Zechariah 1

Kurdish (Kurmanji Încîl)

Jump to: Chapter 2 →

1Di meha heştan a dusaliya padîşahiya Daryûs de gotina Xudan ji Zekeriyayê Pêxemberê kurê Berekyayê kurê Îddo re hat û got:

2“Xudan ji bav û kalên we pir hêrs bûye.

3Loma ji gel re bêje ku Xudanê Karîndar wiha dibêje: ‘Li min vegerin!’ Xudanê Karîndar wiha dibêje: ‘Ezê jî li we vegerim.’” Ev e gotina Xudan.

4“‘Wekî bav û kalên xwe tevnegerin! Pêxemberên berê digot ku Xudanê Karîndar wiha dibêje: Ji rê û kirinên xwe yên xerab vegerin! Lê wan nebihîst, wan guhdariya min nekir.’” Ev e gotina Xudan.

5“‘Ka bav û kalên we li ku ne? Ma pêxember jî her û her dijîn?

6Gotin û qanûnên ku min li xulamên xwe yên pêxember emir kirine, ma negihîştin bav û kalên we?’ “Loma ew jî zivirîn û gotin: ‘Xudanê Karîndar li rê û kirinên me nihêrî û ji bo me çi fikirî be kir.’”

7Di dusaliya padîşahiya Daryûs de, di roja bîst û çarê meha Şevatê ku meha yanzdehan e, gotina Xudan ji Zekeriyayê Pêxemberê kurê Berekyayê kurê Îddo re hat.

8Min bi şev kesek dît ku li hespekî sor siwar bûye. Ew di nav darên mêrsînê yên gelî de bû. Li pey wî hespên sor, gewr û spî hebûn.

9Min got: “Ezbenî ev çi ne?” Milyaketê ku bi min re dipeyivî got: “Ezê nîşanî te bidim ka ev çi ne.”

10Kesê di nav darên mêrsînê de sekiniye wiha got: “Ev ew kes in ku ji bo li dinyayê bigerin Xudan şandine.”

11Wan kesan ji milyaketê Xudan ê di nav darên mêrsînê de sekiniye re gotin: “Em li tevahiya dinyayê geriyan. Va ye dinya di nav aştî û aramiyê de ye.”

12Milyaketê Xudan got: “Ya Xudanê Karîndar, ma tê heta kengê ji Orşelîm û bajarên Cihûdayê rehma xwe texsîr bikî ku ev heftê sal in tu li wan hêrs bûyî?”

13Xudan bi gotinên baş û teselîkar bersiv da milyaketê ku bi min re peyivî.

14Milyaketê ku bi min re peyivî got: “Gazî bike û bêje: ‘Xudanê Karîndar wiha dibêje: Xîreta min a mezin li ser Orşelîm û Siyonê heye.

15Li ser miletên bêxem hêrsa min a mezin heye. Çimkî gava ez hinek hêrs bûm, wan da pişta xerabiyê.’

16“Loma Xudan wiha dibêje: ‘Ez bi rehmê vegeriyam Orşelîmê. Wê Mala min li wê derê bê avakirin.’” Ev e gotina Xudanê Karîndar. “‘Wê benê pîvanê li ser Orşelîmê bê kişandin.’

17“Careke din gazî bike û bêje: ‘Xudanê Karîndar wiha dibêje: Wê tiştên baş di nav bajarên min de belav bin. Wê Xudan dîsa Siyonê teselî bike. Wê dîsa Orşelîmê hilbijêre.’”

18Min serê xwe rakir û nihêrî, va ne çar qiloç.

19Min ji milyaketê ku bi min re dipeyive re got: “Ev çi ne?” Wî got: “Ev ew qiloç in ku Cihûda, Îsraêl û Orşelîmê belav kirine.”

20Xudan çar hoste nîşanî min da.

21Min pirsî: “Ev ji bo çi tên?” Milyaket got: “Ev ew qiloç in ku gelê Cihûda wisa belav kirin ku kesî nekarî serê xwe rake. Ev hoste jî hatine ku wan miletên qiloçên xwe li dijî welatê Cihûda rakirine û gelê wê belav kirine, bitirsînin û li erdê bixin.”

Jump to: Chapter 2 →