Micah 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Tyilaka wong sing pada ngrantyam-ngrantyam duraka, lan sing ngrantyam-ngrantyam sing ala ing peturoné; lan bareng ésuk ditindakké, awit perkara kuwi ing pangwasané;

2sing menawa mélék kebon, ya terus ngrebut, lan omah-omah, ya terus disrobot waé, sing nyiksa-nyiksa bendarané uga sak isiné omahé wong sak pandumané.

3Mulané GUSTI ngomong mengkéné: Lah Aku ngrantyam bakal nekakké tyilaka marang turunan iki, lan kowé pada ora bakal bisa nylametaké gulumu sangka kuwi, kowé pada ora bisa mlaku karo sombong menèh, awit waktu kuwi waktu sing nyilakani.

4Ing dina kuwi wong-wong bakal ngomongké unèn-unèn lan kidung pesambat kanggo kowé, lan bakal ngomong: “Kita wis dilebur babar pisan! Pandumané warisan bangsaku kuwi wis diukur nganggo tali, lan ora ana wong sing mbalèkké, tegalan-tegalan kita diedum-edumké marang wong sing pada nglawan kita.”

5Mulané bakal ora ana wong sing nguntyalké tali karo lotréan kanggo kowé ing pasamuané GUSTI.

6“Aja nubuat,” mengkono omongé, “wong ora ngomongké wahyu sing kaya mengkono kuwi! Kita ora bakal olèh tyatyat.”

7Hé, turunané Yakub, apa bab kuwi kena diomongké? Apa GUSTI kurang sabar? Apa kaya mengkono penggawéané? Tembung-Ku kuwi apa ora betyik kanggo wong sing laku bener?

8Saben waktu umat-Ku ngadek dadi mungsuhé wong rukun. Kowé pada ngrebut jubahé wong sing seneng rukun, wong-wong sing pada liwat karo tentrem, sing ora kepéngin perang.

9Para wong wadon tunggalé umat-Ku, kuwi pada kok tundung sangka omah sing disenengi, lan regané anak-anaké pawèh-Ku, pada kok jupuk kanggo selawasé.

10Ngadeka, budala, awit ing kéné iki duduk panggonan lèrèn kanggo kowé! Awit sangka najisé negara iki terus bakal pada katekan ing karusakan, malah karusakan sing ora kena dipulihké.

11Yèn ana wong sing pinter ngotak-atik lan ngapusi, ngomong: “Aku nubuat marang kowé bab anggur lan badèk,” kuwi sing disawang pantes dadi wong sing nubuat kanggo bangsa iki.

12Hé Yakub, Aku mesti bakal nglumpukké kowé kabèh, lan ya mesti bakal nglumpukké turahé Israèl; Tak balèkké dadi siji kaya wedus gèmbèl ing kandangé, kaya kumpulan ing sak tengahé pangonan, nganti kahanan terus dadi ramé karo okèhé wong.

13Tukang mbrobos bakal mlaku ing ngarepé; pada nrobos lan liwat ing gapura lan bakal metu sangka kono. Ratuné bakal lunga terus ing ngarepé, lan GUSTI déwé mlaku ing putyuké barisan!

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →