bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
/
Job 19
Job 19
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
1
Respondens autem Iob, dixit:
2
Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus?
3
En, decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.
4
Nempe, et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea.
5
At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.
6
Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo iudicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.
7
Ecce clamabo vim patiens, et nemo audiet: vociferabor, et non est qui iudicet.
8
Semitam meam circumsepsit, et transire non possum, et in calle meo tenebras posuit.
9
Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.
10
Destruxit me undique, et pereo, et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
11
Iratus est contra me furor eius, et sic me habuit quasi hostem suum.
12
Simul venerunt latrones eius, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
13
Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
14
Dereliquerunt me propinqui mei: et qui me noverant, obliti sunt mei.
15
Inquilini domus meæ, et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
16
Servum meum vocavi, et non respondit, ore proprio deprecabar illum.
17
Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.
18
Stulti quoque despiciebant me, et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
19
Abominati sunt me quondam consiliarii mei: et quem maxime diligebam, aversatus est me.
20
Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
21
Miseremini mei, miseremini mei, saltem vos amici mei, quia manus Domini tetigit me.
22
Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini?
23
Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei? quis mihi det ut exarentur in libro
24
stylo ferreo, et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice?
25
Scio enim quod Redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum:
26
Et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum.
27
Quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius: reposita est hæc spes mea in sinu meo.
28
Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum?
29
Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est: et scitote esse iudicium.
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42