Romans 8

Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ហេតុនោះ នៅជាន់នេះ អ្នកណាដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះគ្មានទោសសោះ

2ដ្បិតអំណាចរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណនៃជីវិត ដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះបានប្រោសឲ្យខ្ញុំរួចពីអំណាចរបស់អំពើបាប នឹងសេចក្ដីស្លាប់ហើយ

3ពីព្រោះ ឯការដែលក្រិត្យ‌វិន័យធ្វើមិនកើតដោយមានសេចក្ដីកំសោយ ព្រោះសាច់ឈាម នោះព្រះ‌ទ្រង់បានធ្វើវិញ ដោយចាត់ព្រះ‌រាជ‌បុត្រាទ្រង់ឲ្យមក មានរូបអង្គ បែបដូចជាសាច់ឈាមដែលតែង‌តែមានបាប ហើយដោយព្រោះអំពើបាប ក៏កាត់ទោសអំពើបាបនៅក្នុងសាច់ឈាម

4ដើម្បីឲ្យសេចក្ដីដែលក្រិត្យ‌វិន័យបង្គាប់មក បានសំរេចក្នុងខ្លួនយើងរាល់គ្នា ដែលមិនដើរតាមសាច់ឈាម គឺដើរតាមព្រះ‌វិញ្ញាណវិញ

5ពីព្រោះអស់អ្នកណាដែលតាមសាច់ឈាម នោះគិតតែខាងសាច់ឈាម តែអស់អ្នកណាដែលតាមព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះគិតតែខាងវិញ្ញាណវិញ

6ដ្បិតគំនិតខាងសាច់ឈាម នោះជាសេចក្ដីស្លាប់ទទេ ឯគំនិតនៃព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះទើបជាជីវិត នឹងសេចក្ដីសុខ‌សាន្តវិញ

7ព្រោះគំនិតខាងសាច់ឈាម នោះរមែងទាស់ទទឹងនឹងព្រះ ដ្បិតមិនចុះចូលនឹងក្រិត្យ‌វិន័យរបស់ព្រះទេ ក៏ពុំអាចនឹងចុះចូលបានផង

8ពួកអ្នកដែលនៅខាងសាច់ឈាម នោះពុំអាចនឹងគាប់ព្រះ‌ហឫទ័យដល់ព្រះបានឡើយ

9តែបើសិនជាព្រះ‌វិញ្ញាណនៃព្រះសណ្ឋិតក្នុងខ្លួនអ្នករាល់គ្នា នោះអ្នករាល់គ្នាមិននៅខាងសាច់ឈាមទៀតទេ គឺនៅខាងវិញ្ញាណវិញ ប៉ុន្តែ បើអ្នកណាគ្មានព្រះ‌វិញ្ញាណរបស់ព្រះ‌គ្រីស្ទ អ្នកនោះមិនមែនជារបស់ផងទ្រង់ទេ

10ហើយបើសិនជាព្រះ‌គ្រីស្ទសណ្ឋិតក្នុងអ្នករាល់គ្នា នោះរូបសាច់បានស្លាប់ ដោយព្រោះអំពើបាបមែន តែវិញ្ញាណមានជីវិតវិញ ដោយព្រោះសេចក្ដីសុចរិត

11មួយទៀត បើព្រះ‌វិញ្ញាណនៃព្រះ‌អង្គ ដែលបានប្រោសឲ្យព្រះ‌យេស៊ូវរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ទ្រង់សណ្ឋិតក្នុងខ្លួនអ្នករាល់គ្នា នោះព្រះ‌អង្គនោះឯង ដែលបានប្រោសឲ្យព្រះ‌គ្រីស្ទរស់ពីស្លាប់ឡើង ទ្រង់នឹងប្រោសរូប‌កាយនៃអ្នករាល់គ្នាដែលទៀងតែស្លាប់ ឲ្យមានជីវិតឡើងដែរ ដោយ‌សារព្រះ‌វិញ្ញាណទ្រង់ ដែលសណ្ឋិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នករាល់គ្នា។

12ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ យើងមានសេចក្ដីជាប់ជំពាក់ មិនមែនជំពាក់ចំពោះសាច់ឈាម ឲ្យបានរស់តាមសាច់ឈាមនោះទេ

13ដ្បិតបើសិនជាអ្នករាល់គ្នារស់តាមសាច់ឈាម នោះនឹងត្រូវស្លាប់ទៅ តែបើសំឡាប់អំពើរបស់រូបសាច់ចេញ ដោយ‌សារព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានរស់វិញ

14ហើយអស់អ្នកណាដែលព្រះ‌វិញ្ញាណនៃព្រះ‌ទ្រង់នាំ អ្នកទាំងនោះហើយជាពួកកូនរបស់ព្រះ

15អ្នករាល់គ្នាមិនបានទទួលនិស្ស័យជាបាវបំរើ ឲ្យត្រូវភ័យខ្លាចទៀតឡើយ គឺបានទទួលនិស្ស័យជាកូនចិញ្ចឹមវិញ ដោយហេតុនោះបានជាយើងស្រែកឡើងថា ឱអ័ប្បា ព្រះវរ‌បិតាអើយ

16ហើយព្រះ‌វិញ្ញាណទ្រង់ក៏ធ្វើបន្ទាល់នឹងវិញ្ញាណយើងថា យើងជាកូនរបស់ព្រះ

17បើសិនណាជាកូនព្រះហើយ នោះយើងក៏បានគ្រងមរដកដែរ គឺជាអ្នកគ្រងមរដកនៃព្រះជាមួយនឹងព្រះ‌គ្រីស្ទផង ឲ្យតែយើងទទួលរងទុក្ខជាមួយនឹងទ្រង់ចុះ ដើម្បីឲ្យបានដំកើងឡើងជាមួយនឹងទ្រង់ដែរ។

18ខ្ញុំរាប់អស់ទាំងសេចក្ដីទុក្ខលំបាកនៅជាន់នេះ ថាជាសេចក្ដីមិនគួរប្រៀប‌ផ្ទឹមនឹងសិរី‌ល្អ ដែលនឹងបើកសំដែងមកឲ្យយើងរាល់គ្នាឃើញនោះទេ

19ដ្បិតសេចក្ដីទន្ទឹងរបស់ជីវិតទាំង‌ឡាយ នោះរង់‌ចាំតែពួកកូនរបស់ព្រះលេចមកឲ្យឃើញប៉ុណ្ណោះទេ

20ពីព្រោះជីវិតទាំង‌ឡាយបានត្រូវចុះចូលនឹងសេចក្ដីឥតប្រយោជន៍ តែមិនមែនដោយស្ម័គ្រពីចិត្ត គឺដោយព្រោះព្រះ‌អង្គ ដែលទ្រង់បញ្ចុះ‌បញ្ចូលវិញ ដោយសង្ឃឹមថា

21ជីវិតទាំងនោះឯង នឹងបានរួចពីចំណងនៃសេចក្ដីពុក‌រលួយ ឲ្យបានសេរី‌ភាពនៃសិរី‌ល្អរបស់ពួកកូនព្រះវិញ

22ដ្បិតយើងដឹងថា ជីវិតទាំង‌ឡាយក៏ថ្ងូរ ហើយឈឺ‌ចាប់ជាមួយគ្នា ដរាបដល់គ្រាឥឡូវនេះ

23មិនតែប៉ុណ្ណោះសោត ខ្លួនយើងរាល់គ្នាដែលមានផលជាដំបូងរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណ ក៏ថ្ងូរក្នុងខ្លួនដែរ ទាំងរង់‌ចាំទំរាំការទទួលជាកូនចិញ្ចឹម គឺជាសេចក្ដីប្រោសលោះដល់រូប‌កាយយើងផង

24ដ្បិតយើងបានសង្គ្រោះរួច ដោយសេចក្ដីសង្ឃឹម តែសេចក្ដីសង្ឃឹមដែលមើលឃើញ នោះមិនឈ្មោះថាជាសេចក្ដីសង្ឃឹមទេ ដ្បិតរបស់អ្វីដែលអ្នកណាមើលឃើញហើយ នោះនឹងសង្ឃឹមចង់បានធ្វើអ្វីទៀត

25តែបើយើងសង្ឃឹមនឹងបានអ្វី ដែលមើលមិនឃើញវិញ នោះយើងនឹងរង់‌ចាំនៅដោយអំណត់

26ព្រះ‌វិញ្ញាណទ្រង់ក៏ជួយសេចក្ដីកំសោយរបស់យើងបែបដូច្នោះដែរ ដ្បិតយើងមិនដឹងជាគួរអធិស្ឋានសូមអ្វីទេ តែព្រះ‌វិញ្ញាណទ្រង់ជួយអង្វរជំនួសយើង ដោយដំងូរដែលរកថ្លែងពុំបានវិញ

27ប៉ុន្តែ ព្រះ‌អង្គដែលស្ទង់ចិត្ត ទ្រង់ជ្រាបនូវគំនិតនៃព្រះ‌វិញ្ញាណ ដ្បិតព្រះ‌វិញ្ញាណជួយអង្វរជួសពួកបរិសុទ្ធ ឲ្យត្រូវនឹងព្រះ‌ហឫទ័យព្រះ

28តែយើងដឹងថា គ្រប់ការទាំងអស់ផ្សំគ្នា សំរាប់សេចក្ដីល្អដល់ពួកអ្នកដែលស្រឡាញ់ព្រះ គឺដល់ពួកអ្នកដែលទ្រង់ហៅមក តាមព្រះ‌ដំរិះទ្រង់

29ដ្បិតអ្នកណាដែលទ្រង់បានស្គាល់ជាមុន នោះទ្រង់ក៏ដំរូវទុកជាមុន ឲ្យបានត្រឡប់ដូចជារូបអង្គនៃព្រះ‌រាជ‌បុត្រាទ្រង់ ដើម្បីឲ្យព្រះ‌រាជ‌បុត្រាបានធ្វើជាបងច្បងគេក្នុងពួកបងប្អូនជាច្រើន

30ឯពួកអ្នកដែលទ្រង់បានដំរូវទុកជាមុន នោះទ្រង់ក៏ហៅ ហើយពួកអ្នកដែលទ្រង់បានហៅ នោះទ្រង់ក៏រាប់ទុកជាសុចរិត ហើយពួកអ្នកដែលទ្រង់បានរាប់ជាសុចរិត នោះទ្រង់ក៏បានដំកើងឡើងដែរ។

31ដូច្នេះ យើងនឹងថ្លែងប្រាប់ពីសេចក្ដីទាំងនេះថាដូចម្តេច បើសិនជាព្រះកាន់ខាងយើង តើអ្នកណាអាចទាស់នឹងយើងបាន

32ឯព្រះ‌អង្គ ដែលមិនបានសំចៃទុកនូវព្រះ‌រាជ‌បុត្រាទ្រង់បង្កើត គឺបានបញ្ជូនទ្រង់ទៅជំនួសយើងរាល់គ្នា នោះតើមានទំនងអ្វី ឲ្យទ្រង់មិនប្រទានគ្រប់ទាំងអស់មកយើង ជាមួយនឹងព្រះ‌រាជ‌បុត្រាទ្រង់នោះផង

33តើអ្នកណានឹងចោទប្តឹងពីពួករើសតាំងរបស់ព្រះបាន ដ្បិតគឺជាព្រះហើយ ដែលទ្រង់រាប់គេជាសុចរិត

34តើអ្នកណានឹងកាត់ទោសគេបាន ដ្បិតព្រះ‌គ្រីស្ទទ្រង់បានសុគតជំនួសគេហើយ តែដែលថា ទ្រង់រស់ឡើងវិញ នោះមានទំនងជាង ទ្រង់ក៏គង់នៅខាងស្តាំនៃព្រះ ហើយជាអ្នកអង្វរជំនួសយើងរាល់គ្នាដែរ

35តើអ្នកណានឹងពង្រាត់យើងចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ផងព្រះ‌គ្រីស្ទបាន តើសេចក្ដីទុក្ខលំបាក ឬសេចក្ដីវេទនា សេចក្ដីបៀត‌បៀន សេចក្ដីអត់‌ឃ្លាន សេចក្ដីអាក្រាត សេចក្ដីអន្តរាយ ឬដាវឬអី

36ដូចមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «យើងខ្ញុំត្រូវគេសំឡាប់វាល់ព្រឹកវាល់ល្ងាច ដោយយល់ដល់ទ្រង់» គេរាប់យើងទុកដូចជាចៀមដែលសំរាប់សំឡាប់

37ទេ គឺក្នុងសេចក្ដីទាំងនោះ យើងខ្ញុំវិសេសលើសជាងអ្នកដែលមានជ័យ‌ជំនះទៅទៀត ដោយ‌សារព្រះ‌អង្គដែលទ្រង់ស្រឡាញ់យើង

38ដ្បិតខ្ញុំជឿ‌ជាក់ថា ទោះស្លាប់ ឬរស់ ពួកទេវតា ឬអំណាចអ្វី ការអ្វីនៅជាន់នេះ ឬទៅមុខ ឬឥទ្ធិ‌ឫទ្ធិអ្វី

39ទីមានកំពស់ ទីជំរៅ ឬរបស់អ្វីដែលកើតមកឯទៀតក្តី នោះពុំអាចនឹងពង្រាត់យើង ចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ ជាព្រះ‌អម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នាទៅ បានឡើយ។

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →