Zechariah 11

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Ya Lubnan! Dergehên xwe veke Ku agir darên te yên sedrê bixwe!

2Ya dara çamê, bike zarîn! Dara sedrê ketiye, Darên xweşik xera bûn. Darmaziyên Başanê, bikin zarîn! Çimkî daristanên gur tewiyan.

3Zarîna şivanan tê! Çimkî mêrgên wan ên spehî xera bûn! Himîna şêrên ciwan tê! Çimkî xera bû daristanên spehî yên li keviya Çemê Şerîayê.

4Xwedayê min Xudan wiha got: “Pezên ji bo serjêkirinê hatine veqetandin biçêrîne.

5Kesên pez kirîne serjê dikin lê cezayê xwe nakişînin. Kesên pez firotine jî dibêjin: ‘Şikir ji Xwedê re, va ye ez dewlemend bûm!’ Şivanên wan li ber wan nakevin.

6Çimkî ezê êdî li ber şêniyên welêt nekevim.” Ev e gotina Xudan. “Ezê her kesî bidim destê cîranê wî û padîşahê wî. Wê welêt biperçiqînin, ezê jî tu kesî ji destê wan rizgar nekim.”

7Loma min pezên ji bo serjêkirinê hatine veqetandin, bi taybetî yên bindest, çêrandin. Min du gopal dan destê xwe. Min ji yekê re got: “Kerem.” Ji ya din re got: “Yekîtî.” Bi vî awayî min pez çêrandin.

8Di nava mehekê de min sê şivan ji ser û guhên xwe avêtin. Çimkî hîlê min ji pêz çûbû, pez jî, ji min nefret kir.

9Min ji pêz re got: “Ezê êdî we neçêrînim. Yên bimirin bila bimirin, yên davêjin bila bavêjin, yên mayîn jî bila goştê hev bixwin.”

10Min rahişt darê xwe yê bi navê “Kerem” û ew şikand. Bi vî awayî ez peymana ku min bi tevahiya gelan re kiriye xera dikim.

11Loma wê rojê peyman xerab bû. Bindestên pêz ku çav û guhên wan li min bûn, fêm kir ku ew gotina Xudan bû.

12Min ji wan re got: “Heke bi dilê we be, min bidin, an na dev jê berdin.” Loma wan sî zîv ji bo heqê min pîvan.

13Xudan ji min re got: “Wan bavêje ber cerçêker ” ango wê heqê zêde ku wekî bihayê min diyar kirine. Li ser vê yekê min sî zîv hilda û avêt ber cerçêkerê Mala Xudan.

14Paşê min darê xwe yê din ê bi navê “Yekîtî” şikand. Bi vî awayî biratiya di navbera Cihûda û Îsraêlê de xerab dikim.

15Xudan ji min re got: “Tu dîsa tiştên şivanekî ehmeq hilde.

16Ezê şivanekî wisa li ser welêt bikim serwer ku wê haya wî ji avêtiyan tunebe. Wê li yên ji hev belav bûne negere. Wê birîndaran baş neke û saxleman têr neke. Bi tenê wê goştê pezên dermalekirî bixwe, simên wan jî bikişîne.

17“Wey li şivanê min ê beredayî ku pêz diterikîne! Bila şûr li milê wî û çavê wî yê rastê bixe! Bila milê wî ji binî ve hişk bibe, Çavê wî yê rastê jî bi tevahî kor bibe!”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →