Micah 1

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

Jump to: Chapter 2 →

1Iki tembungé GUSTI sing dipréntahké marang Mika wong Moreset, waktu jamané Yotam, Akas lan Hiskia, para ratu ing Yéhuda, ya kuwi gegandèngan karo enggoné dikèki wahyu kanggo Samaria lan Yérusalèm.

2Hé, sak kabèhé para bangsa, pada rungokna! Hé, bumi uga isiné, pada nitènana, GUSTI bèn dadi seksi kanggo kowé kabèh, ya Gusti, sangka omahé sing sutyi.

3Nanging GUSTI metu sangka omahé, lan medun lan mlaku ing gunung-gunungé bumi.

4Gunung-gunung pada dadi èntyèr ing sak ngisoré sikilé lan legokan pada bengkah kaya lilin tyedak geni, kaya banyu nggrojok ing udun-udunan.

5Kuwi kabèh kelakon awit sangka paneraké Yakub, lan sangka dosané turunané Israèl. Apa ta paneraké Yakub kuwi? Kuwi apa ora Samaria? Dosané turunané Yéhuda kuwi apa ta? Kuwi apa ora Yérusalèm?

6Mulané Samaria bakal Tak dadèkké ambruk ing ara-ara, dadi kebon anggur, watu-watuné témbok kuta bakal Tak buwangi ing legokan lan dasar-dasaré bakal Tak bukak.

7Retya-retyané bakal pada diremuki lan sak kabèhé upahé laku bédang bakal pada diobong, lan sak kabèhé brahalané bakal Tak entèkké; awit kabèh mau diklumpukké karo upahé laku bédang, mulané bakal bali dadi upahé bédang menèh.

8Awit sangka perkara mengkono kuwi aku arep sambat lan ngaduh-aduh, arep mlaku tanpa sepatu lan wuda, tangisanku bakal kaya tangisé asu alas, lan sambatku kaya sambaté manuk unta.

9Awit tatuné Samaria ora bisa waras, wis mrèmèn nganti tekan ing Yéhuda, malah tekan ing gapurané bangsaku, ya ing Yérusalèm.

10Aja kok wartakké ing Gat, aja nangis babar pisan, kowé nglésota ing lebu ing Bèt-Le-Afra.

11Hé wong isiné Safir, gelis budala, karo wuda lan kewirangan. Wong isiné Saanan ora wani metu. Tangisé Bèt-Haésel ngalang-alangi enggonmu tetep ing kono.

12Wong isiné Marot karo mangga-mara ngarep-arep marang kabetyikan, awit ana tyilaka mudun sangka GUSTI tekan ing gapurané Yérusalèm.

13Hé wong isiné Lakis, krétamu rakitana jaran perang. Iki sing dadi wiwitané dosa kanggo putriné Sion awit kowé kanggonan dosané Israèl.

14Mulané apik kowé ngekèkana berkah pisahan marang Moreset-Gat, omah-omah ing Aksib bakal dadi sing ala kanggo para ratu ing Israèl.

15Hé wong isiné Maresa, Aku ijik bakal nekakké tukang nelukké marang kowé, kamulyané Israèl, para pemimpiné bakal minggat tekan ing Adulam.

16Tyukura lan gundulen, awit sangka anak-anakmu sing pada kok trésnani! Gundul kaya manuk gagak, awit anak-anakmu kuwi bakal pada dilungakké ing pembuwangan.

Jump to: Chapter 2 →