Philippians 2

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Dadi awit ing Kristus kuwi ana pepéling, ana panglipurané katrésnan, ana paguyupané Roh, ana katrésnan lan kawelasan.

2Mulané pada sampurnakna kabungahanku karo pada dadia siji ing tunggal katrésnan, tunggal pikiran, tunggal karep,

3ora nggolèk kepentingané déwé utawa pengalem sing tanpa guna. Nanging kosok baliné karo andap asor sing siji nganggepa marang sijiné luwih apik tenimbang awaké déwé;

4lan saben wong aja mung mikir marang kepentingané déwé, nanging élinga uga marang kebutuhané liyané.

5Ing sak njeruhné enggonmu pada urip bebarengan pada nduwèni angen-angen lan pikiran sing pada kaya Kristus Yésus,

6sing senajan nganggo rupa Gusti Allah, nanging enggoné pada karo Gusti Allah kuwi ora dianggep barang duwèké sing kudu digegemi,

7nanging malah wis ngosongké Panjenengané piyambak, lan nganggo rupa abdi, lan wis dadi pada karo manungsa.

8Apa menèh ing sak njeruhné wujud manungsa kuwi Panjenengané wis ngasorké Panjenengané lan manut nganti ninggal, malah nganti ninggal ing kayu salip.

9Ya kuwi sebabé Gusti Allah banget enggoné terus ngluhurké Panjenengané lan ngekèki asma marang Panjenengané ngungkuli kabèh asma,

10supaya ing asmané Yésus, samubarang ing langit lan ing bumi lan ing sak ngisoré bumi, pada sujut

11lan sak kabèhé ilat pada ngaku: “Yésus Kristus kuwi Gusti”, kanggo kaluhurané Gusti Allah, Bapak!

12Para sedulur sing ditrésnani, kowé kuwi tansah pada manut, mulané pada tansah ngupayaa keslametanmu karo wedi lan gemeter, ora mung kaya wantyi aku ijik ing sak tengahmu, nanging luwih-luwih saiki ing wantyiné aku adoh karo kowé;

13awit ya Gusti Allah sing nyambutgawé ing kowé, ya ing bab kekarepan, ya ing bab penggawé miturut karepé Panjenengané.

14Lakonana samubarang kabèh tanpa grundelan lan bantah-bantahan,

15supaya kowé ora pada ala lan ora pada tyiri, pada dadi anaké Gusti Allah sing tanpa tyiri ing sak tengahé golongan sing béngkong atiné lan mblarah iki, supaya ing sak tengahé wong-wong kuwi kowé semlorot dadi kaya pepadangé lintang ing jagat,

16karo nyekel pitutur-pituturé sing urip, supaya aku bisa mongkok ing dinané Kristus, lan ora nglentung enggonku nglakoni balapan lan ora nglentung enggonku kangèlan.

17Nanging senajan getihku dikutahké ing kurban lan pangabektiné pertyayamu, aku bungah, lan aku bungah bebarengan karo kowé kabèh.

18Lan kowé ya pada bungaha kaya mengkono, lan bungaha bebarengan karo aku.

19Nanging ing sak njeruhné Gusti Yésus aku kepéngin Timotius gelis nemoni kowé, supaya ayem atiku yèn wis krungu bab kahananmu.

20Awit aku ora nduwé wong liyané menèh sing tunggal pikiran lan tunggal angen-angené lan sing temen-temen nggatèkké kebutuhanmu;

21awit kabèh nguber butuhé déwé, duduk kebutuhané Kristus Yésus.

22Kowé apa ora wis pada ngerti bab kasetiané sing wis diuji lan enggoné wis ngréwangi aku ing bab enggonku ngladèni Injil, kayadéné anak enggoné ngréwangi bapaké.

23Ya kuwi sing terus arep tak kongkon, sakwisé tyeta kanggo aku kepriyé kedadiané perkaraku,

24nanging ing Gusti aku pertyaya, yèn aku déwé uga bakal gelis teka.

25Mung waé tak kira perlu aku kongkonan Epafroditus bali menèh marang kowé, ya kuwi sedulurku tunggal pertyaya lan kantya nyambutgawé lan kantyaku sak peperangan, sing kok kongkon nulungi aku ing bab kebutuhanku.

26Awit banget kangené marang kowé kabèh lan uga kasusahan awit kowé krungu enggoné dèkné lara.

27Pantyèn ya lara tenan nganti mèh mati, nanging Gusti Allah ngekèki kabetyikan, lan ora mung marang Epafroditus waé, uga marang aku, supaya kasusahanku aja numpuk-numpuk.

28Ya kuwi sebabé enggonku kongkonan luwih gelis, supaya yèn ketemu kowé, kowé pada bisa bungah menèh lan kuwatérku suda.

29Mulané tampanana ing kumpulané Gusti karo sak kabèhé kabungahan lan wong sing kaya mengkono kuwi pada ajènana.

30Awit sangka penggawéané Kristus, nganti mèh ninggal ndonya lan ngetokké nyawané kanggo nggenepi apa sing ijik kurang sak njeruhné enggonmu pada ngladèni marang aku.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →