Titus 1

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

Jump to: Chapter 2 →

1Pawlosê qûlê Xwedê û şagirtê Îsa Mesîh, bona baweriya bijartiyên Xwedê û bona zanyariya rasteqîn, ya li gor rêya Xwedê ye,

2li gor hêviya jiyana bêdawî, ya ku ji berê ve Xwedayê ku derew nabêje wad kiriye,

3lê belê di dema li cîh de, wî gotina xwe ya di waz kirinê de daye xuyakirin, ya ku li gor emrê Xelaskerê me Xwedê ji min re hatiye emanet kirin,

4ji Tîtûsê ku li gor baweriya me yî hevpar, lawê minî rasteqîn e re: Bila ji Bavo Xwedê û ji Xelaskerê me Mesîh Îsa ve xêr, dilovanî û xweşî (bi te re) be!

5Bona tu karên paş ve maye têxe rêzekê û mîna min emir dabû te ku li her bajarî tu kalepîran wezîfedar bikî, min ji bo vê te li Kirêtayê hişt.

6Ger yek bêsûc, zilamê pîrekek tenê be û zarokên wî yî baweriyê anîne û di derheqê wan de, ji ber bêedebî û bêrêziyê gilî nehatine kirin, hebe, wî wezîfedar bike.

7Ji ber ku ger çavdêr, keyayê mala Xwedê be, divê aliyekî wî yî rexneyî tune be; ne yekî ser hişk, zû hêrs dibe, zebûnê xemrê, zordest û li pey qezenca neheq ve direve be;

8lê belê divê yekî mêvanperwer, qencî hezkir, bi rastdîtin, dadmend, pîroz, saf û bikaribe xwe qontrol bike be;

9divê li gor perwerde kirinê, bibe yê ku bi zexmî, bi gotina dilsoz ve digire, da ku, bila di perwerdeya zexm de bikaribe teşwîqê bike û bikaribe dengê yên ku li dijî dibêjinê bibire.

10Ji ber ku pirr kesên asê, devtejî û xapînokî hene; bi taybetî alîgirtên sunetê ji vana ne.

11Divê mirov devê wan bigire; ji ber ku ew li oxira qezenca neheq, ya divê neyê hînkirin, hîn dikin û hemû malbatan xera dikin.

12Yekî ji wan, yekî ji peyxamberên wan gotiye: Kirêtayiyan her tim derewçîn, cenawirên har û teralên têrnexwur in!

13Ev şahdeyiya rast e; bi vê sedemê bona guh nedin efsaneyên Cihûdan û emirên yên ku ji rastiyê ve derketine,

14bona di baweriyê de zexm bibin, wan bi şiklekî dijwar îkaz bike.

15Bona kesên ku paqij in, her tişt paqij e, lê belê bona yên mindar û bêbaweran tu tişt ne paqij e; lê him hişê wan, him jî ûcdanên wan gemarî bûne.

16Bi Xwedê naskirina xwe mukir tên, lê belê bi karên xwe ve wî înkar dikin; ew mekrûh û bêîtaet in û ji bona her karê qenc bêkêr in.

Jump to: Chapter 2 →