1 Samuel 30

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1Dawid û zilamên xwe roja sisêyan gihîştin bajarê Zîqlagê. Di vê navberê de Emalêqiyan êrîşî herêma Negev û Zîqlagê kiribû. Wan Zîqlag şewitandibûn.

2Tu kesî nekuştibûn. Jinên wir, çi biçûk, çi mezin her kesê li wir êsîr kiribûn. Piştre hemûyan bi xwe re biribûn û çûbûn.

3Dawid û zilamên xwe, dema hatin wir, fêm kirin ku, bajar hatiye şewitandin, jinên wan, kurên wan, keçên wan, hatine êsîrkirin.

4Heta ku hêza wan qediya û bi dengekî bilind giriyan.

5Herdu jinên Dawid, Ahînoema Yîzreyêlî û Avîgayila jinebiya Navalê Karmelî jî êsîr kiribûn.

6Dawid di nava tengasiyeke mezin de bû. Ji ber ku, herkes li ber kur û keçên xwe diket û digot: “Em Dawid bidin ber keviran.” Lê Dawid, bi hêzgirtina ji Xwedayê xwe Xudan,

7ji kurê Ahîmelek, kahin Aviyatar re got: “Ji min re êfodê bîne.”

8Dawid bi Xudan şêwirî û got: “Ez bidim pey êrîşkarên siwarî, gelo ezê bigihîjim wan?” Xudan jê re got: “Bide pey wan tê bigihîjî wan û tê êsîran rizgar bikî.”

9Li ser vê yekê, Dawid bi şeş sed kesên bi xwe re da rê û hatin Geliyê Besorê. Dused kesên ku nikaribûn gelî derbas bikin li wir man.

10Çimkî ew ji hal ketibûn. Dawid, bi çar sed kesî re, da pey şopa êrîşkarên siwarî.

11Li derve yekî Misrî dîtin û anîn ba Dawid. Xwarin û vexwarin danê.

12Kadikek bastîqê hejîran û du weşî mêwîj jî danê. Gava zilam xwar, hat ser hişê xwe. Ev sê roj û sê şev bûn ku tiştek bi devê wî neketibû.

13Dawid jê pirsî û got: “Tu kolê kê yî? Ji ku yî?” Wî got: “Ez Misrî me û xulamê Emalêqiyekî me. Berî niha bi sê rojan ez nexweş ketim, xweyê min, ez berdam.

14Em çûbûn Negevê û me êrîşî Kerêtiyan kiribû li ser axa Cihûdayê û başûrê bajarê Kalêv. Me bajarê Zîqlagê jî şewitandibû.”

15Dawid pirsî: “Tu dikarî min bibî ba wan êrîşkarên siwarî?” Yê Misrî got: “Heke tu li ber hizûra Xwedê sond bixwî ku tu min nekujî û nedî destê xweyê min, ezê te bibim ba wan.”

16Bi vî awayî yê Misrî Dawid bir. Êrîşkarên siwarî li çar aliyan belav bûbûn. Ji talanên mezin ku ji welatê Filîstiyan û ji welatê Cihûdayiyan kom kiribûn, dixwarin û vedixwarin, kêf dikirin, dilîstin.

17Dawid roja din, ji serê sibê heta danê êvarê li wan xist û kitek ji wan nehişt. Bi tenê çar sed xort xilas bûn ku li deveyan siwar bûbûn û reviyabûn.

18Dawid terş û talanên ketibûn destê Emalêqiyan xilas kirin. Herdu jinên xwe jî anîn.

19Xort, kal, kur, keç, malên talankirî, bi kurtahî, ji tiştên ku Emalêqî standibûn. Her tişt kamil û temam bû. Dawid hemûyan paş ve standin.

20Tevahiya pez û dewaran jî anîn. Zilamên wî, ew ji heywanên din vediqetandin û digotin: “Ev talanê Dawid e.”

21Dawid hat ba wan du sed kesan ku li Geliyê Besorê mabûn û ji hal ketibûn, nikaribûn bimeşin. Ew jî hatibûn pêşwaziya Dawid û kesên pê re. Dawid gava nêzîkî wan bû silav kir.

22Lê mirovên bêxêr û xerab ku bi Dawid re çûbûn digotin: “Madem bi me re nehatin, em jî, ji talên tu par nedin wan. Bila jin û zarokên xwe hildin herin.”

23Lê Dawid got: “Na birano! Xudan daye me û em nikarin wiha bikin. Wî em parastin û êrîşkarên siwarî da destê me.

24Wê kî guh bide van gotinên we? Kesê diçe şer û kesê li ber hûr mûran dimîne, para wan yek e.”

25Ji wê rojê û pê ve Dawid ev yek ji bo gelê Îsraêl kir rê û rêbaz ku ev tişt îro jî heye.

26Dawid dema ku vegeriya Zîqlagê, malê talên da hevalên xwe ku hemû rîspiyên Cihûdayê bûn û ji wan re got: “Va ye talanê dijminên Xudan min wekî diyarî ji we re aniye.”

27Paşê Bêt-Êl, Ramot-Negevê, Yattîr,

28Eroêr, Sîfmot, Eştemoa

29Raxala ku bajarên Qêniyan, Yerahmeyêliyan in,

30Horma, Bor-Eşan, Etax,

31ji bo kesên ku li Hevronê dimînin û ji cihên ku bi zilamên xwe re diçûnê, malê talên şand.

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →