Philippians 4

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 3 Jump to:

1Awit sangka kuwi sedulur-sedulurku sing tak trésnani lan sing tak kangeni, sing dadi kabungahanku lan makutaku, pada sing kendel ing Gusti, hé sedulur-sedulurku sing ditrésnani.

2Eudia tak pituturi lan Sintiké ya tak pituturi, pada nunggala ati lan nunggala pikir ing Gusti.

3Lan aku uga nduwé penjaluk marang kowé, kantyaku sing setia: Kuwi pada tulungana. Awit wong-wong kuwi wis pada nyambutgawé bebarengan karo aku kanggo nggelarké Injil, lan bebarengan karo Klémens lan kantya-kantyaku nyambutgawé liyané, sing jenengé pada ketulis ing kitab panguripan.

4Pada tansah bungah-bungaha ing sak njeruhné Gusti! Tak balèni menèh pituturku: Pada bungah-bungaha!

5Kabetyikanmu kuwi dikétokké marang wong kabèh. Gusti wis tyedak!

6Aja pada nyumelangké bab apa waé, nanging sak kabèhé kepénginanmu pada pasrahna marang Gusti Allah ing pandonga lan panyuwun karo maturkesuwun.

7Katentreman sangka Gusti Allah, sing ngungkuli sak kabèhé pikiran, bakal njaga ati lan angen-angenmu ing Kristus Yésus.

8Pungkasané, sedulur-sedulur, sembarang sing bener, sembarang sing luhur, sembarang sing adil, sembarang sing sutyi, sembarang sing alus, sembarang sing kepénak dirungokké, sembarang sing disebut kamulyan lan pantes dielem, kuwi kabèh tansah pada pikiren.

9Lan apa sing wis pada kok sinau lan sing kok tampani lan wis krungu lan kok deleng ing aku, kuwi lakonana; mesti Gusti Allah sumberé katentreman bakal nunggal karo kowé kabèh.

10Aku bungah banget ing Gusti, awit pungkasané angen-angené lan pangrasamu kanggo aku tukul menèh. Kowé pantyèn tansah pada nggatèkké, nanging ora ana kelunggaranmu.

11Bab iki tak omongké ora awit kekurangan, awit aku wis blajar nyukupi awakku déwé ing kabèh kahanan.

12Aku ngerti kekurangan kuwi apa lan ya ngerti kalubèran kuwi apa. Ing kabèh bab lan ing kabèh perkara ora ana sing bisa didelikké kanggo aku; ing bab kewareken, ing bab kaliren, ing bab kalubèran apa ing bab kekurangan.

13Sak kabèhé perkara bisa tak sangga ing Panjenengané sing ngekèki kekuwatan marang aku.

14Nanging ya apik tumindakmu, kowé wis pada mèlu ngrasakaké kangèlanku.

15Lan kowé déwé uga pada weruh, hé wong-wong Filipi, wantyi aku miwiti ngabaraké Injil, wantyi aku budal sangka Makédonia, ora ana pasamuan siji-sijia sing mèlu ngekèki pawèh lan kanggo mbantu kerja bebarengan karo aku, kejaba kowé.

16Awit ing Tésalonika waé kaping pisan pindo kowé wis ngirimké apa sing dadi kebutuhanku marang aku.

17Mung waé sing tak upaya duduk pawèh kuwi, nanging wohé, sing mundak nggedèkké keuntunganmu.

18Saiki aku wis nampa kebutuhanku sangka kowé, malah luwih sangka kuwi, aku kalubèran, awit aku wis nampa kirimanmu lantaran Epafroditus, pisungsung sing apik, kurban sing nyenengké lan ndadèkké senengé Gusti Allah.

19Gusti Allahku bakal nyukupi sak kabèhé kebutuhanmu tyotyok karo kasugihané kamulyan-Né ing Kristus Yésus.

20Gusti Allah ya Bapak kita diluhurké ing sak lawas-lawasé! Amin.

21Aku titip salam keslametan marang saben wong sutyi ing Kristus Yésus. Salam keslametan marang kowé sangka sedulur-sedulur tunggal pertyaya sing bebarengan karo aku.

22Salam keslametan marang kowé sangka sak kabèhé para sutyi, luwih menèh sangka kratoné kaisar.

23Kawelasané Gusti Yésus Kristus nunggal ing rohmu!

← Chapter 3 Jump to: