Zechariah 10

Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ចូរទូលសូមទឹកភ្លៀងពីព្រះ‌យេហូវ៉ានៅចុងរដូវ គឺសូមពីព្រះ‌យេហូវ៉ា ដែលព្រះ‌អង្គធ្វើឲ្យមានផ្លេក‌បន្ទោរ ព្រះ‌អង្គនឹងប្រោសប្រទាន ឲ្យមានភ្លៀងបរិបូរដល់អ្នក ឲ្យគ្រប់គ្នាមានស្មៅនៅចម្ការរបស់ខ្លួន។

2ដ្បិតថេរ៉ាភីម ទាំងប៉ុន្មាន បានពោលជាសេចក្ដីឥតប្រយោជន៍ ហើយពួកគ្រូថ្លែងទំនាយបានឃើញសេចក្ដីភូត‌ភរ ឯសប្តិក៏សម្ដែងជាសេចក្ដីកំភូត ក៏កម្សាន្តចិត្តដោយសេចក្ដីឥតប្រយោជន៍ដែរ ហេតុនោះបានជាគេដើរតាមផ្លូវ របស់ខ្លួនដូចជាហ្វូងចៀម គេរងទុក្ខដោយព្រោះគ្មានគង្វាល។

3«សេចក្ដីកំហឹងរបស់យើងបានឆួលឡើង ទាស់នឹងពួកគង្វាល ហើយយើងនឹងវាយផ្ចាលពួកអ្នកដឹកនាំ »។ ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពល‌បរិវារ បានប្រោសហ្វូងចៀមរបស់ព្រះ‌អង្គ គឺជាពួកវង្សយូដា ហើយព្រះ‌អង្គនឹងធ្វើឲ្យគេបានដូចជា សេះយ៉ាងល្អរបស់ព្រះ‌អង្គក្នុងការសង្គ្រាម។

4ថ្មជ្រុងនឹងចេញពីព្រះ‌អង្គមក ហើយទាំងដែកគោល ទាំងធ្នូសម្រាប់ច្បាំង និងគ្រប់ទាំងអ្នកគ្រប់‌គ្រងជា‌មួយគ្នាផង។

5គេនឹងបានដូចជាមនុស្សខ្លាំងពូកែ ដែលកំពុងជាន់ឈ្លីភក់នៅត្រង់ផ្លូវក្នុងចម្បាំង គេនឹងតស៊ូ ពីព្រោះព្រះ‌យេហូវ៉ាគង់ជា‌មួយគេ ហើយពួកពលសេះនឹងស្រឡាំង‌កាំង។

6«យើងនឹងចម្រើនកម្លាំងពួកវង្សយូដា យើងនឹងសង្គ្រោះពួកវង្សយ៉ូសែប ហើយនាំគេមកវិញ ដ្បិតយើងមានសេចក្ដីអាណិតមេត្តាដល់គេ នោះគេនឹងមានសណ្ឋានដូចជា យើងមិនបានបោះ‌បង់ចោលគេឡើយ ដ្បិតយើងនេះជាព្រះ‌យេហូវ៉ា គឺជាព្រះរបស់គេ ហើយយើងនឹងស្តាប់គេ។

7ពួកអេប្រាអិមនឹងបានដូចជាមនុស្សខ្លាំងពូកែ ចិត្តគេនឹងបានរីក‌រាយដូចជាដោយ‌សារស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូរ ទាំងពួកកូនរបស់គេនឹងឃើញ ហើយនឹងមានអំណរដែរ ចិត្តគេបានអរ‌សាទរក្នុងព្រះ‌យេហូវ៉ា។

8យើងនឹងហួចហៅគេ ហើយប្រមូលគេមក ពីព្រោះយើងបានលោះគេហើយ គេនឹងចម្រើនច្រើនឡើងដូចកាលពីមុន។

9យើងនឹងសាប‌ព្រោះគេទៅក្នុងចំណោមសាសន៍នានា ហើយគេនឹងនឹកចាំពីយើងនៅក្នុងស្រុកឆ្ងាយ គេនឹងនៅជា‌មួយពួកកូនចៅ ហើយនឹងត្រឡប់មកវិញ។

10យើងនឹងនាំគេចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទម្តងទៀត ហើយកៀរប្រមូលគេចេញពីស្រុកអាស‌ស៊ើរ យើងនឹងនាំគេមកស្រុកកាឡាត និងស្រុកល្បាណូន ទាល់តែគ្មានកន្លែងសល់ទៀត។

11ព្រះ‌អង្គនឹងធ្វើទុក្ខដល់សមុទ្រ ហើយនឹងវាយរលកទាំងប៉ុន្មាន អស់ទាំងទីជម្រៅរបស់ទន្លេធំ នឹងរីងស្ងួត សេចក្ដីអំនួតរបស់សាសន៍អាស‌ស៊ើរនឹងត្រូវទម្លាក់ចុះ ហើយដំបងរាជ្យរបស់សាសន៍អេស៊ីព្ទនឹងបាត់ទៅ។

12យើងនឹងចម្រើនកម្លាំងគេក្នុងព្រះ‌យេហូវ៉ា ហើយគេនឹងដើរចុះឡើង ដោយនូវព្រះ‌នាមព្រះ‌អង្គ» នេះជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា។

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →