Philippians 3

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Pungkasané sedulur-sedulurku, pada bungaha ing njeruhné Gusti. Kanggo aku ora ana angèlé nulis iki menèh lan iki kanggo kabetyikanmu déwé.

2Pada ngati-ati marang asu-asu, pada ngati-ati karo wong-wong sing nglakoni penggawé ala, pada ngati-ati karo para tukang sunat palsu.

3Awit ya kita iki wong disunat, sing pada ngabekti awit sangka Rohé Gusti Allah lan mongkok ing Kristus Yésus lan ora ngendelké perkara-perkara daging,

4senajan aku uga nduwé dasar kanggo ngendelké kedagingan. Yèn ana wong liyané rumangsa bisa ngendelké perkara kedagingan, aku iki luwih menèh:

5Disunati ing dina sing kaping wolu, turunané bangsa Israèl, sangka taler Bényamin, wong Ibrani tulèn, kanggo panemuku bab angger-anggeré Torèt aku wong Farisi,

6kanggo penggawé, aku iki tukang nyia-nyia pasamuan, ing bab netepi angger-anggeré Torèt aku tanpa tyiri.

7Nanging apa sing mbiyèn dadi kabekjan kanggo aku, saiki tak anggep rugi awit sangka Kristus.

8Malah samubarang kabèh tak anggep rugi, awit kenal marang Kristus Yésus, Gustiku, sing mulyané ngungkuli kuwi mau kabèh. Ya awit sangka Panjenengané kuwi aku wis mbuwang samubarang kabèh kuwi lan tak anggep regetan, supaya aku olèh Kristus

9lan manggon ing Panjenengané, kuwi ora jalaran aku bener awit netepi angger-anggeré Torèt, nanging aku bener awit sangka pertyaya marang Kristus, ya kuwi kabeneran sing dikèkké karo Gusti Allah sing dilandesi pertyaya.

10Sing tak karepké ya kuwi kenal marang Panjenengané lan kwasa tangi-Né sangka pati lan nunggal ing sak njeruhné sangsara-Né, sak nalika aku dadi mada-rupa karo Panjenengané ing pati-Né,

11supaya pungkasané aku olèh tanginé wong mati sangka antarané wong mati.

12Ora kok kaya aku wis olèh bab iki utawa wis sampurna, nanging kuwi tak uyak, mbok menawa bisa ketyandak, awit aku ya wis dityandak karo Kristus Yésus.

13Para sedulur, aku déwé ora rumangsa yèn aku wis bisa nyandak, nanging iki sing tak tindakké: Nglalèkké apa sing wis ing mburiku lan nuju marang apa ing ngarepku,

14lan aku mblayu nuju marang tujuan supaya olèh berkah, ya kuwi panggilané swarga sing sangka Gusti Allah ing sak njeruhné Kristus Yésus.

15Awit sangka kuwi hayuk kita, sing pada sampurna iki nduwéa pikiran sing mengkono. Yèn kanggo salah sakwijiné perkara panemumu séjé, Gusti Allah sing bakal mbuktèkké perkara kuwi marang kowé.

16Mung waé urutané pangertèn sing wis kita gayuh kuwi terusna nuruti dalan sing wis kita liwati.

17Para sedulur, pada nuladanana marang aku lan gatèkna wong sing mlakuné pada kaya kita, sing pada dadi tuladamu.

18Awit, kaya sing wis kerep banget tak omongké marang kowé kabèh, lan sing saiki tak omongaké menèh karo nangis, okèh wong sing uripé dadi satruné salipé Kristus.

19Pungkasané wong-wong kuwi nemoni karusakan, sing dadi Gusti Allahé ya kuwi wetengé, sing dadi kamulyané ya kuwi regeté, angen-angené mung tumuju marang perkara kadonyan.

20Awit kita iki wargané swarga lan sangka kono uga kita ngentèn-entèni Gusti Yésus Kristus sing dadi Juruslamet,

21sing bakal nggantèni awak kita sing ala iki, sak nalika dadi mada-rupa karo Panjenengané sing mulya, miturut pangwasané sing bisa nelukké samubarang kabèh marang Panjenengané.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →