bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
/
Job 37
Job 37
Latin - Vulgata Clementina Hetzenauer Editore 1914
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 38 →
1
Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
2
Audite auditionem in terrore vocis eius, et sonum de ore illius procedentem.
3
Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
4
Post eum rugiet sonitus, tonabit voce magnitudinis suæ, et non investigabitur, cum audita fuerit vox eius.
5
Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia.
6
Qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ.
7
Qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
8
Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
9
Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
10
Flante Deo concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
11
Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
12
Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
13
Sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas iusserit inveniri.
14
Ausculta hæc Iob: sta, et considera mirabilia Dei.
15
Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium eius?
16
Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
17
Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra Austro?
18
Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
19
Ostende nobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
20
Quis narrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
21
At nunc non vident lucem: subito aer cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
22
Ab Aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
23
Digne eum invenire non possumus: magnus fortitudine, et iudicio, et iustitia et enarrari non potest.
24
Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes, qui sibi videntur esse sapientes.
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 38 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42