1 Samuel 15

Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1គ្រានោះ សាំយូ‌អែលទូលទៅសូលថា ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់បានចាត់ទូលបង្គំមក ឲ្យចាក់ប្រេងតាំងទ្រង់ឡើងជាស្តេចលើអ៊ីស្រាអែល ជារាស្ត្រទ្រង់ ដូច្នេះ សូមទ្រង់ស្តាប់តាមព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាឥឡូវនេះចុះ

2ព្រះ‌យេហូវ៉ានៃពួកពល‌បរិវារទ្រង់មានបន្ទូលដូច្នេះថា អញនឹកចាំពីការ ដែលពួកអាម៉ា‌លេក ធ្វើដល់ពួកអ៊ីស្រាអែលហើយ គឺពីការដែលគេបានឈររាំងផ្លូវ ក្នុងកាលដែលអ៊ីស្រាអែលឡើងចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក

3ដូច្នេះចូរទៅវាយពួកសាសន៍អាម៉ា‌លេកឥឡូវចុះ ព្រមទាំងបំផ្លិច‌បំផ្លាញគេទាំងប៉ុន្មានឲ្យអស់រលីងទៅ កុំត្រា‌ប្រណីដល់គេឡើយ គឺត្រូវឲ្យសំឡាប់ទាំងប្រុសទាំងស្រី ទាំងកូនក្មេង នឹងកូនដែលនៅបៅផង ទាំងគោ ចៀម នឹងអូដ្ឋ ហើយនឹងលាដែរ។

4ដូច្នេះ សូលទ្រង់ក៏កេណ្ឌប្រមូលបណ្តាជន ហើយគណនារាប់គេនៅត្រង់ថេលែម ឃើញមានពលថ្មើរជើងចំនួន២សែននាក់ នឹងពួកយូដា១ម៉ឺននាក់ទៀត

5រួចសូលទ្រង់ក៏នាំទៅឯទីក្រុងរបស់ពួកអាម៉ា‌លេក ហើយបង្កប់ពលនៅវាលច្រកភ្នំ

6ទ្រង់ប្រាប់ដល់ពួកសាសន៍កែនថា ចូរអ្នករាល់គ្នាថយចុះចេញពីកណ្តាលពួកអាម៉ា‌លេកទៅ ក្រែងត្រូវស្លាប់ជាមួយនឹងគេដែរ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានសំដែងសេចក្ដីសប្បុរស ដល់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលទាំងប៉ុន្មាន ក្នុងកាលដែលគេឡើងចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមក នោះពួកសាសន៍កែនក៏ថយចេញពីកណ្តាលពួកអាម៉ា‌លេកទៅ

7រួចសូលទ្រង់វាយពួកអាម៉ា‌លេកនោះ ចាប់តាំងពីហាវីឡា រហូតដល់ស៊ើរ ដែលនៅទល់មុខនឹងស្រុកអេស៊ីព្ទ

8ក៏ចាប់បានអ័កាក់ ជាស្តេចសាសន៍អាម៉ា‌លេក មកទាំងរស់ តែកាប់រំលីងពួកជនដោយមុខដាវ

9ឯអ័កាក់នោះ សូល នឹងពួកទ័ព បានទុកឲ្យនៅវិញ ព្រមទាំងសត្វដែលល្អៗក្នុងហ្វូងចៀម ហ្វូងគោ នឹងសត្វដែលធាត់ៗ ហើយកូនចៀម នឹងរបស់ដែលល្អទាំងប៉ុន្មានផង គេមិនព្រមបំផ្លាញឲ្យអស់រលីងទេ តែឯសត្វណាដែលស្គម‌ស្គាំងមានដំឡៃតិច នោះគេបានបំផ្លាញចេញទាំងអស់វិញ។

10ខណនោះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់មានបន្ទូលនឹងសាំយូ‌អែលថា

11អញស្តាយណាស់ដែលបានតាំងសូលឡើងឲ្យធ្វើជាស្តេច ដ្បិតបានងាកបែរចេញលែងតាមអញហើយ ក៏មិនបានធ្វើតាមបង្គាប់របស់អញសោះ នោះសាំយូ‌អែលក៏ក្តៅចិត្ត ហើយលោកអំពាវ‌នាវដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាអស់ពេញ១យប់

12រួចក្រោកឡើងពីព្រលឹម ដើម្បីនឹងទៅជួបនឹងសូលក្នុងព្រឹកនោះ មានគេជំរាបសាំយូ‌អែលថា សូលទ្រង់បានយាងមកដល់កើមែលហើយ មើល ទ្រង់បានដំឡើងគោល ជាគ្រឿងចំណាំទុក រួចយាងវិលចុះទៅឯគីល‌កាលវិញ

13ដូច្នេះសាំយូ‌អែលក៏ទៅឯទ្រង់ ទ្រង់ទទួលដោយបន្ទូលថា សូមឲ្យលោកបានប្រកបដោយពរពីព្រះ‌យេហូវ៉ា ខ្ញុំបានធ្វើសំរេច តាមព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាហើយ

14តែសាំយូ‌អែលទូលឆ្លើយថា ចុះដូចម្តេចបានជាឮសូរ‌សព្ទចៀម ហើយនឹងគោរោទ៍នៅត្រចៀកទូលបង្គំដូច្នេះ

15សូលទ្រង់ឆ្លើយថា គេបាននាំសត្វទាំងនោះពីសាសន៍អាម៉ា‌លេកមក ដ្បិតពួកទ័ពបានទុកសត្វដែលល្អៗក្នុងហ្វូងចៀម ហ្វូងគោ សំរាប់ថ្វាយយញ្ញ‌បូជាដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃលោក ក្រៅអំពីនោះយើងបានបំផ្លាញអស់រលីងហើយ

16នោះសាំយូ‌អែលទូលថា ឈប់សិន ទូលបង្គំនឹងទូលទ្រង់ពីសេចក្ដី ដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានមានបន្ទូលមកទូលបង្គំពីយប់មិញនេះ ទ្រង់ក៏ឆ្លើយថា ដូច្នេះសូមមានប្រសាសន៍ចុះ។

17សាំយូ‌អែលក៏ទូលថា ក្នុងកាលដែលទ្រង់នៅថោកទាបដល់ព្រះ‌នេត្រនៃអង្គទ្រង់ នោះតើព្រះមិនបានតាំងទ្រង់ឡើង ឲ្យធ្វើជាមេលើពូជអំបូរអ៊ីស្រាអែលទាំងប៉ុន្មានទេឬអី គឺព្រះ‌យេហូវ៉ាបានចាក់ប្រេងតាំងទ្រង់ឡើងជាស្តេចលើអ៊ីស្រាអែលហើយ

18ព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏បានចាត់ទ្រង់ឲ្យទៅដោយថា ចូរទៅចុះ ចូរទៅបំផ្លាញសាសន៍អាម៉ា‌លេកកំបាបនោះឲ្យអស់រលីងទៅ ត្រូវឲ្យច្បាំងនឹងគេដរាបដល់វិនាសបាត់ទាំងអស់ចេញ

19ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនបានស្តាប់តាមព្រះ‌យេហូវ៉ាសោះ គឺបានស្ទុះទៅចាប់យករបឹប ហើយធ្វើការអាក្រក់នៅព្រះ‌នេត្រនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាវិញ

20តែសូលទ្រង់ឆ្លើយប្រកែកថា ខ្ញុំបានស្តាប់តាមព្រះ‌បន្ទូល នៃព្រះ‌យេហូវ៉ាហើយ គឺបានដើរតាមផ្លូវដែលទ្រង់ចាត់ខ្ញុំនោះ មើល ខ្ញុំបាននាំទាំងអ័កាក់ ជាស្តេចនៃសាសន៍អាម៉ា‌លេកមកផង ឯពួកសាសន៍អាម៉ា‌លេកទាំងប៉ុន្មាន នោះបានបំផ្លាញអស់រលីងហើយ

21ប៉ុន្តែពួកទ័ពបានចាប់យករបឹប ជាចៀម នឹងគោដែលជាសំខាន់ៗក្នុងរបស់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលត្រូវបំផ្លាញនោះមក ដើម្បីនឹងថ្វាយជាយញ្ញ‌បូជាដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ជាព្រះនៃលោកនៅត្រង់គីល‌កាល

22សាំយូ‌អែលទូលឆ្លើយថា តើព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់សព្វព្រះ‌ហឫទ័យនឹងដង្វាយដុត ហើយនឹងយញ្ញ‌បូជា ឲ្យស្មើនឹងការស្តាប់តាមទ្រង់ឬអី មើល ដែលស្តាប់បង្គាប់ នោះវិសេសលើសជាងយញ្ញ‌បូជា ហើយដែលផ្ទៀងត្រចៀក នោះក៏វិសេសជាងខ្លាញ់នៃចៀមឈ្មោលទៅទៀត

23ឯសេចក្ដីរឹង‌ទទឹង នោះក៏ជាបាបដូចជាការមន្ត‌វិជ្ជាដែរ ហើយសេចក្ដីចចេសសោត ក៏ដូចជាអំពើអាក្រក់ណាមួយ ហើយនឹងការថ្វាយ‌បង្គំដល់រូបព្រះដែរ ឥឡូវនេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានបោះ‌បង់ចោលទ្រង់ មិនឲ្យធ្វើជាស្តេចទៀត ដោយព្រោះទ្រង់បានបោះ‌បង់ចោល លែងតាមព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាហើយ។

24នោះសូលទ្រង់ឆ្លើយទៅសាំយូ‌អែលថា ខ្ញុំមានបាបហើយ ពីព្រោះខ្ញុំបានរំលងសេចក្ដីបង្គាប់នៃព្រះ‌យេហូវ៉ា នឹងពាក្យរបស់លោកផង ដោយខ្លាចដល់ពួកជន ហើយបានស្តាប់តាមគេវិញ

25ដូច្នេះ សូមឲ្យលោកអត់ទោសខ្ញុំឥឡូវ ហើយវិលមកខាងខ្ញុំវិញទៀត ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានថ្វាយ‌បង្គំដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាផង

26តែសាំយូ‌អែលប្រកែកថា ទូលបង្គំមិនព្រមវិល ទៅកាន់ខាងទ្រង់ទៀតទេ ពីព្រោះទ្រង់បានបោះ‌បង់ចោលព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ‌យេហូវ៉ាហើយ ព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏បានបោះ‌បង់ចោលទ្រង់ មិនឲ្យធ្វើជាស្តេចលើសាសន៍អ៊ីស្រាអែលដែរ

27រួចកាលសាំយូ‌អែលបែរខ្លួនរៀបនឹងចេញទៅ នោះសូលចាប់ជាយអាវលោក ហើយអាវក៏រហែក

28ដូច្នេះសាំយូ‌អែលទូលទ្រង់ថា នៅថ្ងៃនេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានផ្តាច់នគរអ៊ីស្រាអែល ពីទ្រង់ចេញហើយ ក៏បានប្រទានឲ្យដល់អ្នកជិតខាងដែលល្អជាងទ្រង់វិញ

29១ទៀត ព្រះដ៏ជាកំឡាំងនៃសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទ្រង់មិនចេះកុហក ឬប្រែ‌ប្រួលឡើយ ដ្បិតទ្រង់មិនមែនជាមនុស្សដែលចេះប្រែ‌ប្រួលទេ

30នោះសូលមានបន្ទូលថា ខ្ញុំបានធ្វើបាប ប៉ុន្តែសូមលើកមុខខ្ញុំនៅចំពោះមុខពួកចាស់‌ទុំនៃសាសន៍ខ្ញុំនេះ ហើយនៅមុខសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទាំងអស់គ្នាផង សូមមកខាងខ្ញុំវិញ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានថ្វាយ‌បង្គំដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ាជាព្រះនៃលោកដែរ

31ដូច្នេះសាំយូ‌អែលបានវិលមកខាងសូលវិញ ហើយសូលទ្រង់ក៏ថ្វាយ‌បង្គំដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា។

32លំដាប់នោះ សាំយូ‌អែលប្រាប់ថា ចូរនាំអ័កាក់ ជាស្តេចនៃសាសន៍អាម៉ា‌លេកមកឯនេះ អ័កាក់ក៏ដើរមកឯលោកងង៉ើល ដោយនឹកក្នុងចិត្តថា ប្រាកដជាសេចក្ដីជូរល្វីងនៃសេចក្ដីស្លាប់បានកន្លងហួសហើយ

33តែសាំយូ‌អែលមានប្រសាសន៍ថា ដាវឯងបានធ្វើឲ្យពួកស្រីៗទៅជាឥតកូន ដូច្នេះម្តាយឯងក៏នឹងឥតកូនយ៉ាងនោះដែរ រួចសាំយូ‌អែលក៏កាប់អ័កាក់កំទេច នៅចំពោះព្រះ‌យេហូវ៉ា ត្រង់គីល‌កាលទៅ។

34រួចសាំយូ‌អែលវិលទៅឯរ៉ាម៉ាវិញទៅ ហើយសូលទ្រង់ឡើងទៅឯលំនៅទ្រង់នៅគីបៀរ ជាស្រុករបស់ទ្រង់វិញដែរ

35ឯសាំយូ‌អែលលោកលែងមកសួរសូលទៀតរហូតដល់លោកស្លាប់ តែសាំយូ‌អែលសោក‌ស្តាយនឹងសូលណាស់ ឯព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់ស្តាយដែលទ្រង់បានតាំងសូលឡើង ឲ្យធ្វើជាស្តេចលើសាសន៍អ៊ីស្រាអែលផង។

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →