Acts 7 — Latin - Clementine Vulgata 1598

4Tunc exiit de terra Chaldorum, et habitavit in Charan. Et inde, postquam mortuus est pater ejus, transtulit illum in terram istam, in qua nunc vos habitatis.

5Et non dedit illi hreditatem in ea, nec passum pedis: sed repromisit dare illi eam in possessionem, et semini ejus post ipsum, cum non haberet filium.

6Locutus est autem ei Deus: Quia erit semen ejus accola in terra aliena, et servituti eos subjicient, et male tractabunt eos annis quadringentis:

7et gentem cui servierint, judicabo ego, dixit Dominus: et post hc exibunt, et servient mihi in loco isto.

8Et dedit illi testamentum circumcisionis: et sic genuit Isaac, et circumcidit eum die octavo: et Isaac, Jacob: et Jacob, duodecim patriarchas.

9Et patriarch mulantes, Joseph vendiderunt in gyptum: et erat Deus cum eo,

10et eripuit eum ex omnibus tribulationibus ejus, et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu pharaonis regis gypti: et constituit eum prpositum super gyptum, et super omnem domum suam.

11Venit autem fames in universam gyptum et Chanaan, et tribulatio magna: et non inveniebant cibos patres nostri.

12Cum audisset autem Jacob esse frumentum in gypto, misit patres nostros primum:

13et in secundo cognitus est Joseph a fratribus suis, et manifestatum est Pharaoni genus ejus.

14Mittens autem Joseph, accersivit Jacob patrem suum et omnem cognationem suam, in animabus septuaginta quinque.

15Et descendit Jacob in gyptum: et defunctus est ipse, et patres nostri.

16Et translati sunt in Sichem, et positi sunt in sepulchro, quod emit Abraham pretio argenti a filiis Hemor filii Sichem.

17Cum autem appropinquaret tempus promissionis quam confessus erat Deus Abrah, crevit populus, et multiplicatus est in gypto,

18quoadusque surrexit alius rex in gypto, qui non sciebat Joseph.

19Hic circumveniens genus nostrum, afflixit patres nostros ut exponerent infantes suos, ne vivificarentur.

20Eodem tempore natus est Moyses, et fuit gratus Deo: qui nutritus est tribus mensibus in domo patris sui.

21Exposito autem illo, sustulit eum filia Pharaonis, et nutrivit eum sibi in filium.

22Et eruditus est Moyses omni sapientia gyptiorum, et erat potens in verbis et in operibus suis.

23Cum autem impleretur ei quadraginta annorum tempus, ascendit in cor ejus ut visitaret fratres suos filios Isral.

24Et cum vidisset quemdam injuriam patientem, vindicavit illum, et fecit ultionem ei qui injuriam sustinebat, percusso gyptio.

25Existimabat autem intelligere fratres, quoniam Deus per manum ipsius daret salutem illis: at illi non intellexerunt.

26Sequenti vero die apparuit illis litigantibus: et reconciliabat eos in pace, dicens: Viri, fratres estis: ut quid nocetis alterutrum?

27Qui autem injuriam faciebat proximo, repulit eum, dicens: Quis te constituit principem et judicem super nos?

28Numquid interficere me tu vis, quemadmodum interfecisti heri gyptium?

29Fugit autem Moyses in verbo isto: et factus est advena in terra Madian, ubi generavit filios duos.

30Et expletis annis quadraginta, apparuit illi in deserto montis Sina angelus in igne flamm rubi.

31Moyses autem videns, admiratus est visum. Et accedente illo ut consideraret, facta est ad eum vox Domini, dicens:

32Ego sum Deus patrum tuorum, Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob. Tremefactus autem Moyses, non audebat considerare.

33Dixit autem illi Dominus: Solve calceamentum pedum tuorum: locus enim in quo stas, terra sancta est.

34Videns vidi afflictionem populi mei qui est in gypto, et gemitum eorum audivi, et descendi liberare eos. Et nunc veni, et mittam te in gyptum.

35Hunc Moysen, quem negaverunt, dicentes: Quis te constituit principem et judicem? hunc Deus principem et redemptorem misit, cum manu angeli qui apparuit illi in rubo.

36Hic eduxit illos faciens prodigia et signa in terra gypti, et in rubro mari, et in deserto annis quadraginta.

37Hic est Moyses, qui dixit filiis Isral: Prophetam suscitabit vobis Deus de fratribus vestris, tamquam me: ipsum audietis.

38Hic est qui fuit in ecclesia in solitudine cum angelo, qui loquebatur ei in monte Sina, et cum patribus nostris: qui accepit verba vit dare nobis.

39Cui noluerunt obedire patres nostri: sed repulerunt, et aversi sunt cordibus suis in gyptum,

40dicentes ad Aaron: Fac nobis deos qui prcedant nos: Moyses enim hic, qui eduxit nos de terra gypti, nescimus quid factum sit ei.

41Et vitulum fecerunt in diebus illis, et obtulerunt hostiam simulacro, et ltabantur in operibus manuum suarum.

42Convertit autem Deus, et tradidit eos servire militi cli, sicut scriptum est in libro prophetarum: [Numquid victimas et hostias obtulistis mihi annis quadraginta in deserto, domus Isral?

43Et suscepistis tabernaculum Moloch, et sidus dei vestri Rempham, figuras quas fecistis adorare eas: et transferam vos trans Babylonem.]

44Tabernaculum testimonii fuit cum patribus nostris in deserto, sicut disposuit illis Deus loquens ad Moysen, ut faceret illud secundum formam quam viderat.

45Quod et induxerunt, suscipientes patres nostri cum Jesu in possessionem gentium quas expulit Deus a facie patrum nostrorum, usque in diebus David,

46qui invenit gratiam ante Deum, et petiit ut inveniret tabernaculum Deo Jacob.

47Salomon autem dificavit illi domum.

48Sed non Excelsus in manufactis habitat, sicut propheta dicit:

49[Clum mihi sedes est: terra autem scabellum pedum meorum. Quam domum dificabitis mihi? dicit Dominus: aut quis locus requietionis me est?

50Nonne manus mea fecit hc omnia?]

51Dura cervice, et incircumcisis cordibus et auribus, vos semper Spiritui Sancto resistitis: sicut patres vestri, ita et vos.

52Quem prophetarum non sunt persecuti patres vestri? et occiderunt eos qui prnuntiabant de adventu Justi, cujus vos nunc proditores et homicid fuistis:

53qui accepistis legem in dispositione angelorum, et non custodistis.

54Audientes autem hc, dissecabantur cordibus suis, et stridebant dentibus in eum.

55Cum autem esset plenus Spiritu Sancto, intendens in clum, vidit gloriam Dei, et Jesum stantem a dextris Dei. Et ait: Ecce video clos apertos, et Filium hominis stantem a dextris Dei.

56Exclamantes autem voce magna continuerunt aures suas, et impetum fecerunt unanimiter in eum.

57Et ejicientes eum extra civitatem, lapidabant: et testes deposuerunt vestimenta sua secus pedes adolescentis qui vocabatur Saulus.

58Et lapidabant Stephanum invocantem, et dicentem: Domine Jesu, suscipe spiritum meum.

59Positis autem genibus, clamavit voce magna, dicens: Domine, ne statuas illis hoc peccatum. Et cum hoc dixisset, obdormivit in Domino. Saulus autem erat consentiens neci ejus.