Numbers 19

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេ និងលោកអើរ៉ុនថា៖

2«នេះជាក្រឹត្យ‌វិន័យដែល ព្រះ‌អម្ចាស់ បានបង្គាប់ទុកដូចតទៅ: ចូរប្រាប់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលឲ្យនាំគោញីពណ៌ទង់‌ដែងមួយមកឲ្យអ្នក គោនោះត្រូវតែល្អឥតខ្ចោះ ហើយក៏មិនដែលមាននរណាទឹមនៅឡើយ។

3ចូរប្រគល់គោញីនេះឲ្យបូជា‌ចារ្យអេឡាសារ។ គាត់នឹងនាំវាចេញទៅក្រៅជំរំ ហើយឲ្យគេសម្លាប់វានៅចំពោះមុខគាត់។

4បូជា‌ចារ្យអេឡាសារត្រូវយកម្រាមដៃជ្រលក់ក្នុងឈាមគោ ហើយប្រោះឈាមនោះប្រាំ‌ពីរដងនៅមុខពន្លាជួប ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

5ត្រូវដុតគោញីនោះនៅចំពោះមុខអេឡាសារ គឺដុតទាំងស្បែក ទាំងសាច់ ទាំងឈាម និងគ្រឿងក្នុងទាំងអស់។

6បូជា‌ចារ្យត្រូវយកឈើតាត្រៅ មែកហ៊ីសុប និងរោមចៀមជ្រលក់ពណ៌ក្រហម បោះទៅក្នុងភ្លើងដែលគេដុតគោញីនោះ។

7បូជា‌ចារ្យត្រូវបោកសម្លៀក‌បំពាក់ និងយកទឹកមកលុប‌លាងកាយរបស់ខ្លួន។ បន្ទាប់មក បូជា‌ចារ្យវិលចូលជំរំវិញ តែគាត់នៅសៅ‌ហ្មងរហូតទល់ល្ងាច។

8រីឯអ្នកដុតគោញីនោះ ក៏ត្រូវបោកសម្លៀក‌បំពាក់ និងយកទឹកមកលុប‌លាងរូបកាយរបស់ខ្លួនដែរ តែគាត់នៅសៅ‌ហ្មងរហូតទល់ល្ងាច។

9ត្រូវឲ្យបុរសម្នាក់ដែលមិនសៅ‌ហ្មង រើសធាតុរបស់គោញីនោះទុកនៅខាងក្រៅជំរំ ត្រង់កន្លែងមួយបរិសុទ្ធ។ ត្រូវរក្សាធាតុនោះទុក ដើម្បីសហគមន៍អ៊ីស្រា‌អែលយកទៅលាយធ្វើជាទឹក សម្រាប់ពិធីជម្រះកាយឲ្យបរិសុទ្ធ។ ពិធីនេះដូចជាយញ្ញ‌បូជារំដោះបាបដែរ។

10អ្នករើសធាតុរបស់គោញីត្រូវបោកសម្លៀក‌បំពាក់របស់ខ្លួន ហើយគេនៅសៅ‌ហ្មងដូច្នេះ រហូតទល់ល្ងាច។ នេះជាច្បាប់ដែលជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល និងជនបរ‌ទេសរស់នៅក្នុងចំណោមពួកគេ ត្រូវប្រតិបត្តិតាមរហូតតទៅ។

11អ្នកណាប៉ះ‌ពាល់សាក‌សពរបស់មនុស្សណាម្នាក់ អ្នកនោះត្រូវសៅ‌ហ្មងអស់រយៈពេលប្រាំ‌ពីរថ្ងៃ។

12គេត្រូវយកទឹកសម្រាប់ធ្វើពិធីជម្រះកាយ មកលាងជម្រះខ្លួន នៅថ្ងៃទីបី ហើយគេនឹងបានបរិសុទ្ធនៅថ្ងៃទីប្រាំ‌ពីរ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគេមិនធ្វើពិធីជម្រះកាយនៅថ្ងៃទីបីទេ នៅថ្ងៃទីប្រាំ‌ពីរ គេមិនបានបរិសុទ្ធឡើយ។

13អ្នកណាប៉ះ‌ពាល់សាក‌សពរបស់មនុស្ស តែមិនធ្វើពិធីជម្រះកាយទេ អ្នកនោះធ្វើឲ្យព្រះ‌ពន្លារបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទៅជាសៅ‌ហ្មង។ ត្រូវដកមនុស្សបែបនេះចេញពីចំណោមជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ ដោយគេពុំបានយកទឹកសម្រាប់ពិធីជម្រះកាយឲ្យបរិសុទ្ធមកលាងខ្លួនទេ គេត្រូវនៅសៅ‌ហ្មងដូច្នេះរហូតតទៅ។

14នេះជាក្រឹត្យ‌វិន័យស្ដីអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលស្លាប់នៅក្នុងផ្ទះមួយ អស់អ្នកដែលចូលទៅក្នុងផ្ទះនោះ និងអស់អ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះនោះ នឹងត្រូវសៅ‌ហ្មងអស់រយៈពេលប្រាំ‌ពីរថ្ងៃ។

15រីឯភាជន៍ទាំងប៉ុន្មាននៅក្នុងផ្ទះដែលនៅចំហ ឥតមានគម្របនឹងក្លាយទៅជាសៅ‌ហ្មងដែរ។

16អ្នកណាប៉ះសាក‌សពដែលស្លាប់នៅទីវាល ស្លាប់ដោយមុខដាវ ឬស្លាប់តាមធម្មតា ឬក៏ប៉ះឆ្អឹង និងផ្នូរ អ្នកនោះត្រូវនៅសៅ‌ហ្មងអស់រយៈពេលប្រាំ‌ពីរថ្ងៃ។

17ដើម្បីជម្រះអ្នកសៅ‌ហ្មងនោះឲ្យបរិសុទ្ធ គេត្រូវយកធាតុរបស់គោញី ដែលបានថ្វាយជាយញ្ញ‌បូជារំដោះបាប មកដាក់ក្នុងភាជន៍មួយ រួចដងទឹកពីប្រភពទឹកមកចាក់ពីលើ។

18ត្រូវឲ្យបុរសម្នាក់ដែលមិនសៅ‌ហ្មង យកមែកហ៊ីសុបជ្រលក់ក្នុងទឹកនោះ ហើយប្រោះលើផ្ទះ លើភាជន៍ទាំងអស់ លើមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងផ្ទះ ព្រមទាំងលើអស់អ្នកដែលបានប៉ះ‌ពាល់ឆ្អឹង ប៉ះ‌ពាល់សាក‌សព ដែលស្លាប់ដោយមុខដាវ ឬស្លាប់តាមធម្មតា ឬក៏ប៉ះ‌ពាល់ផ្នូរ។

19អ្នកដែលមិនសៅ‌ហ្មងត្រូវប្រោះទឹកទៅលើអ្នកសៅ‌ហ្មងនៅថ្ងៃទីបី និងថ្ងៃទីប្រាំ‌ពីរ ហើយជម្រះអ្នកនោះឲ្យបរិសុទ្ធនៅថ្ងៃទីប្រាំ‌ពីរ រួចគាត់ត្រូវបោកសម្លៀក‌បំពាក់ យកទឹកលុប‌លាងខ្លួន នោះគាត់នឹងបរិសុទ្ធនៅពេលល្ងាច។

20បើនរណាម្នាក់សៅ‌ហ្មង តែពុំធ្វើពិធីជម្រះកាយឲ្យបរិសុទ្ធទេ នឹងត្រូវដកចេញពីចំណោមក្រុម‌ជំនុំ ដ្បិតគេបានធ្វើឲ្យទីសក្ការៈរបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទៅជាសៅ‌ហ្មង។ ដោយគេពុំបានយកទឹកសម្រាប់ពិធីជម្រះកាយឲ្យបរិសុទ្ធមកលាងខ្លួនទេនោះ គេត្រូវនៅសៅ‌ហ្មង។

21នេះជាច្បាប់ដែលពួកគេត្រូវប្រតិបត្តិតាមរហូតតទៅ គឺអ្នកដែលធ្វើពិធីប្រោះទឹកឲ្យគេ ត្រូវបោកសម្លៀក‌បំពាក់ ហើយអ្នកដែលប៉ះ‌ពាល់ទឹកសម្រាប់ប្រោះលើអ្នកសៅ‌ហ្មង ក៏នឹងត្រូវសៅ‌ហ្មងរហូតដល់ល្ងាច។

22អ្វីៗដែលអ្នកសៅ‌ហ្មងប៉ះ‌ពាល់ ក៏ក្លាយទៅជាសៅ‌ហ្មងដែរ ហើយអ្នកដែលប៉ះ‌ពាល់របស់សៅ‌ហ្មង នឹងត្រូវសៅ‌ហ្មងរហូតទល់ល្ងាច»។

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →