Micah 6

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Pada rungokna sing dadi tembungé GUSTI: Ngadeka, lapura nganti gunung-gunung pada krungu, lan puntuk-puntuk bèn krungu swarané!

2Hé gunung-gunung, rungokna gugatané GUSTI, lan pada rungokna, hé, dasar-dasaré bumi! Awit GUSTI nuntut umaté, lan perkaran karo Israèl.

3“Hé, umat-Ku, apa sing wis Tak tibakké marang kowé? Enggon-Ku nggawé keselmu karo apa? Maraa, semaur marang Aku!

4Awit kowé apa ora wis Tak etoké sangka negara Egipte, Tak luwari sangka penggawéan peksa lan Aku apa ora wis ngutus Moses lan Harun, lan Miryam dadi pengarepmu?

5Hé umat-Ku, pada élinga apa sing dirantyam karo Balak, ratu ing Moab, lan kepriyé sing dadi semauré Biléam anaké Béor, lan apa sing kelakon wiwit sangka Sitim nganti tekan ing Gilgal, supaya kowé ngakonana penggawéan-penggawéané GUSTI sing adil.”

6“Karo kurban apa enggonku lunga nemoni GUSTI, lan enggonku sujut marang Gusti Allah sing Mahaluhur? Enggonku nemoni ing ngarepé apa kudu karo ngekèki kurban obongan, karo pedèt sing umur setaun?

7Apa wedus gèmbèl lanang éwon-éwon lan karo lenga sing okèh ndadèkké senengé GUSTI? Apa anakku mbarep sing arep diladèké awit sangka panerakku, lan wohé wetengku awit sangka dosaku déwé?”

8“Hé manungsa, kowé wis dikèki weruh apa sing betyik, lan apa sing dadi penjaluké GUSTI marang kowé: kejaba mung nandangi adil, lan trésna marang laku setia, uga andap asor ing ngarepé Gusti Allahmu!”

9Rungokna, GUSTI mbengok marang kuta: - ngajèni marang asmané GUSTI kuwi kawityaksanan - “Pada rungokna petyuté lan sing ngongkon.

10Aku mosok lali marang banda sing sangka tindak dursila ing omahé wong duraka, lan marang takeran éfa sing goroh lan sing kena ing ipat-ipat kuwi!

11Apa ya Aku meneng waé ora ngekèki paukuman marang wong sing nggawa timbangan palsu, utawa kantong isi watu timbangan sing goroh?

12Wong-wong sugih ing kuta kuwi pada kebak penggawé ala, wong sing manggon ing kono pada ngutyapké duraka, lan ilaté ing tutuké kuwi tukang ngapusi.

13Mulané kowé Tak gebuki, kowé Tak gawé rusak awit sangka dosamu.

14Kowé bakal mangan, nanging ora bisa dadi warek, lan wetengmu ajek ngamuk awit ngelih; kowé bakal nyingkirké apa-apa, nanging ora bisa nyimpen, lan sak pira sing kok simpen, kuwi bakal Tak pasrahké marang pedang.

15Kowé bakal nyebar wiji, nanging ora ngunduh, bakal meres woh saitun, nanging ora bisa nganggo lengané; lan ya ngumpulké woh anggur, nanging ora ngombé angguré.

16Awit pernatané Omri sing kok tetepi, lan pokalé brayaté Akab sing kok tiru, uga rantyamané sing kok tandangi: terus kowé Tak dadèkké rusak, lan para wongmu Tak dadèkké poyokan; karo mengkono kowé bakal nyangga tyatyatané para bangsa.”

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →