wong mau terus pada budal menyang sak njabané kuta nemoni marang Yésus.
31
Nalika semono para muridé ngomong marang Panjenengané, tembungé: “Rabbi, hayuk Panjenengan mangan!”
32
Nanging Panjenengané nyauri, tembungé: “Aku nduwé pangan sing ora pada kok mangertèni.”
33
Para muridé terus pada rerasanan: “Apa ana wong sing wis ngekèki mangan marang Panjenengané?”
34
Tembungé Yésus: “Sing dadi pangan-Ku ya kuwi enggon-Ku nglakoni karepé Panjenengané sing ngutus Aku lan ngrampungké penggawéan-Né.
35
Apa ora ana omongmu ngéné: Kurang patang sasi terus panèn. Nanging Aku ngomong marang kowé: Pada delengen ing kiwa-tengenmu lan tamatna tegalan-tegalan, sing wis kétok kuning kuwi waktuné dienèni.
36
Saiki uga sing pada derep wis nampa bawon, lan nglumpukké woh sing tumuju marang urip langgeng, terus sing nyebar lan sing derep loro-loroné pada bungah.
37
Awit kanggo iki, bener bebasan sing ngéné: Sing siji nyebar, sijiné sing manèni.
38
Kowé pada Tak utus manèni sing duduk garapanmu. Wong liyané sing pada nggarap, lan kowé sing pada ngunduhi pametuné garapané.”
39
Sak kabèhé wong Samaria ing kuta kono kuwi pada pertyaya marang Panjenengané awit sangka paseksiné wong wadon mau: “Panjenengané wis mbedèk sak kabèhé lelakonku.”
40
Wong-wong Samaria mau bareng wis nemoni Yésus, pada nduwé penjaluk, supaya gelem manggon ing omahé. Panjenengané ya terus manggon ing kono rong dina,
41
lan mundak okèh menèh sing pada dadi pertyaya awit sangka tembungé,
42
lan pada ngomong marang wong wadon mau: “Kita wis pada pertyaya ora awit sangka omongmu kuwi, awit kita déwé wis pada ngrungokké Panjenengané, lan kita wis pada mengertèni, yèn Panjenengané kuwi nyata Juruslameté jagat.”
43
Sakwisé rong dina Yésus lunga sangka kono menyang Galiléa,
44
awit Yésus déwé wis nyeksèni yèn nabi kuwi ora kajèn ing negarané déwé.
45
Sak tekané ing Galiléa, wong-wong ing kono terus pada nampani Panjenengané, awit wis pada weruh sak kabèhé penggawéané ing Yérusalèm nalika riyaya awit wong-wong mau uga mèlu nekani riyaya kuwi.
46
Yésus terus teka menèh ing Kana, bawah Galiléa, panggonan nalika Panjenengané nggawé banyu dadi anggur. Lan ing Kapernaum ana pegawéné kraton nduwé anak lanang sing ijik lara.
47
Nalika pegawéné mau krungu kabar yèn Yésus sangka Yudéa teka ing Galiléa, terus nemoni Panjenengané lan njaluk supaya gelem teka maraské anaké, awit anaké kuwi wis mèh mati.
48
Yésus ngomong marang pegawéné mau: “Yèn ora weruh tanda lan mujijat, kowé ora pertyaya.”
49
Semauré pegawéné mau: “Gusti, supaya gelem teka sak durungé anak kula mati.”
50
Tembungé Yésus: “Balia, anakmu urip.” Pegawéné mau pertyaya marang tembungé Yésus, terus bali.
51
Nalika ijik ing dalan, pegawéné mau kepetuk abdi-abdiné sing pada nyusul ngabari, yèn anaké urip.
52
Terus pada ditakoni, wantyi apa anaké wiwit waras. Semauré: “Waktu wingi awan jam siji, enggoné waras panasé.”
53
Bapaké mau terus kèlingan yèn ing wantyi kuwi diomongi Yésus: “Anakmu urip.” Pegawéné kraton mau uga sak brayaté kabèh terus pada pertyaya.
54
Kuwi tanda sing kaping pindo sing ditindakké karo Yésus, nalika mulih sangka Yudéa menyang Galiléa.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21