Colossians 2

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Fa tiako ho fantatrareo ny hamafin’ny fiezahako ho anareo sy izay any Laodikia mbamin’izay rehetra tsy mbola nahita ny tavako amin’ny nofo,

2mba hampaherezina ny fony amin’ny ampiraisana azy amin’ny fitiavana ka ho feno fahatokiana be avy amin’ny fahazavan-tsaina izy, ary hahalala tsara ny zavamiafina izay an’Andriamanitra, dia Kristy,

3izay iafenan’ny rakitry ny fahendrena sy ny fahalalana rehetra.

4Izany no lazaiko, fandrao hisy hampahadiso hevitra anareo amin’ny teny toa marina.

5Fa na dia tsy manatrika anareo amin’ny nofo aza aho dia miaraka aminareo ihany amin’ny fanahy ka mifaly sy mijery ny filaminanareo sy ny tsy fiovan’ny finoanareo an’i Kristy.

6Koa tahaka ny nandraisanareo an’i Kristy Jesosy Tompo dia mandehana koa ao Aminy araka izany;

7mifahatra tsara sy miorina mafy ao Aminy ary tafatoetra amin’ny finoana, toy ny efa nampianarana anareo ka feno fisaorana amin’izany.

8Tandremo fandrao misy mahalasa anareo ho babony amin’ny filozofia sy ny famitahana foana, araka ny fampianarana voatolotry ny razana, araka ny abidim-pianaran’izao tontolo izao, fa tsy araka an’i Kristy.

9Fa ao amin’ny tenany no itoeran’ny fahafenoan’ny fomban’Andriamanitra rehetra;

10ary ianareo dia tanteraka ao Aminy sady Izy no lohan’ny fanapahana sy ny fahefana rehetra.

11Tao Aminy koa no namorana anareo tamin’ny famorana tsy nataon-tanana, tamin’ny fanesorana ny tenan’ny nofo, dia tamin’ny famoran’i Kristy.

12Fa niara-nalevina Taminy ianareo tamin’ny batisa, ary tao Aminy koa no niara-natsangana Taminy noho ny finoana ny asan’Andriamanitra izay nanangana Azy tamin’ny maty.

13Ary ianareo, izay efa matin’ny fahadisoana sy ny tsy fiforan’ny nofonareo, dia novelominy niaraka tamin’i Kristy. Efa navelany avokoa ny fahadisoantsika rehetra;

14novonoiny ny didy voasora-tanana izay niampanga antsika; nesoriny izany ka nohomboany tamin’ny hazofijaliana;

15noreseny ny fiandrianana sy ny fahefana ary nasehony miharihary ny fitondrany ireo amin’ny fandresen’ny hazofijaliana.

16Koa aza avela hisy hitsara anareo, na amin’ny fihinana, na amin’ny fisotro, na ny andro firavoravoana, na ny voaloham-bolana, na ny Sabata;

17aloky ny zavatra ho avy ireny, fa ny tena izy dia Kristy.

18Aza mety hofitahin’ny olona amin’ny fanetren-tena diso sy ny fivavahana amin’ny anjely ianareo; mitompo amin’ny zavatra hitany izy ireny sady feno fiavonavonana noho ny fisainany ara-nofo

19ka tsy mihazona ny loha izay Izy no itomboan’ny tena rehetra, izay velomina sy ampiraisina tsara amin’ny vanin-taolana sy ny hozatra, araka ny fampitomboana izay avy amin’Andriamanitra.

20Ary raha niara-maty tamin’i Kristy ianareo ka efa afaka tamin’ny abidim-pianaran’izao tontolo izao, nahoana no toa mbola velona amin’izao tontolo izao ihany ka mety hodidiana hoe:

21Aza mandray, aza manandrana, aza manendry.

22Levona izany rehetra izany rehefa ampiasaina, fa didy sy fampianarana avy amin’olona ihany.

23Izany rehetra izany dia ankalazaina ho fahendrena amin’ny fivavahana noterena sy ny fanetren-tena diso ary ny fampahoriana ny tena, nefa tsy manan-kery hahasakana ny fampanaranam-po ny nofo akory.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →