Numbers 32

Khmer 2005 (ព្រះគម្ពីរភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1កូនចៅរូបេន និងកូនចៅកាដ មានហ្វូងសត្វយ៉ាងច្រើនសម្បើមណាស់។ ដោយឃើញថាស្រុកយ៉ា‌ស៊ើរ និងស្រុកកាឡាដ ជាកន្លែងល្អសម្រាប់ហ្វូងសត្វរបស់ពួកគេ

2កូនចៅកាដ និងកូនចៅរូបេន នាំគ្នាមកជម្រាបលោកម៉ូសេ បូជា‌ចារ្យអេឡាសារ ព្រមទាំងពួកមេដឹកនាំរបស់សហគមន៍ដូចតទៅ៖

3«ក្រុងអាថា‌រ៉ូត ឌីបូន យ៉ា‌ស៊ើរ នីមរ៉ា ហែស‌បូន អេឡា‌លេ សេបាំ នេបូ និងបេអូន

4នៅក្នុងស្រុកដែល ព្រះ‌អម្ចាស់ វាយយកបាន នៅចំពោះមុខសហគមន៍អ៊ីស្រា‌អែល ជាស្រុកដ៏ល្អសម្រាប់ហ្វូងសត្វ ហើយយើងខ្ញុំមានហ្វូងសត្វច្រើនណាស់»។

5ពួកគេពោលទៀតថា៖ «ប្រសិនបើលោកយល់អធ្យាស្រ័យយើងខ្ញុំ សូមមេត្តាប្រគល់ស្រុកនេះឲ្យយើងខ្ញុំមក គឺមិនបាច់ឲ្យយើងខ្ញុំឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ឡើយ»។

6លោកម៉ូសេឆ្លើយទៅកូនចៅកាដ និងកូនចៅរូបេនវិញថា៖ «ក្នុងពេលដែលបងប្អូនរបស់អ្នករាល់គ្នាចេញទៅច្បាំង តើគួរឲ្យអ្នករាល់គ្នាសម្ងំនៅទីនេះឬ?

7ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាចង់ធ្វើឲ្យជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលបាក់ទឹកចិត្ត មិនចូលទៅក្នុងទឹកដីដែល ព្រះ‌អម្ចាស់ ប្រទានមកពួកគេ?

8ឪពុករបស់អ្នករាល់គ្នាក៏ធ្លាប់ធ្វើដូច្នេះ នៅពេលខ្ញុំចាត់ពួកគេ ពីកាដេស-‌បារនាឲ្យទៅពិនិត្យមើលស្រុកដែរ។

9ពួកគេបានឡើងទៅដល់ជ្រលងភ្នំអេស‌កុល ហើយបន្ទាប់ពីបានពិនិត្យមើលស្រុករួច ពួកគេធ្វើឲ្យជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលបាក់ទឹកចិត្ត មិនចូលទៅក្នុងទឹកដីដែល ព្រះ‌អម្ចាស់ ប្រទានមកពួកគេ។

10នៅថ្ងៃនោះ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទ្រង់ព្រះ‌ពិរោធ ហើយមានព្រះ‌បន្ទូលយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា:

11“អស់អ្នកដែលបានចេញមកពីស្រុកអេស៊ីប ហើយមានអាយុពីម្ភៃឆ្នាំឡើងទៅ នឹងមិនឃើញទឹកដី ដែលយើងបានសន្យាប្រគល់ឲ្យអប្រាហាំ អ៊ីសាក និងយ៉ាកុបឡើយ ព្រោះពួកគេពុំបានដើរតាមមាគ៌ារបស់យើង ដោយចិត្តស្មោះត្រង់ទេ។

12មានតែកាលែប ជាកូនរបស់យេភូ‌នេ ជាជន‌ជាតិគេណាស និងយ៉ូស្វេ ជាកូនរបស់នូនប៉ុណ្ណោះ ដែលបានដើរតាមមាគ៌ារបស់ ព្រះ‌អម្ចាស់ ដោយចិត្តស្មោះត្រង់”។

13ព្រះ‌អម្ចាស់ ទ្រង់ព្រះ‌ពិរោធនឹងជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល ហើយព្រះអង្គបានធ្វើឲ្យពួកគេដើរវិល‌វល់ នៅក្នុងវាលរហោ‌ស្ថាន អស់រយៈពេលសែ‌សិបឆ្នាំ រហូតទាល់តែមនុស្សមួយជំនាន់ ដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ទាស់នឹងព្រះ‌ហឫទ័យ ព្រះ‌អម្ចាស់ ត្រូវបាត់បង់ជីវិតអស់។

14ឥឡូវនេះ មើល! អ្នករាល់គ្នាចង់យកតម្រាប់តាមឪពុករបស់អ្នករាល់គ្នា គឺអ្នករាល់គ្នាជាពូជមនុស្សបាប។ តើអ្នករាល់គ្នាចង់ឲ្យ ព្រះ‌អម្ចាស់ ទ្រង់ព្រះ‌ពិរោធនឹងជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលកាន់តែខ្លាំងឬ?

15ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាបែកចិត្តចេញពីព្រះអង្គ នោះព្រះអង្គនឹងបណ្ដោយឲ្យជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលរស់នៅក្នុងវាលរហោ‌ស្ថានតទៅមុខទៀត ហើយអ្នករាល់គ្នាបណ្ដាលឲ្យប្រជា‌ជននេះត្រូវវិនាសទាំងអស់!»។

16កូនចៅកាដ និងកូនចៅរូបេន ចូលមកជិតលោកម៉ូសេ ជម្រាបថា៖ «យើងខ្ញុំនឹងសង់របងនៅទីនេះ សម្រាប់ហ្វូងសត្វរបស់យើងខ្ញុំ ហើយសង់ក្រុងសម្រាប់កូនចៅរបស់យើងខ្ញុំ។

17បន្ទាប់មក យើងខ្ញុំប្រញាប់‌ប្រញាល់រៀបចំខ្លួនប្រដាប់អាវុធ ដើរនៅមុខអ៊ីស្រា‌អែល រហូតទាល់តែយើងខ្ញុំនាំពួកគេចូលទៅដល់ទឹកដីរបស់ពួកគេ។ កូនចៅរបស់យើងខ្ញុំនឹងរស់នៅក្នុងក្រុងដែលមានកំពែងរឹង‌មាំ ការពារមិនឲ្យអ្នកស្រុកនេះធ្វើអ្វីពួកគេបាន។

18រីឯយើងខ្ញុំវិញ យើងខ្ញុំមិនវិលត្រឡប់មកកាន់ផ្ទះសំបែង មុនពេលជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែលកាន់កាប់ទឹកដី ទុកជាចំណែកមត៌ករបស់គេរៀងៗខ្លួនឡើយ។

19បើយើងខ្ញុំទទួលទឹកដីនៅខាងកើតទន្លេយ័រដាន់នេះ ទុកជាចំណែកមត៌ក យើងខ្ញុំនឹងមិនទទួលទឹកដីនៅខាងលិចទន្លេយ័រដាន់ ទុកជាមត៌ករបស់យើងខ្ញុំទេ»។

20លោកម៉ូសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាធ្វើតាមពាក្យនេះមែន ហើយបើអ្នករាល់គ្នាត្រៀមខ្លួនធ្វើសឹក នៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រ ព្រះ‌អម្ចាស់

21ប្រសិនបើអ្នកទាំងអស់គ្នាប្រដាប់អាវុធ ឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ នៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រ ព្រះ‌អម្ចាស់ រហូតទាល់តែព្រះអង្គបណ្ដេញខ្មាំងសត្រូវចេញពីទឹកដីនោះ

22ហើយប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាវិលត្រឡប់វិញ នៅពេលយើងយកស្រុកមកថ្វាយ ព្រះ‌អម្ចាស់ បាន អ្នករាល់គ្នានឹងរួចខ្លួនពីពាក្យដែលអ្នករាល់គ្នាសន្យាចំពោះ ព្រះ‌អម្ចាស់ និងចំពោះជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល។ អ្នករាល់គ្នាអាចនឹងទទួលតំបន់នេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នករាល់គ្នា នៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រ ព្រះ‌អម្ចាស់ ។

23ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនធ្វើដូច្នេះទេ បានសេចក្ដីថាអ្នករាល់គ្នាប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់នឹងព្រះ‌ហឫទ័យ ព្រះ‌អម្ចាស់ ហើយអ្នករាល់គ្នាមុខជាទទួលទោស ព្រោះតែអំពើបាបរបស់ខ្លួនមិនខាន។

24ចូរសង់ក្រុងសម្រាប់កូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នា និងសង់របងវាលស្មៅសម្រាប់ហ្វូងចៀមរបស់អ្នករាល់គ្នា រួចធ្វើតាមពាក្យដែលអ្នករាល់គ្នាបានសន្យានោះចុះ!»។

25កូនចៅកាដ និងកូនចៅរូបេន ជម្រាបលោកម៉ូសេថា៖ «យើងខ្ញុំប្របាទនឹងធ្វើតាមពាក្យដែលលោកម្ចាស់បង្គាប់។

26យើងខ្ញុំនឹងទុកកូនចៅ ប្រពន្ធ ព្រមទាំងហ្វូងចៀម និងហ្វូងគោរបស់យើងខ្ញុំនៅតាមក្រុងនានា ក្នុងស្រុកកាឡាដនេះ

27ហើយយើងខ្ញុំនឹងរៀបចំខ្លួនជាកង‌ទ័ព ទៅធ្វើសឹកនៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រ ព្រះ‌អម្ចាស់ តាមប្រសាសន៍របស់លោកម្ចាស់»។

28លោកម៉ូសេបានចេញបញ្ជាទៅបូជា‌ចារ្យអេឡាសារ លោកយ៉ូស្វេ ជាកូនរបស់លោកនូន និងមេដឹកនាំអំបូរនានានៃកុល‌សម្ព័ន្ធរបស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រា‌អែល ស្ដីអំពីកុល‌សម្ព័ន្ធកាដ និងកុល‌សម្ព័ន្ធរូបេន។

29លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើកូនចៅកាដ និងកូនចៅរូបេន ឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ជាមួយអ្នករាល់គ្នា ទាំងប្រដាប់អាវុធធ្វើសឹកនៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រ ព្រះ‌អម្ចាស់ ពេលណាអ្នករាល់គ្នាដណ្ដើមយកបានស្រុកនោះហើយ ចូរប្រគល់ទឹកដីនៅស្រុកកាឡាដឲ្យពួកគេ ទុកជាកម្មសិទ្ធិចុះ។

30ក៏ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើពួកគេមិនប្រដាប់អាវុធទៅជាមួយអ្នករាល់គ្នាទេ ចូរឲ្យពួកគេតាំងទីលំ‌នៅ ក្នុងស្រុកកាណានជាមួយអ្នករាល់គ្នា»។

31កូនចៅកាដ និងកូនចៅរូបេន ឆ្លើយឡើងថា៖ «យើងខ្ញុំនឹងធ្វើតាមសេចក្ដីដែល ព្រះ‌អម្ចាស់ មានព្រះ‌បន្ទូលមកយើងខ្ញុំ។

32យើងខ្ញុំនឹងប្រដាប់អាវុធ ឆ្លងទៅស្រុកកាណាននៅចំពោះព្រះ‌ភ័ក្ត្រ ព្រះ‌អម្ចាស់ តែសូមឲ្យយើងខ្ញុំទទួលទឹកដីនៅខាងកើតទន្លេយ័រដាន់នេះ ជាចំណែកមត៌ក»។

33លោកម៉ូសេក៏ប្រគល់នគររបស់ព្រះ‌បាទស៊ីហុន ជាស្ដេចរបស់ជន‌ជាតិអាម៉ូរី នគររបស់ព្រះ‌បាទអុក ជាស្ដេចស្រុកបាសាន គឺទាំងទឹកដី ទាំងទីក្រុង ព្រមទាំងស្រុកភូមិដែលនៅជុំ‌វិញ ឲ្យកុល‌សម្ព័ន្ធកាដ កុល‌សម្ព័ន្ធរូបេន និងកុល‌សម្ព័ន្ធម៉ាណា‌សេចំនួនពាក់កណ្ដាល ដែលជាពូជ‌ពង្សរបស់លោកយ៉ូសែប។

34កូនចៅកាដបានសង់ក្រុងឌីបូន អាថា‌រ៉ូត អារ៉ូ‌អ៊ើរ

35អាត្រូត-‌សូផាន យ៉ា‌ស៊ើរ យ៉ុក‌បិហា

36បេត‌នីមរ៉ា និងបេត-‌ហារ៉ន ដែលសុទ្ធ‌សឹងជាក្រុងមានកំពែងរឹង‌មាំ និងវាលស្មៅសម្រាប់ឲ្យហ្វូងសត្វរកស៊ី។

37កូនចៅរូបេនបានសង់ក្រុងហែស‌បូន អេឡា‌លេ គារយ៉ា‌ថែម

38នេបូ និងបាល-‌មេយ៉ូន ដែលគេបានដូរឈ្មោះ ព្រមទាំងក្រុងស៊ីបម៉ា។ ពួកគេដាក់ឈ្មោះថ្មីឲ្យក្រុងនានា ដែលពួកគេបានសង់។

39ពូជ‌ពង្សរបស់លោកម៉ាកៀរ ជាកូនរបស់លោកម៉ាណា‌សេ វាយលុកស្រុកកាឡាដ ហើយដណ្ដើមយកបានទឹកដី និងដេញជន‌ជាតិអាម៉ូរីដែលរស់នៅក្នុងស្រុកនោះ។

40លោកម៉ូសេបានប្រគល់ស្រុកកាឡាដឲ្យពូជ‌ពង្សលោកម៉ាកៀរ ជាកូនរបស់លោកម៉ាណា‌សេ ហើយពួកគេក៏តាំងទីលំ‌នៅក្នុងស្រុកនោះ។

41ពូជ‌ពង្សលោកយ៉ាអៀរ ជាកូនរបស់លោកម៉ាណា‌សេ បានវាយលុកភូមិនានា ហើយដាក់ឈ្មោះភូមិទាំងនោះថាហាវ៉ុត-‌យ៉ាអៀរ។

42លោកណូបាសបានវាយលុកក្រុងកេណាត និងស្រុកភូមិនៅជុំ‌វិញ ហើយដាក់ឈ្មោះក្រុងនោះថា ក្រុងណូបាស តាមឈ្មោះរបស់គាត់។

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →