Zephaniah 3

Институт перевода Библии, 2022

← Chapter 2 Jump to:

1Hásiret shegedi, boysınbaytuǵın hám haramlanǵan qala, Eziwshilerge tolı qala!

2Ol hesh qulaq salmadı, Ózine sabaq almadı, Jaratqan Iyeden úmit etpedi, Óz Qudayına bet burmadı.

3Qala húkimdarları aqırǵan arıslan yańlı, Qazılar túnde gezip júrgen ash qasqırlar sıyaqlı, Olar tańǵa deyin oljadan hesh nárse qaldırmaydı.

4Payǵambarları tákabbir hám biyopa, Ruwxaniyleri muxaddes nárseni haramlaydı, Olar Qudaydıń nızamın buzadı.

5Biraq ádil Jaratqan Iye ele sol qalada, Ol nahaqlıq qılmaydı, Hár kúni azanda ádalatlıǵın júzege asıradı, Hár tańda bunı toqtatpaydı. Degen menen, nahaqlar uyat degendi bilmeydi.

6Jaratqan Iye bılay deydi: «Men xalıqlardı joq ettim, Qorǵanların qulattım, Kóshelerin wayran qıldım, endi olardan hesh kim júrmeydi, Qalaları wayran bolıp, bosap qaldı, Birde bir adamzatı qalmadı.

7Xalqım Mennen qorqar, Bunnan ózine sabaq alar, dep oyladım. Sonday qılǵanda, mákanlaǵan jerine tiymegen bolar edim, Beretuǵın jazama ushıramaǵan bolar edi. Degen menen, olar hár bir isinde gúna islewge háwes edi».

8«Endi Meni kútińler, – deydi Jaratqan Iye, – Xalıqlardı tonaytuǵın kúnimdi kútińler. Men xalıqlardı jıynawdı, Patshalıqlardı bir jerge toplawdı sheshtim. Olardıń ústine ashıwımdı, Lawlaǵan ǵázebimdi shashaman. Otlı qáhárim pútkil jer júzin jandırıp taslaydı.

9Keyin Men barlıq xalıqlardıń awızların pákleymen, Sonda olar Meniń atımdı aytıp shaqırıp, Birgelikte Maǵan xızmet etedi.

10Shashırap ketken, Maǵan sıyınatuǵın xalqım, Xabashstandaǵı dáryalardıń arǵı jaǵınan, Maǵan sıylar alıp keledi.

11Háy, Erusalim, Maǵan qarsı shıqqan qozǵalańlarıń ushın, Sol kúni uyalıp qalmaysań, Óytkeni sendegi menmen hám maqtanshaqlardı joq qılaman. Muxaddes tawımda sen hesh qashan jáne kókirek kótermeyseń.

12Sendegi kishipeyil hám qarapayım adamlardı qaldıraman, Olar Jaratqan Iye bolǵan Meniń atımnan pana tabadı.

13Izraillılardan aman qalǵanları nahaqlıq qılmaydı, Jalǵan sóylemeydi, Hesh kimdi aldamaydı, Olar qoylarday tınısh otlaydı, jatadı, Olardı qorqıtatuǵın hesh kim bolmaydı».

14Háy, qız Sion, shadlanıp baqır! Háy, Izrail, quwanıshlı túrde baqır! Shın júrekten shadlanıp, yosh, Háy, qız Erusalim!

15Jaratqan Iye saǵan qarsı húkimdi alıp tasladı, Dushpanlarıńdı quwıp jiberdi. Izraildıń Patshası Jaratqan Iye seniń ishińde. Endi qaytıp apattan qorqpaysań.

16Sol kúni Erusalimge mınaday sózler aytıladı: «Qorqpa, háy, Sion, qollarıń bosaspasın.

17Qudayıń Jaratqan Iye seniń ishińde, Ol qúdiretli qutqarıwshı. Ol sizlerdi dep quwanıp, shadlanadı, Súyispenshiligi menen sizlerdi jubatadı, Sen ushın bálent dawıs penen shadlanadı».

18Jaratqan Iye bılay deydi: «Háy, súrgin bolıp, bayramlardan bos qalǵanlar, Sizler qapa bolǵan edińler, Endi Men sizlerden apattı alıp taslayman, Bunnan bılay, masqara bolmaysız.

19Mine, sizlerge zulım qılǵanlardı Ózim jazalayman, Aqsaǵanlardı qutqarıp, tarap ketkenlerdi jıynap alaman. Shermende bolǵan ellerinde, Olardı abıray hám húrmetke eristiremen.

20Sol waqıtta Men sizlerdi jıynap, Elińizge jetelep, alıp kelemen. Sizlerdi jáne abadanshılıqqa eristiremen, Bunı óz kózińiz benen kóresiz, Dúnyadaǵı barlıq xalıqlardıń aldında, Sizlerdi húrmet hám abırayǵa eristiremen», – deydi Jaratqan Iye.

← Chapter 2 Jump to: