John 16

Kurdish Southern SKV (Kalhori) (کتاب مقدس به زبان کردی جنوبی - گویش کلهوری)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1«ئی هەمگه چشتیله وەپێدان وەتم تا له ئیماندان نەکەفین.

2له کەنیسەگان دەردان کەن و تەنانەت زەمانێگ رەسێ که هەر کەس بکوشێدەدان، خیاڵ کێ که وه خودا خزمەت کێ.

3ئی کاريله کەن، چوینکه نه باوگ ئاسمانی ناسینه و نه مه.

4وەلێ ئیانه وەپێدان وەتمه تا ئەوسا که وەخت هەڵکەفتنێان رەسێ، بارینه هویردان که مه ئاگاداردان کردم. مه له سەرەتاوه ئی چشتیله وەپێدان نەوەتم، چوینکه خوەم وەگەرددانەو بیم.

5«وەلێ ئێرنگه چمه ئەڕا لاێ ئەیو که کلم کرد و هویچکامدانیش له لێم نیەپرسین، ”ئەڕا کوره چید؟“

6وەلێ چوینکه ئی چشتیله وەپێدان وەتمه، دڵدان پڕ بیەسه خەم و خوسه.

7وی حاڵەو ڕاسێه پێدان ئویشم که چیێنم وه نەفدانه. چوینکه ئەگەر نەچم، ئەو پشتیوانه نیەتێدە ئەڕا لادان؛ وەلێ ئەگەر بچم کلی کەمه ئەڕا لادان.

8وەختێ ئەیو باێد، جهان دڵنیا کەید که له باوەت گونا و سالح بوین و داوەری، تاوانباره.

9له باوەت گونا، چوینکه وه من ئیمان نیەتیەرن.

10له باوەت سالح بوین، چوینکه چمه ئەڕا لاێ باوگ و دی مه نیوینین.

11له باوەت داوەری، چوینکه سەروک ئی جهانه ماکوم کریاس.

12«مه هێمراێ چشتیل فرەێگ دێرم تا وەپێدان بویشم، وەلێ ئێرنگه بەرگەێ شنەفتنیان نێرین.

13وەختێ که روح ڕاسی تێد، وه تەمام ڕاسی ڕێنمایدان کێ؛ چوینکه وه خوێەو هویچ نیویشی، بەڵکەم هەر چی بشنەفێ ئویشێ وه ئەو چشتیله که باێه ڕوی بێید وه پێدان جار دەید.

14ئەیو جەڵاڵم دی، چوینکه ئەو چشته که هن منه گرێد و وەپێدان جار دەێ.

15هەر چی هن باوگه، هن منه. جا وه ئی بونه وەتم ئەو چشته که هن منه گرێد و وەپێدان جار دەێ.

16«وەشون ماوەێ کەمێگ، دی مه نیوینین، وه دواره وەشون ماوەێ کەمێگ، مه دوینین.»

17ئمجا بڕێگ له شاگردیلێ وه یەکترەکی وەتن: «ئیه چەس که وەپێمان ئویشێ، ”وەشون ماوەێ کەمێگ، مه نیوینین، جا وه دواره وەشون ماوەێ کەمێگ، مه دوینین“؟ یا ئیه که ئویشێد ”چوینکه چمه ئەڕا لاێ باوگ“؟»

18جا وه یەکترەکی وەتیان: «مەبەستی له ئی ’ماوەێ کەمێگ‘ که ئویشێ چەس؟ نیەزانیم باس چه کەی؟»

19عیسا زانستیا که توان له لێ بپرسن؛ جا وەپێان وەت: وەبونەێ ئیه له یەکترەکی پرسین، که مەبەستم چەس وەتم، ”وەشون ماوەێ کەمێگ، مه نیوینین، جا وه دواره وەشون ماوەێ کەمێگ، مه دوینین“؟

20وه ڕاسی، وه ڕاسی، وەپێدان ئویشم، ئیوه گیره و شین کین، وەلێ جهان شادمانەو بود؛ ئیوه خەمبارەو بوین، وەلێ خەمەگەدان بوده شادی.

21ژن وەخت زایێن ژان گرێدەێ، چوینکه وەختێ ڕەسیه؛ وەلێ وەختێ مناڵەگەێ هاته دنیا، له خوەشی ئیه که ئایەمی وەناو ئی جهانه هاتیەسه دنیا دی ژانەگەێ وه هویر نیەتیەرێ.

22هەر ئیجوره ئیوەیش ئێرنگه خەمبارین؛ وەلێ وه دواره دوینمەدان و دڵشادەو بوین، هویچکەیش خوەشیەگە دان له لێدان نیەسینێد.

23وه ئەو ڕوژه، هویچه لێم نیەتواین. وه ڕاسی، وه ڕاسی، وەپێدان ئویشم، هەر چی که وه ناو منەو له باوگ داوا بکێن دەیده پێدان.

24تا ئێرنگه وه ناو منەو داواێ هویچ نەکردینه؛ داوا بکەن تا وه دەس بارین و خوەشیەگەدان کامڵ بود.

25«ئی قسیەیله وه مەسلەتەو وەپێدان وەتم؛ وەختێگ تێ که دی وه مەسلەتەو وەگەرددان قسیه نیەکەم، بەڵکەم ئاشکرا باس باوگ ئەڕادان کەم.

26وه ئەو ڕوژه، ئیوه وه ناو منەو داوا کین. وەپێدان نیویشم که مه ئەڕا ئیوه له باوگ داوا کەم،

27چوینکه باوگ خوەێ دوسدان دێرێ، ئەڕا ئیه که ئیوه دوسم داشتینه و باوەڕ کردینه که له لاێ خوداوه هاتمه.

28مه له لاێ باوگ هاتم و هاتمەسه ناو ئی جهانه؛ ئێرنگەیش ئی جهانه هیلمه جێ و چمه ئەڕا لاێ باوگ.»

29ئمجا شاگردیلی وەتن: «ئەوەسه ئێرنگه ئاشکرا قسیه کەێد، نه وه مەسلەتەو.

30ئێرنگه زانیم که تو له گشت چشتێگ ئاگاداری و هەوەجید نیه کەس پرسیارێ له لێد بکێ. له ئی باوەتەسه که ئیمان دێریم له لاێ خوداوه هاتیدە.»

31عیسا وەپێان وەت: «ئێرنگه ئیمان دێرین؟

32بنوڕن وەختێ دێرێ رەسێ، وه ڕاسی هەر ئیرنگه رەسیه که تەفرتویناوه بوین و هەر کامدانیش چوده ئەڕا ماڵ خوەێ و مه تەنیا هیلین؛ وەلێ من تەنیا نیم، چوینکه باوگ ها گەرد مه.

33ئیانه وەپێدان وەتمه تا وەناو مه ئاشتی و سڵامەتی بیاشتوین. وەناو جهان تویش بەرد تێین؛ وەلێ دڵدان قورس بو، مه وه مل ئی جهانه زاڵەو بیمه.»

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →