Zechariah 2

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Min serê xwe rakir û dît ku kesek dît ku di destê wî de benikê pîvanê hebû.

2Min jê pirsî: “Tu diçî ku?” Wî got: “Ez diçim Orşelîmê ku bizanibim berfirehî û dirêjahiya wê çiqas e.”

3Milyaketê ku bi min re peyivî ji ba min rabû çû. Yekî din jî rabû ku pêşwaziya wî bike

4û got: “Bazde, ji wî xortî re bêje: ‘Ji ber zêdebûna mirov û heywanên ku tê de bijîn, wê Orşelîm bibe bajarekî bêsûr.

5Gotina Xudan ev e: Ezê bixwe ji çermedorê wê re bibim dîwarekî ji êgir û di nav de jî bibim rûmet.’”

6Gotina Xudan ev e: “Rabin, rabin! Ji herêma bakur birevin. Ji ber ku min hûn li çar aliyên ezmanan belav kirin.” Ev e gotina Xudan.

7“Ya Siyona ku li Babîla delal dimîne! Bireve û rizgar bibe!”

8Çimkî Xudanê Karîndarê ku wî ez birûmet kirim û şandim miletên ku wan hûn talan kirine, wiha got: “Kesê dest bide we, wê dest bide bîbika çavê min.

9Ezê destên xwe li dijî wan rakim û wê bibin talanê koleyên xwe.” Wê gavê hûnê bizanin ku Xudanê Karîndar ez şandime.

10“Ya Siyona keç, ji kêfan biqîre! Şa be! Çimkî va ye ez têm û ezê di nav te de rûnim.” Ev e gotina Xudan.

11“Wê rojê wê gelek milet bi Xudan ve bên girêdan. Wê bibin gelê min. Ezê di nav te de rûnim.” Tê bizanî ku Xudanê Karîndar ez şandime ba te.

12Wê wekî para xwe, Xudan di nava axa pîroz de, Cihûdayê ji xwe re bike mîras û dîsa Orşelîmê hilbijêre.

13Hemû beşer, li ber Xudan hiş bin! Ji ber ku ew ji warê xwe yê pîroz rabû û tê.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →