bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
/
Job 12
Job 12
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 13 →
1
Respondens autem Iob, dixit:
2
Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia?
3
Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum: quis enim hæc, quæ nostis, ignorat?
4
Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum: deridetur enim iusti simplicitas.
5
Lampas contempta apud cogitationes divitum, parata ad tempus statutum.
6
Abundant tabernacula prædonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum.
7
Nimirum interroga iumenta, et docebunt te: et volatilia cæli, et indicabunt tibi.
8
Loquere terræ, et respondebit tibi: et narrabunt pisces maris.
9
Quis ignorat quod omnia hæc manus Domini fecerit?
10
In cuius manu anima omnis viventis, et spiritus universæ carnis hominis.
11
Nonne auris verba diiudicat, et fauces comedentis, saporem?
12
In antiquis est sapientia, et in multo tempore prudentia.
13
Apud ipsum est sapientia et fortitudo, ipse habet consilium et intelligentiam.
14
Si destruxerit, nemo est qui ædificet: si incluserit hominem, nullus est qui aperiat.
15
Si continuerit aquas, omnia siccabuntur: et si emiserit eas, subvertent terram.
16
Apud ipsum est fortitudo et sapientia: ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur.
17
Adducit consiliarios in stultum finem, et iudices in stuporem.
18
Balteum regum dissolvit, et præcingit fune renes eorum.
19
Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat:
20
Commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens.
21
Effundit despectionem super principes, eos, qui oppressi fuerant, relevans.
22
Qui revelat profunda de tenebris, et producit in lucem umbram mortis.
23
Qui multiplicat gentes et perdit eas, et subversas in integrum restituit.
24
Qui immutat cor principum populi terræ, et decipit eos ut frustra incedant per invium:
25
Palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42